Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Ο Στέφανος Δράκος, συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Δωδεκάνησα, 29 Ιουλίου 2017

Ο Δρ. Στέφανος Δράκος, συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής

Συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής (ComGeo IV), είναι ο Δρ. Στέφανος Δράκος (IC2E Ρόδος Ελλάδα) Δρ Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ, πολιτευτής Δωδεκανήσου της Ν.Δ. και δημοτικός σύμβουλος Ρόδου. 
Το επιστημονικό Συμπόσιο πραγματοποιείται στην Ιταλία από τις 2 έως τις 4 Μαΐου 2018 και η ομιλία του Δρ. Στέφανου Δράκου, θα επικεντρωθεί στην ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας σε προβλήματα μηχανικής.
Το 4ο Διεθνές Συμπόσιο Υπολογιστικής Γεωμηχανικής είναι ένα διεπιστημονικό φόρουμ ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ερευνητών, μηχανικών και φοιτητών. 
Κατά την πραγματοποίησή του, θα καλυφθεί ευρύ φάσμα ερευνητικών θεμάτων στον τομέα της εδαφομηχανικής και βραχομηχανικής, στις εξελίξεις της υπολογιστικής μηχανικής, των αναλυτικών μεθόδων, της εφαρμογής τους σε πρακτικά προβλήματα μηχανικής, καθώς και στις καινοτομίες σε πειραματικές δοκιμές. Θα συζητηθούν ακόμη, η συνεισφορά πρωτότυπων εργασιών στους τομείς του πετρελαίου, της εξόρυξης γεωυλικών, της γεωπεριβαλλοντικής και της υπεράκτιας μηχανικής.
Οργανωτές του Διεθνούς Συμποσίου είναι ακαδημαϊκοί αναγνωρισμένου βεληνεκούς και συγκεκριμένα οι Gyan N. Pande (Πρόεδρος) Πανεπιστήμιο Swansea Σουάνσι Ηνωμένο Βασίλειο, Stan Pietruszczak (Πρόεδρος) McMaster University Χάμιλτον Οντάριο Καναδάς Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κρακοβίας Πολωνία και Claudio Tamagnini (Πρόεδρος) Πανεπιστήμιο της Περούτζια Ιταλία. Συνδιοργανωτές είναι οι Diana Salciarini Πανεπιστήμιο της Περούτζια Ιταλία, Wojciech Pula Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας Βρότσλαβ Πολωνία και ο Δρ. Στέφανος Δράκος IC2E Ρόδος Ελλάδα.
Την επιστημονική επιτροπή απαρτίζουν οι καθηγητές L. Andresen (Norway), C. Di Prisco (Italy), L. Gambarotta (Italy), A. Gens (Spain), V. Griffiths (USA), M. Hicks (The Netherlands), T. Hueckel (USA), C. Jommi (Italy), M. Karstunen (Sweden), L. Laloui (Switzerland), D. Lydzba (Poland), G. Meschke (Germany), R. Michalowski (USA) και G. Pijaudier-Cabot (France).

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ στη ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ της ΕΛΣΤΑΤ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ 
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΛΣΤΑΤ

Στις 31 Ιουλίου συνεχίζεται η δίκη του πρώην πρόεδρου της ΕΛΣΤΑΤ (μέλος στο ΔΝΤ) Ανδρέα Γεωργίου.
Όπως γνωρίζετε όσοι είχατε παραστεί στις 18 Ιουλίου, το σώμα των δικαστών διαπιστώσατε τις προθέσεις του σώματος των δικαστών, ακούσατε πως προσπαθούσαν να συγκαλύψουν τα ντοκουμέντα τα οποία παρουσίασαν οι μάρτυρες πρώην μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ κ.κ Ζωή Γεωργαντά και Νίκου Λογοθέτη.

Σας καλούμε να υποστηρίξετε με την παρουσία σας την συνέχεια αυτής της δίκης την Δευτέρα, 31 Ιουλίου, ώρα 09.00 πμ στο 3ο Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Οδός Κυρίλλου Λουκάρεως).

Μπορεί το συγκεκριμένο γεγονός να είναι απαγορευτικό θέμα για τους δημοσιογράφους και τα ξεπουλημένα ΜΜΕ, που ως γνωστό προσπαθούν να φιμώσουν κι αυτοί με την σειρά τους όποια φωνή αντιστέκεται κι εκθέτει το καθεστώς

Ο Ανδρέας Γεωργίου θεωρείται αυτουργός στα παραποιημένο, πλαστογραφημένο έλλειμμα το οποίο όπως γνωρίζετε οδήγησε στην πρώτη Μνημονιακή συνθήκη δηλαδή στο πρώτο και καθοριστικό βήμα για το ξεπούλημα της Ελλάδας και την φτωχοποίηση μας.

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Σύμπασα η Αριστερά (στο τσουβάλι του ΣΥΡΙΖΑ)!

26 Ιουλίου 2017 18:10

ΣΥΜΠΑΣΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ (στο τσουβάλι του ΣΥΡΙΖΑ!)
Του Γιώργου Καραμπελιά 


Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, και ιδιαίτερα στα τέλη της, είχε καταστεί συνείδηση σε ένα μεγάλο αριθμό πολιτών, προερχόμενων και από την Αριστερά –εξαιτίας της κρίσης και της κατάρρευσης του σοσιαλιστικού στρατοπέδου αλλά και της κρίσης του κρατικιστικού μοντέλου του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980–, πως το προτεινόμενο από την Αριστερά σοσιαλιστικό μοντέλο, τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση, είχε χρεοκοπήσει ολοκληρωτικά. Τότε, και στην Ελλάδα, θα διαβάζεται σε μεγάλη έκταση ο Κορνήλιος Καστοριάδης και η καταιγιστική κριτική του, ενώ ο Σαββόπουλος θα γράφει το «έχει αποτύχει σύμπασα η Αριστερά». Την ίδια ακριβώς εποχή, θα επιταθεί και η κριτική του οικολογικού κινήματος στην Αριστερά και τον μαρξισμό, ως μονοδιάστατες αντιλήψεις, ενταγμένες σε μια ακραία βιομηχανιστική λογική που θα οδηγήσει, μεταξύ άλλων, και στην καταστροφή του Τσερνομπίλ. Τα ίδια τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, προκειμένου να διατηρήσουν ένα μέρος των οπαδών τους, θα ενδυθούν μία σοσιαλδημοκρατική λεοντή –κατ’ εξοχήν το ιταλικό–, πράγμα που θα κάνει και το ίδιο το ΚΚΕ στην Ελλάδα συνδημιουργώντας τον Συνασπισμό μαζί με την, προερχόμενη εκ του ΚΚΕ εσ., ΕΑΡ, του Λεωνίδα Κύρκου. Τότε, ήδη το 1985, είχα κυκλοφορήσει και ένα σχετικό δοκίμιο με τον εύγλωττο τίτλο, Πέρα από τον σοσιαλισμό, μια νέα ουτοπία.

Ωστόσο, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και η απέχθεια προς τις πρακτικές και τα δόγματά του, δέκα χρόνια αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, είχε αρχίσει να αντικαθίσταται από την απέχθεια προς τον υπαρκτό καπιταλισμό της παγκοσμιοποίησης, ενώ οι νεώτερες γενιές δεν διέθεταν παραστάσεις και εμπειρικά δεδομένα από τον παλιό καλό σοσιαλισμό. Έτσι, ιδιαίτερα στη δεκαετία του 2000, μοιάζει να ανανεώνεται ένα ενδιαφέρον για τον μαρξισμό και την Αριστερά. Επρόκειτο όμως για ένα φαινόμενο στηριγμένο σε εντελώς καινούργιες βάσεις και διεκδικήσεις. Τα νέα κινήματα αμφισβήτησης, που αναδύθηκαν συνδεδεμένα με το λεγόμενο κίνημα της «εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης», στις χώρες της Δύσης, δεν είχαν πλέον ως επίκεντρό τους την εργατική τάξη, ούτε διεκδικούσαν την κρατικοποίηση του συνόλου της οικονομίας. Επικεντρώνονται κατ’ εξοχήν στην υπεράσπιση των μεταναστών και των μειονοτήτων κάθε είδους καθώς και στη διατήρηση του κοινωνικού κράτους, που έμπαινε σε κρίση μετά την είσοδο της Κίνας στο προσκήνιο, με την παραγωγή φθηνών βιομηχανικών προϊόντων.


1999, όταν ο Συνασπισμός διαμαρτύρονταν για την επίσκεψη του Κλίντον, διακρίνονται Παπαδημούλης, Αλαβάνος, Γλέζος, Κωνσταντόπουλος, Λυκούδης, Κουβέλης, Κουναλάκης κ.ά.

Η «Νέα Αριστερά» στην εξουσία

Αυτή η νέα Αριστερά, που δεν διέθετε πλέον μια σημαντική εργατική και αγροτική βάση, αρνούνταν στη συντριπτική της πλειοψηφία κάθε εθνική αναφορά – εντασσόμενη ακριβώς σε αυτό που διεκδικούσε ως «εναλλακτική παγκοσμιοποίηση». Υπερασπίζεται, δηλαδή, μια παγκοσμιοποίηση που εξαλείφει τα σύνορα και τις εθνικές ταυτότητες, αλλά ταυτόχρονα διαμαρτύρεται ενάντια στις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που αυτή προκαλεί. Έτσι, η δυτική Αριστερά συναινεί στην κατάργηση των συνόρων και στην ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, δηλαδή του εργατικού δυναμικού, προσπαθώντας απλώς να θεραπεύσει τις συνέπειες αυτής της παγκοσμιοποιητικής ροπής στο κοινωνικό πεδίο. Γι’ αυτό και τονίσαμε πολλές φορές πως αποτελεί την πολιτισμική έκφραση της παγκοσμιοποίησης και τον ιδεολογικό της πατέρα. Εξάλλου, μπορούσε να δανείζεται και φράσεις και αντιλήψεις από τη μονοδιάστατη αντίληψη του μαρξισμού, που αρνείται κάθε άλλη αντίθεση εκτός από την ταξική. Επειδή ακριβώς αυτή η νέα Αριστερά έχει ως κοινωνική της βάση τα διεθνοποιημένα και παγκοσμιοποιημένα τμήματα της διανόησης, της νεολαίας των ανώτερων μεσοστρωμάτων, των ΜΚΟ κ.λπ., δεν μπορεί να δει τον εαυτό της παρά μόνον ως την «κοινωνικά ευαίσθητη» πτέρυγα της παγκοσμιοποίησης. Υπ’ αυτή την έννοια, η συμμαχία της με τον Σόρος, π.χ. –που, όπως έχει αποδειχθεί πλέον, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο και στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση–, δεν αποτελεί μια κάποια «προδοσία» των αρχών της αλλά, αντίθετα, την ίδια την υλοποίησή τους.

Όπως δείξαμε, σε όλη τη διάρκεια της περιόδου της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία (βλέπε τα βιβλία μου Έξι μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα , το 2015, και Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση,  το 2016), αυτός ο ιδεολογικός και πολιτικός καταμερισμός (στην «Αριστερά» ο πολιτισμικός φιλελευθερισμός και στη «Δεξιά» ο οικονομικός) οδηγείται σε κρίση όταν επέρχεται η κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας και η πολιτισμική Αριστερά αποκτά τη δυνατότητα να αναλάβει και την πολιτική εξουσία, και επομένως να διαχειριστεί και τον ίδιο τον οικονομικό φιλελευθερισμό. Αυτό ακριβώς συνέβη με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Η κρίση του κλασικού δικομματικού συστήματος επέτρεψε στις ξένες δυνάμεις (ΗΠΑ), για λόγους κυρίως γεωπολιτικούς, και σε ένα μεγάλο μέρος των εγχώριων ολιγαρχών, να προωθήσουν στην εξουσία το κατ’ εξοχήν κόμμα των φιλελεύθερων στρωμάτων της αριστερής διανόησης και του κράτους, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, η ανάληψη της πολιτικής εξουσίας, σε συνθήκες οικονομικής και πολιτικής κρίσης, μπορούσε να έχει πολιτικά δύο πιθανές διεξόδους. Η μία ήταν η έξοδος προς ένα καθεστώς «υπαρκτού σοσιαλισμού», ανέφικτο στις σημερινές διεθνείς και εσωτερικές πραγματικότητες, είτε σε μια εκδοχή διαχείρισης της πιο ακραίας λιτότητας και της εκχώρησης του εθνικού πλούτου στα χέρια των ξένων μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων. Με βάση τους πραγματικούς συσχετισμούς, αυτή ήταν η μόνη πραγματική διέξοδος και αυτή επελέγη από την ομάδα Τσίπρα και την παρέα του.

Η «μη-μνημονιακή» αριστερά ως δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ

Αυτή η νέα πραγματικότητα, της άμεσης διαχείρισης της καπιταλιστικής λιτότητας από ένα αριστερό μόρφωμα, δημιούργησε συνθήκες μιας φαινομενικής (και εν μέρει πραγματικής) ρήξης με εκείνο το τμήμα της Αριστεράς που αρνείται –δήθεν ή ειλικρινώς– να συμμετάσχει σε ένα τόσο ακραίο νεοφιλελεύθερο εγχείρημα. Ωστόσο, επειδή τα πράγματα στη ζωή ορίζονται με βάση ευρύτερες κοινωνικές και ιδεολογικές συγκρούσεις, αυτή η αντίθεση της «μη μνημονιακής» Αριστεράς προς την αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι σε μεγάλο βαθμό επίπλαστη.

Πράγματι, στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, αναδεικνύονται πλέον δύο μεγάλα κοινωνικοοικονομικά στρατόπεδα που αντιπαρατίθενται – με επίδικο αντικείμενο τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης. Και ο μεν ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει τη διατήρηση και συντήρηση του κρατισμού, με ό,τι σημαίνει αυτό, ενώ, από την άλλη πλευρά, η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης επιχειρούν να συγκροτήσουν ένα μέτωπο του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, αρχίζοντας από τους μεγάλους Έλληνες επιχειρηματίες και τους εφοπλιστές μέχρι τους μικροεμπόρους και μικροεπιχειρηματίες· έτσι, όλες οι πολιτικές δυνάμεις και τα πολιτικά στρώματα είναι υποχρεωμένες να επιλέξουν στρατόπεδο.

Πώς μπορεί, λοιπόν, η Αριστερά –κρατικιστική κατ’ εξοχήν και ιδιαίτερα στην Ελλάδα–, ακόμα και εάν διαμαρτύρεται για τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες λύσεις της κυβέρνησης Τσίπρα, να αντιπαρατεθεί σε αυτόν χωρίς να κατηγορηθεί ότι εντάσσεται στο αντίπαλο στρατόπεδο, στον βαθμό, μάλιστα, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να συντηρήσει και τον πολιτιστικό φιλελευθερισμό, πάνω στον οποίο πάτησε για να ανέλθει στην εξουσία; Η κυβέρνηση άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στο προσφυγικό/μεταναστευτικό κύμα και κυρίως στις ΜΚΟ, που υποκατέστησαν, και κατά ένα μεγάλο ποσοστό συνεχίζουν να υποκαθιστούν, το ελληνικό κράτος ως προς τη διαχείριση του ζητήματος· παράλληλα, διόρισε σε αυτές δεκάδες χιλιάδες αριστερούς, ακροαριστερούς και αναρχικούς, στην πλειοψηφία τους· προώθησε το σύμφωνο συμβίωσης, την αποδόμηση της ελληνικής ιστορίας και τη συρρίκνωση της γλωσσικής διδασκαλίας, στην εκπαίδευση, την ίδρυση ισλαμικού τεμένους, την πολιτιστική υποταγή σε όλα τα μοντέρνα ρεύματα της αποικιακά συμπεριφερόμενης Δύσης στην Ελλάδα κ.λπ. κ.λπ. Πώς λοιπόν τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της Λ.Α.Ε., ακόμα και του ΚΚΕ, που επί ένα ή δύο χρόνια συνεργάστηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ για το προσφυγικό και υπερθεματίζουν σε όλες αυτές τις επιλογές του, θα επιλέξουν μια κάθετη αντιπαράθεση μαζί του;


Από το φετινό Gay Pride την μοναδική διαδήλωση που οι Συριζαίοι υπουργοί και βουλευτές δεν εκδιώχθηkαν

Παρά μερικές δευτερεύουσες συγκρούσεις, όπως το ζήτημα των πλειστηριασμών, όλη η Αριστερά βρίσκεται «τσουβαλιασμένη» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη στρατηγική του. Για τον ίδιο λόγο, η κυβέρνηση, έχοντας συνείδηση αυτής της πραγματικότητας, διορίζει συστηματικά σε όλες τις θέσεις όχι μόνον συριζαίους –εξάλλου δεν είναι και πολλοί– αλλά γενικότερα «συντρόφους της Αριστεράς», οικοδομώντας έτσι ένα οιονεί αριστερό μέτωπο παρά τις επιμέρους επικρίσεις και τα «τζαρτζαρίσματα».

Ενδεικτική εξάλλου είναι η στάση του ΚΚΕ, που κοινωνιολογικά και ιδεολογικά βρίσκεται σχετικά πιο μακριά από τα στρώματα της υπόλοιπης δικαιωματικής Αριστεράς. Και όμως, ακόμα και αυτό, δεν τολμάει να έρθει σε κάθετη αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για να μην κατηγορηθεί ότι «ρίχνει νερό στο μύλο της Δεξιάς» όσο και γιατί, στον κρατικό μηχανισμό, στην εκπαίδευση και στις ΔΕΚΟ, βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής του. Εξάλλου η φοιτητική νεολαία του χαρακτηρίζεται από ακραίο εθνομηδενισμό και ταυτίζεται στα περισσότερα θέματα με τις θέσεις της υπόλοιπης Αριστεράς στα πανεπιστήμια: άρνηση της αξιολόγησης, απόρριψη της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού, λογική του εύκολου πτυχίου κ.ο.κ. Όσο δε για τους «αντιεξουσιαστές», στην πλειοψηφία τους έχουν μεταβάλει σε κεντρικό ιδεολογικό τους αφήγημα το μίσος ενάντια στο ελληνικό έθνος και τον πιο ακραίο αντιπατριωτικό χουλιγκανισμό.

Έτσι, καθόλου τυχαία, η εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά δεν προτάσσει το ζήτημα της αποικιοποίησης της χώρας ως το πρωταρχικό ζήτημα της, αλλά εξακολουθεί να μιλάει για «ντόπια και ξένα αφεντικά» και για «την κερδοφορία του κεφαλαίου», στην ξύλινη γλώσσα του ΚΚΕ, και να πρωταγωνιστεί στις αντιεθνικιστικές κορώνες, διευκολύνοντας στην ουσία αυτή την αποικιοποίηση. Και είναι λογικό. Όταν το κεντρικό σου μέλημα δεν είναι πλέον η υπεράσπιση της χώρας σου, αλλά αντίθετα η πρόταξη των μειονοτήτων ή ενός κόσμου χωρίς σύνορα, τότε αναπόφευκτα θα αποδεχθείς τον μόνο εφικτό «χωρίς σύνορα κόσμο», που είναι εκείνος της παγκοσμιοποιημένης νέας τάξης. Και η κριτική που θα της κάνεις δεν είναι ότι καταργεί αυτά τα σύνορα, για να διευκολύνει τη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και ανθρώπων, αλλά ότι παραμένει ακόμα πολύ «εθνικιστική» και παρεμβάλλει και κάποια εμπόδια σε αυτή τη διακίνηση!

Γι’ αυτό, εξάλλου, η αμφισβήτηση αυτού του παγκοσμιοποιημένου εφιάλτη γίνεται όλο και περισσότερο στόχος δυνάμεων εκτός αριστεράς, συχνά της άκρας δεξιάς, που σταδιακώς μονοπωλεί την εκπροσώπηση των λαϊκών τάξεων, εμποτίζοντάς την προφανώς με τη δική της αδιέξοδη ιδεολογία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνηση της αριστεράς

Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, έχει σιγήσει στην πραγματικότητα σύμπασα η Αριστερά κάτω από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, εν τέλει, την θεωρεί δική της και πάντως δεν κατορθώνει να υποκαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως ραχοκοκαλιά αυτής της Αριστεράς. Η πιο χαρακτηριστική απόδειξη γι’ αυτό ήταν οι εκλογές το 2015, τότε που οι διαφωνούντες δεν θα κατορθώσουν καν να εισέλθουν στη Βουλή· ακόμα και σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλες τις καταστροφές και προδοσίες που έχει επισωρεύσει, παραμένει ηγεμονική δύναμη στο εσωτερικό αυτής της Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνησή τους. Και ό,τι και να κάνουν, δεν μπορούν να αρνηθούν την κοινωνιολογική και ιδεολογική συνάφεια μαζί του. Έτσι, μπορεί ο Μανώλης Γλέζος να επικρίνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να έχει αποχωρήσει από το κόμμα, συνεχίζει όμως να εναγκαλίζεται τον επιτήδειο Ραστινιάκ-Τσίπρα, στις παρουσιάσεις των βιβλίων του. Όσο για τα «Εξάρχεια», δεν στρέφονται επί παραδείγματι εναντίον των γερμανικών επιχειρήσεων, αλλά εξαντλούν την επαναστατικότητά τους στα τρόλεϊ της οδού Πατησίων, στα εκκλησάκια της Θεσσαλονίκης, στα εμπορικά της οδού Ερμού, στο ελληνικό Κοινοβούλιο και στους «μπάτσους», στην περίμετρο των Εξαρχείων. Εξάλλου, πάμπολλοι ανάμεσά τους είναι παιδιά και συγγενείς συριζαίων αξιωματούχων – το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.


Από την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του Μαν. Γλέζου που έσπευσε ο Αλ. Τσίπρας να τον χαιρετίσει

Αυτή η καθολική σιγή ενός χώρου που, για εβδομήντα χρόνια από τον Εμφύλιο και μετά, αποτελούσε το επίκεντρο της αμφισβήτησης της εξουσίας και, επί σαράντα χρόνια, από τη μεταπολίτευση, ρυθμίζει την ιδεολογική και πολιτιστική ζωή του τόπου, εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, και τη σιγή και αφωνία του ελληνικού λαού. Διότι η Αριστερά είχε μονοπωλήσει το αγωνιστικό φρόνημα και τον προβληματισμό του, είχε μονοπωλήσει τη φωνή του. Και βέβαια, από την πλευρά της Δεξιάς, δεν δημιουργήθηκαν ούτε υπάρχουν δυνάμεις επαρκείς για να αμφισβητήσουν άμεσα την εξουσία, κάτι που άλλωστε δεν έμαθαν ποτέ να κάνουν, ενώ χαρακτηρίζονται και από εξαιρετικά χαμηλό ιδεολογικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Η Αριστερά, επί σαράντα χρόνια, ηγεμόνευε στην ιδεολογία και η αποχώρησή της από το προσκήνιο, με την ολοκληρωτική πλέον ταύτισή της με την εξουσία, εγκαταλείπει ένα κενό παρακμής, αποσύνθεσης και αφωνίας. Ένα κενό που, εάν δεν καλυφθεί από μια δημοκρατική πατριωτική εναλλακτική πρόταση, αργά ή γρήγορα, θα καλυφθεί από δυνάμεις μαφιόζικου ή ακροδεξιού χαρακτήρα.


Αυτή η Αριστερά, ακριβώς επειδή έχει αποκοπεί από τις κοινωνικές τάξεις που κάποτε εξέφρασε στρεβλά αλλά πραγματικά (τους εργάτες, τους αγρότες και τα μικροϊδιοκτητικά στρώματα), ακριβώς επειδή έχει χάσει κάθε ανάμνηση του όποιου αγωνιστικού παρελθόντος της, δεν έχει πλέον ούτε πατρίδα, ούτε πραγματική ιδεολογία, ούτε όραμα. Πρόκειται για απλούς κυνικούς, ανενδοίαστους και ανίκανους συνάμα διαχειριστές και επικαρπωτές της εξουσίας που στηρίζονται αποκλειστικά στις ξένες δυνάμεις, σε μαφιόζους ολιγάρχες και σε κοινωνικά στρώματα παρασιτικά ή αλλοτριωμένα. Η κατάρρευσή τους, αναπόφευκτη, θα γίνει με πάταγο και θα τους συμπεριλάβει όλους, χωρίς καμία εξαίρεση.

Καλό καλοκαίρι!

ΚΚΕ: Άμεσα μέτρα για την ανακούφιση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στην Κω

Κοινοβουλευτική Ομάδα 
Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ, 
τηλ.: 2102592213, 2102592105, 2102592258, fax: 2102592097 
e-mail: ko@vouli.kke.gr, http://www.kke.gr 
Γραφεία Βουλής: 2103708168, 2103708169, fax: 2103707410 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα: Άμεσα μέτρα για την ανακούφιση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στην Κω

Ο καταστροφικός σεισμός στην Κω, επαναφέρει στο προσκήνιο τις συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής των ελληνικών Κυβερνήσεων διαχρονικά και της ΕΕ, που αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες καταστροφές που μπορεί να προκύψουν από τα φυσικά φαινόμενα, αντιμετωπίζει ως κόστος τα έργα που αφορούν την προστασία του λαού, καθώς αυτά δεν λειτουργούν «ανταποδοτικά» για το κεφάλαιο και δεν του εξασφαλίζουν κέρδος.

Αναδεικνύονται οι σοβαρές ελλείψεις αντισεισμικής προστασίας της χώρας. Ιδιαίτερα η Κως, με τα παλιά κτίρια του ιστορικού της κέντρου, αποδείχτηκε ανοχύρωτη, με σημαντικές καταστροφές στο λιμάνι της και σε άλλες υποδομές.

Το ΚΚΕ απαιτεί να παρθούν με ευθύνη του κράτους όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ανακούφιση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στο νησί και αναδεικνύει ως άμεση προτεραιότητα την ανάγκη υλοποίησης ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αντισεισμικής θωράκισης της χώρας. Με επείγοντα χαρακτήρα να ληφθούν μέτρα, για την:

· Άμεση φροντίδα και περίθαλψη των τραυματιών και ιδιαιτέρως των ηλικιωμένων και των ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, που δεν μπορούν ή διστάζουν να μείνουν στα σπίτια τους.
· Άμεση και πλήρη αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών, του λιμανιού, των οδικών δικτύων κ.ά., καθώς και των λαϊκών κατοικιών και των μικρών επιχειρήσεων.
· Αποζημίωση και ολόπλευρη στήριξη των πληγέντων.
· Ουσιαστικό έλεγχο καταλληλότητας όλων των κτιρίων, ιδιαιτέρως των δημόσιων υπηρεσιών και των μεγάλων εργασιακών χώρων, για την προστασία της ζωής των εργαζομένων και του πληθυσμού συνολικότερα.
· Αποκατάσταση και συντήρηση των ιστορικών μνημείων του νησιού.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ υπουργός, πώς τοποθετείται η Κυβέρνηση απέναντι σε αυτά τα ζητήματα και σε ποια μέτρα θα προβεί για την επίλυσή τους.

Οι Βουλευτές
Σταύρος Τάσσος
Διαμάντω Μανωλάκου
Μανώλης Συντυχάκης

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Σχετικά με το Περιφερειακό Συμβούλιο: «Μη επιλέξιμη» η αντισεισμική προστασία του λαού, όπως και κάθε του ανάγκη

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Δελτίο τύπου

Για το Περιφερειακό Συμβούλιο στις 24/07/2017 στη Ρόδο

«Μη επιλέξιμη» η αντισεισμική προστασία του λαού, όπως και κάθε του ανάγκη
Στη διαπίστωση ότι το νησί και οι υποδομές “άντεξαν”, επιχειρήθηκε να εστιάσουν τη συζήτηση για το φονικό σεισμό στην Κω η Περιφερειακή Αρχή και η παράταξη του κ. Μαχαιρίδη. Η εγκληματική πολιτική που αφήνει αθωράκιστο το λαό και ακολουθείται από κυβέρνηση, δήμους και περιφέρειες, ούτε θίχτηκε στις τοποθετήσεις τους, ούτε και πάρθηκε απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για διεκδίκηση έργων προστασίας αντισεισμικής θωράκισης και ασφάλειας για όλα τα νησιά. Τα έργα αυτά δεν έχουν επενδυτικό ενδιαφέρον, δεν εξασφαλίζουν κέρδη για το κεφάλαιο και επομένως δεν χρηματοδοτούνται. Αυτό καταδεικνύεται και από τα διάφορα χρηματοδοτικά προγράμματα της ΕΕ, τα οποία δεν κρίνουν ως «επιλέξιμα» τέτοια έργα, όπως και έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, που επίσης είναι απαραίτητα.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ έθεσε ένα πλαίσιο αιτημάτων από την πρώτη μέρα του καταστροφικού σεισμού, στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 21ης Ιουλίου που αναβλήθηκε και δεν συζητήθηκε, ενώ και στο Π.Σ. της Δευτέρας επιχειρήθηκε ν’ απαξιωθεί η συζήτηση επί της ουσίας με ευθύνη του Προεδρείου. Επειδή η περιοχή μας είναι σεισμογενής με βαρύ ιστορικό,το ζήτημα της αντισεισμικής θωράκισης δεν πρέπει ο ίδιος ο λαός -που πληρώνει με τραγικό τρόπο τις συνέπειες αυτής της πολιτικής- να το αφήσει να υποτιμηθεί και να ξεχαστεί. Είναι δική του υπόθεση να απαιτήσει τη λήψη μέτρων για:

Να γίνει προσεισμικός έλεγχος σε όλα τα σχολικά κτήρια της Περιφέρειας, όλα τα κτήρια που χρησιμοποιούνται ως φοιτητικές εστίες και χώροι εκπαίδευσης και να εξασφαλιστεί η αντισεισμική θωράκισή τους.

Να ελεγχθούν προσεισμικά τα κτήρια που στεγάζονται τα φροντιστήρια.

Να ελεγχθούν προσεισμικά τα Νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, οι προνοιακές δομές, οι χώροι που διασκεδάζει η νεολαία.Να θεσμοθετηθεί ειδικό πλαίσιο κατασκευής και λειτουργίας αυτών των χώρων και να καθιερωθεί σχέδιο εκκένωσης τους. 

Να ελεγχθούν προσεισμικά όλα τα δημοτικά κτήρια, τα κτήρια που στεγάζονται υπηρεσίες της Περιφέρειας, αλλά κι όσα άλλα κτήρια στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες. Να ελεγχθούν προσεισμικά όλοι οι χώροι εργασίας. 

Να στελεχωθούν με το κατάλληλο προσωπικό, όλες οι εμπλεκόμενες δημόσιες Υπηρεσίες της Περιφέρειας.

Επίσης για το θέμα της αντιμετώπισης των ζημιών να προχωρήσει, χωρίς καθυστέρηση, με άμεση χρηματοδότηση, η αντιμετώπιση των προβλημάτων και η αποκατάσταση όλων των υποδομών και η αποζημίωση των πληγέντων.

Όλες οι άλλες παρατάξεις, ενώ κράτησανσιγή ιχθύος για τα παραπάνω ζητήματα, κονταροχτυπήθηκαν στις λεπτομέρειες –ενώ το ψήφισαν- σε θέμα που αφορούσε αίτημα ένταξης δράσεων τουριστικής προβολής στο αναπτυξιακό πρόγραμμα του Υπουργείου Οικονομίας ύψους 3.000.000 ευρώ. Σε απόλυτη προστασία και έξω από την αντιπαράθεση βέβαια οι κατά βάση κερδισμένοι από όλη αυτήν την προβολή, τα τουριστικά πρακτορεία (π.χ.TUI), οι εταιρείες (όπως η FRAPORT), οι αλυσίδες ξενοδοχειακών συγκροτημάτων, που όχι μόνο δεν πληρώνουν με δικά τους χρήματα την διαφήμιση για την αύξηση της κερδοφορίας τους, αλλά καλύπτουν την προβολή τους από τη φοροληστεία όλου του λαού.Κρατικά κονδύλια και αντισταθμιστικά οφέλη για τα νησιά μεταφράζονται σε ενίσχυση του τουριστικού κεφαλαίου, την ίδια ώρα που οι αυτοαπασχολούμενοι υποφέρουν να κρατηθούν στην αγορά, οι εργαζόμενοι ξεζουμίζονται στους χώρους δουλειάς και οι κοινωνικές υποδομές διαλύονται από την υποχρηματοδότηση. 

Και σαν κερασάκι στη τούρτα της πολιτικής τους ταύτισης ενέκρινανσε εκτός ημερήσιας διάταξης θέμα-με τη μορφή του επείγοντος- τη χρηματοδότηση του «Κέντρου Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης», του οποίου στόχος είναι να εξωραΐσει τις ευρωπαϊκές πολιτικές, αυτές δηλαδή που βιώνει με δραματικό τρόπο ο Ελληνικός λαός, ιδιαίτερα τα χρόνια της κρίσης.

Ανάμεσα στην επικοινωνιακή και άνευ ουσίας αντιπαράθεση των δυνάμεων που στηρίζουν την συνδιαμορφωμένηκαι από αυτές αντιλαϊκή πολιτική, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα χρειάζεται να παρεμβάλουν διεκδικητικά, οργανωμένα και μαζικά την ικανοποίηση των δικών τους αναγκών. 

25/07/2017

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Για τις επιθέσεις Πρωθυπουργού και Υπουργών κατά των Δικαστικών Λειτουργών

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου
1.            Με πρόσχημα την άσκηση κριτικής στη Δικαιοσύνη, ο Πρωθυπουργός και Υπουργοί παρεμβαίνουν στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών, τους υποδεικνύουν τι να αποφασίσουν, τους προσβάλλουν, αποπειρώνται να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους.
Βαφτίζουν “κριτική” τις ευθείες ή έμμεσες υποδείξεις προς τους δικαστικούς, τις ύβρεις, τις προσβλητικές αναφορές, τις ειρωνίες, τα υπονοούμενα, την απόδοση προθέσεων, τον προσβλητικό διαχωρισμό των δικαστών σε “άξιους” και “μη άξιους”, τις λογικές και νομικές ανοησίες.
Κριτική όμως μιας δικαστικής απόφασης νοείται, και είναι επιτρεπτή, μόνο όταν ο κρίνων την απόφαση γνωρίζει το σκεπτικό της και προβάλει επιχειρήματα κατά των επιχειρημάτων της απόφασης. 

2.            Δημόσιες δηλώσεις παρέμβασης στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών (Περιοριζόμαστε μόνο σε δηλώσεις του Πρωθυπουργού και των Υπουργών Δικαιοσύνης):
- Ωμή ομολογία παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης αποτελεί το προσφάτως λεχθέν από τον κ. Τσίπρα: “Ξεπερνάμε πολλές φορές ακόμα και θεσμικά εμπόδια αυτών που έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση” (σ.σ.: των δικαστικών) (30.6.17).
- Ευθεία υπόδειξη προς τους δικαστές του Σ.τ.Ε για το τι θα έπρεπε να αποφασίσουν στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών ήταν το λεχθέν από τον κ. Τσίπρα: “Η δικαιοσύνη θα βγάλει την απόφασή της αλλά δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα το Σ.τ.Ε. να ακυρώσει τον διαγωνισμό” (Συνέντευξη στη ΔΕΘ, Σεπτέμβριος ’16).
- Έμμεση υπόδειξη προς τους δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών για το τι θα πρέπει να αποφασίσουν είναι το λεχθέν του Υπουργού Δικαιοσύνης: “Αποτέλεσε για εμάς μια δυσάρεστη έκπληξη (…) Οι δικαστές είναι άνθρωποι. Και οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Προβλέπεται υποβολή νέας αίτησης και εξέτασή της από το ίδιο δικαστήριο, πιθανώς με νέα σύνθεση” (Στ. Κοντονής, 17.7.17). 
3.            Προσβλητικές δηλώσεις εναντίον της Δικαιοσύνης και των Δικαστών.
- Προσβάλλει ευθέως τη Δικαιοσύνη ο κ. Τσίπρας, όταν λέει: “Υπάρχει μία αντιμετώπιση από την πλευρά της τακτικής δικαιοσύνης που δεν βοηθάει και προστατεύει πολλές φορές τους κακοπληρωτές εργοδότες” (17.7.17).
- Προσβάλλει ευθέως τους Εισαγγελείς και Δικαστές ο κ. Παπαγγελόπουλος, όταν λέει: “Στα εξοπλιστικά υπήρξε περίοδος που έπεφταν οι μίζες βροχή. Καταιγίδα και μάλιστα τροπική αλλά οι εισαγγελείς και οι δικαστές έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν. Εγώ θα μεροληπτήσω υπέρ τους. Δεν θα σκεφτώ είχαν πολιτικές ή επιχειρηματικές εξαρτήσεις ή άλλα συμφέροντα,  θα σκεφτώ, είτε ότι ήταν ανεπαρκείς, είτε ότι  υπέκυψαν σε πιέσεις ανωτέρων τους που ήταν συχνό” (5.7.17).       


Αν τα ως άνω καταγγελλόμενα από τον Πρωθυπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης ως διαπραχθέντα από δικαστικούς (“προστασία κακοπληρωτών εργοδοτών”, και “ανοχή στις μίζες για τα εξοπλιστικά”) είναι βάσιμα, υποχρεούνται οι καταγγέλλοντες να κινήσουν τις διαδικασίες του Νόμου κατά των δικαστικών εκείνων που έχουν διαπράξει αυτά τα τόσο σοβαρά αδικήματα. Όχι να προσβάλουν βάναυσα το σύνολο του δικαστικού σώματος.
4.         Απόπειρες να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον των Δικαστικών Λειτουργών συνιστούν τα διαρκώς επαναλαμβανόμενα ότι (α) οι δικαστικοί λειτουργοί αγνοούν “το περί δικαίου αίσθημα” και (β) οι δικαστικοί λειτουργοί ευθύνονται για τις σοβαρές καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης.  
(α)      Oι εισαγγελείς και οι δικαστές οφείλουν να μην αγνοούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, να αφουγκράζονται λίγο και την αγωνία του λαού”, αποφαίνεται ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλος (15.7.17).
             Ενώ ο Υπουργός κ. Ν. Παππάς θέλει οι δικαστές, όταν δικάζουν, “να λαμβάνουν υπόψη το δημόσιο συμφέρον” (2.7.17).
             Και ο Υπουργός κ. Γ. Σταθάκης διαπιστώνει πως κάποιες αποφάσεις της Δικαιοσύνης προκαλούν το κοινό αίσθημα…” (20.7.17). 
             Ποιος όμως ορίζει “το κοινό περί δικαίου αίσθημα” και “το δημόσιο συμφέρον” και ποιος εκφράζει “την αγωνία του λαού”;  
             Όλα αυτά –“κοινό περί δικαίου αίσθημα”, “δημόσιο συμφέρον”, “αγωνία του λαού”– ερμηνεύονται διαφορετικά, κατά το δικό τους συμφέρον, από τις διάφορες κοινωνικές τάξεις.
Το “περί δικαίου αίσθημα” και το “δημόσιο συμφέρον” ποιας τάξης θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο δικαστής, προκειμένου να αποφασίσει; (Εκτός κι αν για τη σημερινή “Αριστερά” οι κοινωνικές τάξεις άλλοτε υπάρχουν και άλλοτε εξαφανίζονται).
 Η απλή λογική μας λέει  πως Δικαιοσύνη είναι αδύνατο να απονεμηθεί, αν οι δικαστές  θελήσουν να συμμορφωθούν με τέτοιες υποδείξεις.
Γι αυτό, το Σύνταγμα της Χώρας επιβάλλει στους δικαστές να στηρίζουν τις αποφάσεις τους “ΜΟΝΟ στο Σύνταγμα και τους νόμους” (άρθρο 87) και όχι σε όλα αυτά τα νομικώς και κοινωνικώς αόριστα και υποκειμενικά.
Αν αντικειμενικά υπάρχει ένα “κοινό  περί δικαίου αίσθημα” και ένα  “δημόσιο συμφέρον”  και αν κάποιοι “οφείλουν να τα λαβαίνουν υπόψη τους”, αυτοί δεν είναι οι δικαστές αλλά οι πολιτικοί που νομοθετούν.
Αν έτσι πράττουν οι πολιτικοί, τότε και οι δικαστές, εφαρμόζοντας το Σύνταγμα και τους νόμους που θα έχουν έτσι ψηφιστεί, θα λαβαίνουν και αυτοί αναγκαστικά υπόψη τους όλα τα πιο πάνω. 
(β)          Οι μεγάλες καθυστερήσεις και το υψηλό κόστος της απονομής δικαιοσύνης οφείλονται όχι στους δικαστές αλλά στην πολυνομία, το απαρχαιωμένο νομοθετικό πλαίσιο και την απουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υποδομής, όλα  αρμοδιότητας και ευθύνης όχι των δικαστικών αλλά των πολιτικών.
Περιβόητη διεθνώς η πολυνομία στην Ελλάδα, όπου οι νομοθετικές ρυθμίσεις για κάθε θέμα είναι διάσπαρτες, σε εκατοντάδες άλλους, άσχετους με το συγκεκριμένο θέμα, νόμους και διατάγματα, ψηφιζόμενες κατά το πλείστον ως τροπολογίες.
    Γνωστή, ακόμα, η “παράδοση” κανείς νόμος να μην εφαρμόζεται, πριν εκδοθούν οι περίφημες υπουργικές αποφάσεις, που πολλές φορές, εκτός από καθυστερήσεις, προκαλούν  μπερδέματα στην ερμηνεία, ακόμα και τροποποιήσεις των νόμων.
- Για τις απαρχαιωμένες νομοθετικές ρυθμίσεις στην εκδίκαση υποθέσεων αστικού και διοικητικού δικαίου, δύο μόνο παραδείγματα:
  Ο Νόμος  επέβαλε η εκδίκασή τους να γίνεται “στο ακροατήριο” παρότι, στις υποθέσεις αυτές, η δικαστική απόφαση στηρίζεται κυριότατα σε έγγραφα (με ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία ενός μόνο μάρτυρα για κάθε δάδικο). Η νομοθετική αυτή ρύθμιση συνεπαγόταν σοβαρές καθυστερήσεις και αύξηση του κόστους στην απονομή δικαιοσύνης (εξ’ αιτίας απεργιών, στάσεων εργασίας, εκλογών κ.λ.π.).
  Ο Νόμος  επέβαλε να είναι υποχεωτική η συμμετοχή δικηγόρου του κατά τόπο αρμοδίου δικαστηρίου. Έτσι, για παράδειγμα, ο κάτοικος Αθηνών ήταν υποχρεωμένος να αναθέσει υποχρεωτικά μια δικαστική του υπόθεση αρμοδιότητος Πρωτοδικείου Κομοτηνής όχι μόνο σε ένα γνωστό του δικηγόρο Αθηνών αλλά και σε ένα δικηγόρο Κομοτηνής, να πληρώσει δηλαδή δύο δικηγόρους!   
         Ευτυχώς για τους πολίτες, και δυστυχώς για τους πολιτικούς μας, την κατάργηση των νομοθετημένων αυτών ρυθμίσεων την επέβαλαν τα Μνημόνια των Δανειστών μας.
  - Η απουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υποδομής, είναι γνωστή σε όλους.
Έλλειψη κατάλληλων δικαστικών χώρων και γραφείων των δικαστικών, ελλείψεις στη μηχανοργάνωση, χειρόγραφη τήρηση των πρακτικών, απουσία εμπειρογνωμόνων κ.λ.π. κ.λ.π.
5.   Επιθέσεις πολιτικών κατά δικαστικών και της Δικαιοσύνης είχαμε και στο παρελθόν στη χώρα μας (Οι ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ τις έχουν κρίνει αυστηρά, με άρθρα στην Ενότητα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ που ο αναγνώστης μπορεί και σήμερα να δει).
Πρώτη φορά όμως βλέπουμε μια, αδιανόητη για δημοκρατική χώρα, οργανωμένη, συστηματική, με σχέδιο και συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους, επίθεση κατά δικαστικών και κατά της Δικαιοσύνης, ως θεσμού, από πολιτικούς ενός κυβερνώντος κόμματος, με πρωτοστατούντες τον Πρωθυπουργό και Υπουργούς.
Σε οποιαδήποτε σύγχρονη Δημοκρατία, Υπουργός που θα τολμούσε να στραφεί κατά Δικαστικού Λειτουργού ή  κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του, όπως πράττουν οι δικοί μας, θα εξαναγκαζόταν, κάτω από τη γενική αποδοκιμασία του πολιτικού, νομικού, πνευματικού  κόσμου αλλά και απλών πολιτών, να τερματίσει την πολιτική του σταδιορομία μέσα σε λίγες μέρες.

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Συλλυπητήρια του Στέφανου Δράκου για τον σεισμό στην Κω.

Δωδεκάνησα, 21 Ιουλίου 2017

Δρ. Στέφανος Δράκος: Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην Κω 

Η σκέψη όλων μας είναι δίπλα σας

«Η Κως πλήγηκε ανεπανόρθωτα ακόμη μία φορά. Σήμερα σε μεγαλύτερο, σε σοβαρότερο βαθμό. Η σκέψη μου, η σκέψη όλων μας, είναι σήμερα σε αυτό το νησί της Δωδεκανήσου. 

Όπως ήδη τόνισε ο πρόεδρός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, απαιτείται πλήρης ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού για να αντιμετωπιστούν άμεσα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο νησί.

Σε ότι αφορά στους ανθρώπους που άδικα και τραγικά έχασαν τη ζωή τους, εκφράζω τα πιο ειλικρινή και βαθιά μου συλλυπητήρια.

Στους τραυματίες εύχομαι γρήγορη ανάρρωση και ελπίζω η πολιτεία να είναι δίπλα τους. 

Προσωπικά δηλώνω στη διάθεση όποιου με χρειαστεί και μπορώ – βάσει των δυνάμεών μου - να βοηθήσω».

Δρ. Στέφανος Δράκος
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.
Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου

Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256
Email: stefanos.drakos@gmail.com

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Δελτίο Τύπου για την απεργία στον Τουρισμό

Δελτίο Τύπου

Στα πλαίσια της πανελλαδικής απεργίας στον Τουρισμό τα επιχειρησιακά Σωματεία στα ξενοδοχεία AmiliaMare&ParadiseVillage, Sheratonκαι Miramare, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ταξικού κινήματος και συγκεντρώθηκαν έξω από τον ΕΟΤ στις 9 το πρωί.
Λίγο μετά τις 10, κατευθύνθηκαν στην πλατεία Κύπρου όπου έμειναν για αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα και ενημερώνοντας τον κόσμο για τις μεσαιωνικές συνθήκες στα ξενοδοχεία.
Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε έξω από την Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου όπου και έγινε ομιλία από εκπρόσωπο των τριών επιχειρησιακών Σωματείων, ο οποίος τόνισε τα εξής:
«Σήμερα, σε ολόκληρη τη χώρα,οι υγιείς δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, δίνουν από τα χαράματα τη μάχη της απεργίας, μιας απεργίας που μπορεί να γίνει η αρχή για μια αποφασιστική απάντηση των εργαζομένων στην κυβέρνηση, την εργοδοσία και τους ανθρώπους της μέσα στο εργατικό κίνημα που είναι όλοι μαζί προσηλωμένοι στον «εθνικό στόχο» της ανάπτυξης»

και συνέχισε:
« Ήρθαμε σήμερα εδώ, έξω από την Ένωση Ξενοδόχων για να πούμε δυο πράγματα: 
1ον ότι θα πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμύθι, με την πολυδιαφημισμένη σε ολόκληρη τη χώρα Συλλογική Σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων που τάχα δίνει αυξήσεις και τάχα εφαρμόζεται παντού. Η αλήθεια είναι ότι στα ελάχιστα ξενοδοχεία που εφαρμόζεται αφορά μια μικρή μερίδα των εργαζομένων, αφού διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν εξοπλίσει την εργοδοσία με χίλιους δυο νόμιμους τρόπους να αποφεύγουν την εφαρμογή της.
Εμείς λοιπόν, και αυτό είναι το δεύτερο που θέλουμε να πούμε, δεν έχουμε παραιτηθεί από δικαίωμα από τη διεκδίκηση να αναπληρώσουμε τις απώλειες που είχαμε τα χρόνια της κρίσης. Όταν όμως τα επιχειρησιακά Σωματεία έκαναν αυτό το σύνθημα πράξη και διεκδίκησαν επιχειρησιακές συμβάσεις με αυξήσεις ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση, συντονισμένη και ενιαία από την εργοδοσία. Εμείς από αυτό το στόχο δεν έχουμε παραιτηθεί και προειδοποιούμε να κατεβάσουν τα χέρια τους από τα Σωματείαγιατί δε θα κάτσουμε φρόνιμα, θα απαντήσουμε αξιοποιώντας όλους τους δυνατούς τρόπους.»

Και έκλεισε την ομιλία τονίζοντας:
«Είμαστε σίγουροιη μόνη απάντηση στα προβλήματα που συσσωρεύονται είναι η οργανωμένη δράση. Από αυτή την άποψη είμαστε σίγουροι ότι τα τρία συνεργαζόμενα επιχειρησιακά Σωματεία θα παίξουν σπουδαίο ρόλο το επόμενο διάστημα εμπνέοντας τους ξενοδοχοϋπαλλήλουςνα οργανώσουν την πάλη τους πρώτα απ όλα μέσα στο χώρο της δουλειά τους.»

ΣωματείοΕργαζομένωνAmilia Mare & Paradise Village
Σωματείο Εργαζομένων Sheraton
Σωματείο Εργαζομένων Miramare

Ρόδος 20 Ιούλη 2017

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Θλιβερό θέαμα ο πρωθυπουργός στην Κοζάνη, για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση

Αντί υλοποίησης εξ αρχής προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης, με μοχλό τις λαϊκές δυνάμεις, όπως είναι ο μόνος δυνατός τρόπος και όπως θα αναμενόταν εάν επρόκειτο για μια ριζοσπαστική φιλολαϊκή κυβέρνηση από ένα πρωθυπουργό της «Αριστεράς», ο συνθηκολογήσας και επιβάλλων στους Έλληνες την οικονομία της αγοράς, ο κ. Τσίπρας και ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ του, αφού με το μνημόνιο – γέφυρα στις 20.02.2015 συνταγματοποίησε τα προηγούμενα, συνομολόγησε το επαχθέστερο των μνημονίων (3ο) και το συμπλήρωμά του (3s) που είναι σχεδόν άλλο τόσο, μεταβάλλοντας εν τέλει την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης, «πρότεινε» επικίνδυνες, επιβαλλόμενες από τα αφεντικά του, του ιερατείου της Ε.Ε., ακραίες, αποικιακού τύπου, νεοφιλελεύθερες πολιτικές και με ελιγμούς σέρφερ, συνεχίζει τον ίδιο επιβαλλόμενο καταστρεπτικό δρόμο της χώρας και των πολιτών.

Η πρότασή του, αφορά την υποτιθέμενη καλύτερη διαχείριση μιας αποδιαρθρωμένης και διαρκώς συρρικνούμενης παραγωγικής βάσης με συγκεντροποίηση και εντεινόμενη εξωστρεφή εξάρτηση και όχι ένα παραγωγικό μοντέλο στην κατεύθυνση της ανάπτυξης και του αναγκαίου κοινωνικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.
Αλλά δεν «βλέπει» ότι η λαοθάλασσα, σηκώνει τεράστιο κύμα αλλαγής.
Με καθυστέρηση 2,5 ετών, εξήγγειλε τον Απρίλιο του 2017, ότι θα προχωρήσει το Σχέδιο της Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ΣΠΑ):
1) Με 13 περιφερειακά συνέδρια και
2) Με γενικό συνέδριο στο τέλος του 2017.
Είχε εστιάσει στην επιτάχυνση της δουλειάς: στα προγράμματα ΕΣΠΑ, κοινωφελούς εργασίας, καταπολέμησης της διαρθρωτικής ανεργίας και στην προστασία εργαζομένων να εργάζονται … όσο το επιτρέπει το θεσμικό πλαίσιο.
Από τότε, εύκολα είχε αντιληφθεί κανείς, ότι οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες ήταν φιάσκο.
Όταν π.χ. μια τεράστια επένδυση της τάξεως των € 2 δις, εντάσεως εργασίας, μπορεί να απασχολεί το μέγιστο 10.000 εργαζόμενους, που ακόμη και 10 τέτοιες επενδύσεις θα απασχολούσαν 100.000 εργαζόμενους, την ώρα που το 1/3 του πληθυσμού είναι άνεργο, πόσο αστείο είναι να ποντάρει ο πρωθυπουργός στα ΕΣΠΑ που για να γίνει κάποιος ωφελούμενος πρέπει να συγχρηματοδοτεί (με ποιο κεφάλαιο μετά τις συνεχείς οικονομικές «αφαιμάξεις»;) και στην συνήθως 8-μηνη κοινωφελή εργασία, κάποιων μακροχρόνια ανέργων;
Εδώ και 40 έτη, η εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, εκδίδει σε μηνιαία βάση περιοδικό κάθε μιας περιφέρειας, όπου αναφέρονται με λεπτομέρειες όλα τα σχετικά από τους ειδικούς της κάθε περιφέρειας (περιφερειάρχη, διευθυντή του επιμελητηρίου, διευθυντές οργανισμών, κλπ). Αυτό, δεν είναι κάτι προς ανακάλυψιν. Προφανώς, μια επικαιροποίηση των τελευταίων μηνών, που μπορούσε να σταλεί και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, δεν συνιστά εύρεση του μίτου της Αριάδνης.
Τότε, για ποιο λόγο το πομπώδες ύφος των εξαγγελιών συνεδρίων «περιορισμένης κυβέρνησης»;
Αλήθεια, θα πάρει παράταση ζωής η κυβέρνηση, με αυτή την καταφανή υποκρισία περί ανάπτυξης;

Η πραγματικότητα
1)Ο Γ. Α. Παπανδρέου, ως υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Κ. Σημίτη, είχε υπογράψει στην Νίκαια το 2001, ότι από το 2003 οι χώρες που συμμετέχουν στην Ε.Ε. θα λειτουργούν με τους όρους της οικονομίας της αγοράς. Αυτό θα έπρεπε να ήταν θέμα δημοψηφίσματος, αλλά είχε περάσει στα «ψιλά» και ακόμη σήμερα, οι πολίτες δεν το γνωρίζουν.
2)Η Ε.Ε. έχει καταφερθεί αρκετές φορές κατά των Ριζοσπαστικών κομμάτων, εξ ου και μετά την προεδροποίηση και την ομογενοποίηση (το ΔΗΚΚΙ δεν συμφώνησε), η επωνυμία Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς – ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (με τελείες), από το 2013 έγινε ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τελείες.

3)Όπως έχει παραδεχθεί στις 14.05.2017 και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Τζανακόπουλος, σε ομιλία του:«Η Ε.Ε.είναι μια στρατηγική επιλογή των αναπτυγμένων οικονομιών της Ευρώπης στο να εκτεθούν – όσο το δυνατόν χωρίς περιορισμό – στον διεθνή ανταγωνισμό μεταξύ κεφαλαίων. Διότι στις αναπτυγμένες οικονομίες, ο μοναδικός τρόπος για να περιορίζεται διαρκώς το εργατικό κόστος είναι η διαρκής – και όσο το δυνατόν χωρίς όρια – έκθεση, ακριβώς στον ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων κεφαλαίων που συγκροτούν τις ευρωπαϊκές οικονομίες.
Ο ρόλος των αγορών χρήματος στην Ευρώπη λειτουργεί ως ένας άλλος μηχανισμός πειθάρχησης των Ευρωπαϊκών κρατών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Τα κριτήρια είναι:
– Αν έχει αρκούντως απελευθερωμένη αγορά εργασίας
– Αν έχει προχωρήσει στην απορρύθμιση του εργατικού δικαίου
– Αν έχουν προχωρήσει οι ιδιωτικοποιήσεις
– Αν είναι αρκετά υψηλή η ανταγωνιστικότητα μιας χώρας με όρους κεφαλαίου
– Αν υπάρχει αρκετή δημοσιονομική αυστηρότητα, στα όρια του στραγγαλισμού ολόκληρων κοινωνιών, κλπ, κλπ, κλπ
Υποκατέστησαν εν μέρει τις αγορές ως αποκλειστικού μηχανισμού πειθάρχησης, συμπληρώνοντας τες με τιςάτεγκτες αποφάσεις ανεξέλεγκτων υπερεθνικών οργάνων (τρόικα, κουαρτέτο, θεσμοί, όπως και να το πούμε). Σκληρά προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, λιτότητα, σκληρή απορρύθμιση, κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους.
Πρέπει να καταλάβουμε ποιά είναι η μηχανική των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, που είναι η τεχνολογία της εξουσίας, που προσομοιάζει με την αντίστοιχη μορφή μιας αποικιοκρατικής διακυβέρνησης. Μας λένε: Εάν θέλετε να μη χρεοκοπήσετε, τότε είστε αναγκασμένοι να ακολουθήσετε ότι σας επιβάλλουν οι θεσμοί. Και τότε (αν χρεοκοπήσετε), θα πρέπει μόνοι σας να βρείτε τον τρόπο του πως θα λύσετε το πρόβλημα.»
4)Στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τις τελείες στην επωνυμία, είχαμε το πρόγραμμα:
Στόχος 13 – Ανασυγκρότηση παραγωγικής βάσης – Τουρισμός, Στόχος 14 – Περιφερειακή πολιτική, Στόχος 17 – Ενίσχυση εισοδήματος, καταπολέμηση της φτώχειας, Στόχος 11 – Φορείς και οικονομικά υποκείμενα, Στόχος Τ3.03 – Ειδικά θέματα ακτοπλοΐας, κλπ, Στόχος 16 – Αγροτική ανάπτυξη, Στόχος 12 – Προστασία περιβάλλοντος, Στόχος 2 – Παιδεία, Στόχος 7 – Πολιτισμός, Μελέτη του Τομέα Οικ/κής Πολιτικής για τις ΔΕΚΟ (που συμμετείχε και ο γράφων, και ο οποίος είχε ξεκινήσει από περίπου 05.02.2015 να συνεισφέρει ατύπως και αφιλοκερδώς σε θέματα της Γραμματείας Εμπορίου, αλλά τα μάζεψε κι έφυγε στις 20.02.2015 λόγω της υπογραφής του μνημονίου – γέφυρα, για να μη χρησιμοποιηθούν οι προτάσεις του εναντίον της χώρας μας, όπως απεδείχθη αργότερα ότι έγινε σε άλλες περιπτώσεις).
Όμως, υπό τις παραπάνω συνθήκες 1) – 4), πώς να εκτελεστεί το πρόγραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., όταν και η παρούσα κυβέρνηση αποδέχτηκε να συνθηκολογήσει υπογράφοντας μνημόνια;
Πολύ δε περισσότερο, πώς να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του ΔΗΚΚΙ και της ΛΑ.Ε. για την παραγωγική ανασυγκρότηση, αφού αυτά αναφέρονται σε κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία, δημόσιες τράπεζες, διαγραφή του χρέους, επανεθνικοποίηση όλων των στρατηγικών υποδομών, δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, αυτοδιαχείριση επιχειρηματικών μονάδων από εργαζόμενους, κλπ;
Γιατί επίσης λέμε ότι ήταν θλιβερό θέαμα ο πρωθυπουργός στην Κοζάνη;
Διότι απέστη ακόμα και από «Το σχέδιο δράσης του Σύριζα για την καταπολέμηση της ανεργίας – 26.09.2014», όπου πέρα από την παραδοχή ότι έχει αποδιαρθρωθεί πλήρως το εργασιακό πρότυπο, διαλύοντας το προστατευτικό πλαίσιο της μισθωτής εργασίας, καταστρέφοντας τα στρώματα των αυτοαπασχολούμενων, γενικεύοντας την ευελιξία και την επισφάλεια στην αγορά εργασίας και ανατρέποντας δραστικά το συσχετισμό δύναμης εις βάρος της μισθωτής εργασίας και υπέρ του κεφαλαίου,αναφέρονται ότι «Άμεση επιδίωξη μιας κυβέρνησης με βάση το ΣΥΡΙΖΑ θα είναι να θέσει σε εφαρμογή ένα μίγμα πολιτικών που θα επιτρέψουν σε σύντομο διάστημα τη μέγιστη δυνατή αύξηση της απασχόλησης, με πρώτη προτεραιότητα τον δραστικό περιορισμό της μακροχρόνιας ανεργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται να δώσει αυτή τη μάχη, κινητοποιώντας δέσμη πολιτικών και αναπτυξιακών εργαλείων και σημαντικούς δημόσιους πόρους. Σε πρώτη φάση, η ακύρωση των μνημονίων, η αλλαγή της μακροοικονομικής πολιτικής και τα μέτρα αναδιανομής του εισοδήματος θα αυξήσουν τις θέσεις εργασίας, εφόσον η τόνωση της ενεργού ζήτησης θα προκαλέσει οικονομική ανάκαμψη. Η αύξηση της εισοδηματικής και κοινωνικής προστασίας των ανέργων αποτελεί πυλώνα του Σχεδίου Δράσης, εφόσον, πέραν της κοινωνικής της διάστασης, αυξάνει την ενεργό ζήτηση και, άρα, επενεργεί θετικά στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Συγκεκριμένα, σε πρώτη φάση, η ακύρωση των μνημονίων και τα άμεσα μέτρα στήριξης του εισοδήματος των λαϊκών τάξεων, με εμβληματικό μέτρο την επαναφορά του κατώτατου μισθού και του βασικού επιδόματος ανεργίας στα προ των μνημονίων επίπεδα, το σταμάτημα των απολύσεων στο δημόσιο και η ανάσχεση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα μέσω της επαναφοράς της προ των Μνημονίων προστατευτικής νομοθεσίας, τα μέτρα ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας των ανέργων και οι προσλήψεις σε μόνιμες θέσεις του δημόσιου τομέα, δεν αποτελούν μόνο πολιτικές και μέτρα που αντιστοιχούν στο ταξικό πρόσημο του ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα της μισθωτής εργασίας.
Η μεγέθυνση της ανοιχτής στο διεθνή ανταγωνισμό ελληνικής οικονομίας δεν θα είναι διατηρήσιμη, εάν δεν αλλάξει το αναπτυξιακό πρότυπο και το παραγωγικό μοντέλο. Γι’ αυτό, συμπληρωματικά με τα υπόλοιπα μέτρα πολιτικής, θα υλοποιηθούν από δήμους και περιφέρειες προγράμματα απασχόλησης ανέργων μεγάλης κλίμακας σε δημόσια και κοινωνικής χρησιμότητας έργα που καλύπτουν ανικανοποίητη κοινωνική ζήτηση, στο πλαίσιο ενός ενισχυμένου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που θα υποστηρίξει την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.
Αυτά τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά είναι αποτέλεσμα της κρατικής πολιτικής που υλοποιεί κατά γράμμα τις επιταγές των Μνημονίων.
Αποτελούν συνέπεια της βαθειάς και παρατεταμένης ύφεσης που προκάλεσαν και συντηρούν οι πολιτικές πρωτοφανούς λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης, τις οποίες εφάρμοσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.
Στην πραγματικότητα, η αλματώδης άνοδος της ανεργίας υπήρξε και παραμένει ανομολόγητος στόχο των Μνημονίων, ως αναγκαία προϋπόθεση για να συντριβεί ολοσχερώς η διαπραγματευτική δύναμη των μισθωτών και των συνδικάτων ώστε να μειωθούν δραστικά οι μισθοί και να επιδεινωθούν περαιτέρω στην πράξη οι όροι εργασίας.
Μαζί με τους μνημονιακούς νόμους που, τα τελευταία χρόνια, εκθεμελίωσαν τα εργασιακά δικαιώματα, η μαζική ανεργία είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο για να μειωθούν οι μισθοί και το εργατικό κόστος στα επίπεδα των γειτονικών βαλκανικών χωρών και να διατηρηθεί εκεί τις επόμενες δεκαετίες.
Οι μόνες μεγάλες επενδύσεις που πραγματοποιούνται ή προβλέπονται είναι αυτές που αφορούν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας.
Οι ιδιωτικοποιήσεις και οι εξαγορές δεν προσθέτουν στο παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας – μπορεί μάλιστα και να το συρρικνώσουν σε κάποιες περιπτώσεις – και σίγουρα θα επιφέρουν άμεσα μειώσεις προσωπικού και ομαδικές απολύσεις, για τις οποίες πρόκειται να ελαστικοποιηθεί περαιτέρω το θεσμικό πλαίσιο.»
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΤΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ.
Συνθηκολογημένος και πολλαπλά ηττημένος πρωθυπουργός, σε ομιλία πλήρους αποδοχής και ευθυγράμμισης με τους όρους της κατοχής
Μετά από 2,5 έτη ακριβώς, από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, στις 12.07.2017, στην Κοζάνη, έγινε το πρώτο από τα 13 περιφερειακά συνέδρια, αυτό για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Δυτ. Μακεδονίας, όπου στην ομιλία του ο πρωθυπουργός, χωρίς -το βασικότερο- μελέτη συσχετισμών με το διεθνές περιβάλλον, επιχαίρει (ως καλό νέο) που η χώρα έχει έλλειμμα μόνο 1,2% του ΑΕΠ και το 2018 θα έχει πλεόνασμα 0,6% του ΑΕΠ.
Αυτό όμως οφείλεται κυρίως σε οικονομικό «στραγγαλισμό» των συνταξιούχων, των εργαζομένων και των μικρομεσαίων και είναι επίσης δείκτης αποεπένδυσης και ύφεσης.
Θλιβερή ηττημένη ομιλία προχειρότητας (αφού όλοι τους γνωρίζουν πως πρόκειται για πομφόλυγες) χωρίς συγκριτικά στοιχεία, χωρίς ουσιαστικούς ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους, παρά μόνο αναφορά από καταγραφές των τοπικών παραγόντων.
(Το φαντεζί σερβίρισμα έγινε από τα ΜΜΕ της συμφοράς μας και γι΄ αυτό καλούμε τους πολίτες να λαμβάνουν πληροφόρηση κατ΄ ευθείαν από τα αντιμνημονιακά, δημοκρατικά, πατριωτικά, προοδευτικά κόμματα.)
Τα «μεγάλα» στα οποία αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός ήταν το ευκτέον ή «το όνειρον της θερινής νυκτός», όπως το ότι θα μπούμε σε … δυναμική ανάκαμψης, … εμπιστοσύνης, κλπ και ότι αναβαθμίζεται … το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης.
Αυτά τα είπε γνωρίζοντας ότι υπό τις συνθήκες κατοχής που βιώνουμε δεν υπάρχει περίπτωση όχι μόνο να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά ούτε και να ρισκάρει κάποιος να αυτοφυλακιστεί.
Αυτά τα είπε, γνωρίζοντας το ξεπούλημα της ΔΕΗ, την μείωση καύσης λιγνίτη και τη μείωση των εργαζομένων της περιοχής, προτείνοντας να γίνει ένας … νέος ενεργειακός σχεδιασμός.
Αυτά τα είπε, την στιγμή που τα πάρτυς (φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο, αεριτζήδες, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, κλπ) συνεχίζονται, που ιμπεριαλιστές εξαναγκάζουν ελληνικές επιχειρήσεις να ξεπουλιόνται, κλπ, που επιβάλλεται στην Ελλάδα να νομοθετεί την μη δίωξη όσων συνεργάζονται με τους εισβολείς μέχρι και του σημείου να πληρώνει τα δικαστικά έξοδά τους, που δεν ελέγχονται οι καταστάσεις του υπουργείου οικονομικών των κινήσεων κεφαλαίων άνω των € 10.000, ούτε και των διάφορων «λιστών» και που οι ποινές όσων έχουν διασπαθίσει το δημόσιο χρήμα, είναι περίπου σαν … του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.).
Λυπούμεθα ότι, ο πρωθυπουργός ήταν στη δύσκολη θέση, για να συμπληρώσει μία ώρα ομιλίας, να ενθαρρύνει «στα λόγια» την ανάπτυξη περίπου 12 αγροτικών προϊόντων, ονομαστικά, όπως μόνο κάνει σε 1 σελίδα (από τις 200 του … προγράμματός του) για σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, «μαθητευόμενος μάγος» που -επειδή ενοικιάζει χρόνο στην τηλεόραση για τα βιβλία που πουλάει- έχει φτιάξει και δεξιό κόμμα.
Αρκεί άραγε η ενθάρρυνση από ένα πρωθυπουργό με λόγια, για αύξηση των ήδη παραγομένων προϊόντων, όταν ακόμη και η φορολόγηση είναι αβάσταχτη, ή μήπως βρήκε (αλλά δεν το λέει) τους πελάτες που θα απορροφήσουν την πρόσθετη παραγωγή και τις τιμές; Μα τόσο «ελαφρύ» συνέδριο;
Θεωρούμε ότι ο πρωθυπουργός, για να μην περιέλθει σε τέτοια ένδεια επιχειρημάτων, που του την επιβάλλουν εξ αιτίας της συνθηκολόγησής του, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί και να παραδώσει σε μια συνεπή αριστερή κυβέρνηση, αντί να προσπαθεί πολώνεται με το επίσης συνθηκολογημένο δεξιό κόμμα της Ν.Δ. με σκοπό να εναλλάσσονται στην εξουσία.

Η «οικονομία της γνώσης»
Η αναφορά του πρωθυπουργού στην «οικονομία της γνώσης», είναι σημαντική. Αλλά αφορά το 1/100 της παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Να θυμίσουμε ότι πριν περίπου 30 έτη ο Α. Παπανδρέου είχε δημιουργήσει Υπουργείο Έρευνας, μόνο κατ΄ όνομα, διότι απετελείτο από υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου και προσωπικό μία γραμματέα, σε ένα δωμάτιο στην οδό Ερμού.
Επίσης, στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, που παρέχουν δωρεάν παιδεία και εκπαίδευση, αν όποιος έλαβε αυτές τις δωρεάν υπηρεσίες δεν εργαστεί τουλάχιστον για 20 χρόνια στο κράτος που του τις παρείχε, τότε είτε τις πληρώνει, είτε μέρος της αμοιβής του επιστρέφεται στο κράτος αν εργαστεί σε άλλο κράτος.
Αυτό σημαίνει, πως η οικονομία της γνώσης πρέπει να προέρχεται από σοβαρή μελέτη για να είναι αποτελεσματική και η ίδια να υπόκειται σε διαδικασίες, που αν ξεκινούσαν από την πρώτη ημέρα, πιθανόν να μην είχε συμβεί τέτοια «φυγή μυαλών» από την Ελλάδα και να μη ξανασυμβεί και στο μέλλον το «άλλο κράτος να ξοδεύει το υστέρημά του και άλλο κράτος να ωφελείται».
Αλλά και σ΄ αυτή την περίπτωση, υπάρχει προγραμματισμένος ωφελημένος ιμπεριαλιστικός δάκτυλος κι έχει όνομα.

«Πολιτική με «το μαχαίρι στο λαιμό»;
Όταν οι «θεσμοί» στραγγίζουν οικονομικά το κράτος και τους πολίτες, όταν επιβάλλονται ποσοστώσεις, όταν απαγορεύεται από τους νόμους της Ε.Ε. ο προστατευτισμός, όταν συνεχώς περιορίζεται το Π.Δ.Ε., όταν, όταν, όταν, …. τι έννοια έχουν οι λέξεις που εκφώνησε ο πρωθυπουργός: «θα προστατευθούν», «θα βοηθηθούν», «θα ενισχυθούν», ή ακόμα και το ότι «θα επιλεγούν δυναμικές κατευθύνσεις ανάπτυξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας»;
Ψυχραιμία. Οι πολίτες τους έχουν καταλάβει και γι΄ αυτό ένα τεράστιο κύμα πολιτών απαιτεί άμεση έξοδο από το € και από την Ε.Ε. από μια συνεπή Αριστερή, Πατριωτική, Δημοκρατική, Προοδευτική κυβέρνηση. Καθόλου ανασυγκρότηση μπορείτε να κάνετε μέσα σ΄ αυτή την Ε.Ε. και μέσα στο €. Εκτός ίσως από αεριτζήδικα έργα υποδομής. Κι αυτά διότι μας επιβάλλονται για άλλων οφέλη.
Εδώ μας έκλεψαν την ονομασία του τυριού «φέτα» σχεδόν παγκοσμίως και ο πρωθυπουργός κόμπασε ότι δεν μας την έκλεψαν οι … Ιάπωνες, στους οποίους μάλιστα άλλοι μπορούν να πουλάνε. Τι να λέμε τώρα;

Που είναι το επικίνδυνο του πράγματος, που προτείνει ο πρωθυπουργός;
1) Η προώθηση της ποντικοπαγίδας, δηλαδή της δυνατότητας που δίνει η Ε.Ε. στους Δήμους, περιφέρειες κλπ να δανείζονται από το εξωτερικό, ώστε κάποτε να περιέλθει στα χέρια των ιμπεριαλιστών και ο κάθε Δήμος.
2) Οι συστάδες (clusters), συνεργασίες που προβλέπονται και από την «Κοινή» Αγροτική Πολιτική (Κ.Α.Π.) και που σε ένα χρονικό ορίζοντα πολλές αγροτοκτηνοτροφικές συστάδες θα πρέπει να έχουν γίνει πυραμίδες με 2 μόνο εξαγωγείς, φανταστείτε ποιας εθνικότητας θα είναι και αν θα καθορίζουν ή όχι τις τιμές των παραγωγών.
3) Οι τοπικές αλυσίδες αξίας, που πρέπει να συγχρηματοδοτούνται και αν θα επιβάλλονται χαμηλές τιμές, τότε θα πτωχεύουν και θα εξαγοράζονται οι παραγωγοί.
Υπενθυμίζουμε ότι στην 10-ετία του τότε ισχυρού Πασόκ, είχαν νομοθετηθεί και δημιουργηθεί δημοτικές επιχειρήσεις, οι οποίες και ήταν κεντρικά ανεξέλεγκτες. Το πιο εύκολο που έκαναν, ήταν ο Δήμος να τους αναθέτει τις μελέτες έργων, οι δημοτικές επιχειρήσεις να τις αναθέτουν σε μελετητικές εταιρείες, να χρεώνουν υψηλότερο ποσό τον Δήμο κι έτσι να βολεύονται ένας κόσμος στις δημοτικές επιχειρήσεις με όποιες προεκτάσεις, με μόνο πραγματικό τους έργο αυτό του λήπτη και διαβιβαστή φακέλων, ανεβάζοντας όμως το κόστος του έργου / του Δήμου / των δημοτών, χωρίς ποτέ να αποκτούν σχετική εμπειρία δημιουργίας της μελέτης.
Προτείνει αλήθεια η κυβέρνηση συμπλοκή των Δήμων με ξένες τράπεζες και με το Justice transition fundπου το μεταφράζει Ευρωπαϊκό ταμείο δίκαιης μετάβασης, κλπ; Αλίμονο στους νέους και αλίμονό μας.
Για τις σκέτες ωραίες εκφράσεις όπως: Νέο επιχειρηματικό περιβάλλον, προσέλκυση νέων επενδύσεων,voucher εξωστρέφειας, κλπ, δεν αξίζει να αναφερθούμε.
Ούτε και θα σχολιάσουμε την παραμυθίαν, ότι επενδύσεις γίνονται καλύτερα με μια άλλη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Οι πολίτες τους κατάλαβαν.
Μια συνέχεια με μνημονιακούς στην κυβέρνηση, όχι μόνο δεν θα υλοποιήσει την μοναδική ελπίδα της χώρας μας, που είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά θα μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στον βυθό της κινούμενης άμμου των απαιτήσεων των ιμπεριαλιστών.
Ο ΣΤΟΧΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΤΑ 10% ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 5 ΕΤΗ, όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός, πράγμα που μπορεί να κάνει μόνο με συνέχιση του κύματος μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό, αφού θέλουν την Ελλάδα χωρίς Έλληνες ή με διαγραφές ανέργων από τον ΟΕΑΔ, ΑΛΛΑ Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.

Ακόμα κι ένας άνεργος είναι άνεργος. Σκεφθείτε το στον εαυτό σας.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (ΛΑ.Ε.) ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΟ – ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΝ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΞΙΟΒΙΩΤΗ ΖΩΗ.
Αν δεν είχαμε τέτοια λύση, δεν θα ήταν ανάγκη να προτείνουμε στους πολίτες να εμπιστευτούν το πρόγραμμά μας. Ένα πρόγραμμα, που έχει βασικό στόχο την ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και βασική αρχή το ότι «Πρέπει να σωθεί η πατρίδα για να σωθούν οι πολίτες».
Αυτά, σε ρυθμό υπαγόρευσης άμεσης απάντησης. Σας παρακολουθούμε. Θα επανέλθουμε.
Εν τω μεταξύ, μη γίνει καμιά ντροπή με αναθεώρηση του Συντάγματος εν μέσω κατοχής και καλοκαιριάτικα.

* Ο Γιώργος Μπούτρης είναι γραμματέας της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ και μέλος της Θεματικής Επιτροπής Προγράμματος Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της ΛΑ.Ε.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΚΚΕ: Συγχαρητήρια στον Μιχάλη Σεΐτη

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Συγχαρητήριο μήνυμα

Πολλά συγχαρητήρια στον Μιχάλη Σεΐτη, που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο 400 μέτρων κατηγορίας Τ44,στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου παραολυμπιονικών στο Λονδίνο.

Ο Μιχάλης Σεΐτης, συνεχίζει ακούραστα τις εκπληκτικές κούρσες τόσο στη ζωή του όσο και στο στίβο κατακτώντας κορυφαίες διακρίσεις, δίνοντας παράδειγμα αγωνιστικότητας και περηφάνειας. Συγχαρητήρια επίσης στην οικογένειά του και σε όσους στάθηκαν δίπλα του στη διάρκεια της προετοιμασίας του.

Ρόδος 18/07/2017

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ: Για την Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου-ΔΕΥΑΡ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ανακοίνωση

Για την Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου-ΔΕΥΑΡ

H Προγραμματική Σύμβαση που υπογράφεται μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου και ΔΕΥΑΡ για το Φράγμα Γαδουρά είναι η πιο χυδαία έκφραση της εμπορευματοποίησης του νερού. Ο όρος ότι «..η Περιφέρεια έχει το δικαίωμα διακοπής της παρεχόμενης Υπηρεσίας, ήτοι τη διακοπή του παρεχόμενου ύδατος προς το δίκτυο της ΔΕΥΑΡ» εφόσον δεν εξοφλεί έγκαιρα το μηνιαίο κόστος τους ρεύματος για τη λειτουργία του έργου, είναι χαρακτηριστικός.

Η συμφωνία αυτή πραγματοποιείται μέσα σ’ ένα περιβάλλον αφόρητης κατάστασης και πίεσης που έχει διαμορφωθεί στον πληθυσμό του νησιού από την έλλειψη νερού. 

Μάλιστα, ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι ακριβώς η ανάθεση της λειτουργίας του έργου σε ιδιώτη και ο σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ τους για το ποιος τελικά θα πάρει το έργο, οι αλλεπάλληλες προσφυγές είναι που οδήγησαν στην καθυστέρηση της υδροδότησης από το Φράγμα.

Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος είναι βασικά προσηλωμένοι στο πως θα εξασφαλίσουν τους όρους ανταγωνισμού και κερδοφορίας για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Η πρόσβαση του λαού σε φτηνό και ποιοτικό νερό, μπορεί να περιμένει!

Όλο το κόστος της διαχείρισης από την ιδιωτική εταιρεία που ανέρχεται στο ποσόν των 9.202.205,66 ευρώ για 5 χρόνια και η δαπάνη των λογαριασμών της ΔΕΗ για τη λειτουργία του συνόλου του έργου, πέφτει στις πλάτες των καταναλωτών, που θα τα πληρώνουν μέσω των τιμολογίων της ΔΕΥΑΡ.

Επιπλέον θα κλείσουν μια σειρά γεωτρήσεις όπως ρητά αναφέρεται στη σύμβαση καθώς είναι όρος που βάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος, στην ουσία για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη κερδοφορία στον επενδυτή περιορίζοντας τις εναλλακτικές πηγές υδροδότησης.

Δεν είναι όμως τυχαία όλα αυτά τα γεγονότα, ούτε αστοχίες και ανικανότητες πολιτικών παραγόντων. Είναι ζήτημα πολιτικής που ασκείται στον τομέα αυτό. 

Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος στο ζήτημα του νερού φέρνουν πιο καθαρά στην επιφάνεια δυο πολιτικές που είναι από τη φύση τους εντελώς αντίθετες. Η μία είναι αυτή που διεκδικεί το Δημόσιο χαρακτήρα του νερού γιατί αυτό υπηρετεί τις ανάγκες του λαού ο οποίος υποφέρει καθημερινά από την φοροληστεία και την αντεργατική πολιτική που ασκούν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις. 

Η άλλη είναι αυτή που ασκεί σήμερα, η Περιφέρεια, ο Δήμος, η Κυβέρνηση. Δηλαδή της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του νερού που επιτρέπει την επιχειρηματική δράση με κριτήριο το κέρδος τόσο από ιδιωτικούς ομίλους όσο και από δημοτικές και μεικτές επιχειρήσεις και κοινοπραξίες.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, καταγγέλλει για άλλη μια φορά την εμπορευματοποίηση του νερού και την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης που συνυπογράφουν οι Τοπικές Αρχές. Είναι υπόθεση του ίδιου του Ροδιακού λαού να μην συνυπογράψει κι ο ίδιος με την ανοχή του, τη μετατροπή του νερού σε πανάκριβο εμπόρευμα, αλλά με την πάλη του να το κατοχυρώσει ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό.

Προτάσσοντας την απαίτηση ικανοποίησης του συνόλου των λαϊκών αναγκών και όχι να επιλεχθεί το δήθεν «λιγότερο επώδυνο μοντέλο» εμπορευματοποίησης του νερού, η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, επιμένει και διεκδικεί:

Την διαχείριση του Φράγματος από Δημόσιο Φορέα
Άμεση πρόσληψη επιστημονικού και εργατοτεχνικού προσωπικού για την στελέχωση των υπηρεσιών
Την άμεση κατασκευή των έργων της Β΄Φάσης του Φράγματος
Την τιμολόγηση των ΔΕΥΑ από τη ΔΕΗ με βιομηχανικό τιμολόγιο.
Την κατάργηση του ΦΠΑ στη τιμή του νερού.

Ρόδος 17/7/2017

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://rokar-rokar.blogspot.gr

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: http://rouvim.blogspot.com/

ΚΡΗΤΗΝΙΑ: http://www.kritinia.gr/

ΙΣΤΡΙΟΣ: http://istrio.blogspot.com/

ΣΟΡΩΝΗ: http://www.ampernalli.gr/

Dj news: http://fanenos.blogspot.com/

ΠΑΛΜΟΣ: http://www.palmos-fm.gr/

ΕΚΟΦΙΛΜ: http://www.ecofilms.gr/

ΡΑΔΙΟ1: http://www.radio1.gr/

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://www.rodosillektis.com/

Η Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Ρόδου: http://opsrodou.gr/

ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: http://www.hamogelo.gr

Ιστοσελίδα του ΡΟΔΟΣυλλέκτη: http://www.rodosillektis.com/

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ: http://www.pnai.gov.gr

ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ: http://www.rodos.gr/el/