Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Συγχαρητήρια επιστολή Στέφανου Δράκου, στα μέλη του Δ. Σ. του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Νεολαίας Κάσου

Κάσος, 17 Αυγούστου 2017

Προς: 
Πολιτιστικό & Εξωραϊστικό Σύλλογο Νεολαίας Κάσου

Κοινοποίηση: 
Μ.Μ.Ε. Δωδεκανήσου

Θέμα: Συγχαρητήρια επιστολή Δρ. Στέφανου Δράκου, πολιτευτή Δωδεκανήσου Ν.Δ.

Αγαπητέ πρόεδρε,

Εκλεκτά μέλη,

Κασιώτες και Κασιώτισσες, 

Με την παρούσα, θα ήθελα να συγχαρώ δημοσίως τον πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Νεολαίας Κάσου, πρώτιστα διότι εντάσσονται στους ενεργούς και δραστήριους πολίτες και δευτερευόντως διότι προάγουν και στηρίζουν δράσεις προσφοράς και εθελοντισμού. 
Παρότι δεν κατάφερα να είμαι κοντά σας αυτοπροσώπως, θα ήθελα να γνωρίζετε πως συγχαίρω και επικροτώ την πραγματοποίηση για 2η φορά, αιμοληψίας στην Κάσο.
Θα ήταν παράλειψη από μέρους μου, να μην αναφερθώ στην προσφορά και τη στήριξη του Συλλόγου Κασιωτών Ρόδου και της Ομοσπονδίας Παροικιακών Σωματείων Δωδεκανήσου. Άλλωστε, δεν θα πρέπει να λησμονούμε πως ο Σύλλογος Κασίων Ρόδου, με την αρωγή των απανταχού Κασιωτών, έχει δημιουργήσει πιστοποιημένη τράπεζα αίματος. 
Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν και στους Κασιώτες εθελοντές που προσφέρουν το χρόνο και το αίμα τους, για ιερό σκοπό, αλλά και στο προσωπικό του Νοσοκομείου Ρόδου που συνδράμει της διαδικασίας.

Σας ευχαριστώ, σας συγχαίρω και δηλώνω στη διάθεσή σας κατά το ανθρωπίνως δυνατόν.

Με εκτίμηση,
Δρ. Στέφανος Δράκος
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.
Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου
Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256
Email: stefanos.drakos@gmail.com
Ιστοσελίδα: http://sdrakos.net

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ευχές από τον Στέφανο Δράκο

Δωδεκάνησα, 15 Αυγούστου 2017

Δρ. Στέφανος Δράκος: Ευλογημένη Παναγιά σε όλους

«Ο εορτασμός της Κοίμησης και της Ανάστασης της Θεοτόκου, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα προς όλους, λαμπρό δίδαγμα για τους απανταχού Έλληνες και Ελληνίδες, Δωδεκανήσιους και Δωδεκανήσιες. 

Κάθε θάνατος, είναι μία νέα αρχή. Κάθε φυγή, μία νέα ελπίδα. 

Χρόνια πολλά και ευλογημένα στα νησιά της Δωδεκανήσου που τιμούν με λαμπρότητα, κατάνυξη και περηφάνια, την Κοίμηση και την Ανάσταση της Θεοτόκου. 

Χρόνια πολλά στην όμορφη Κάρπαθο, στην Παναγία της Ολύμπου. Χρόνια πολλά στις Πυλές, στο Απέρι, στις Μενετές.

Χρόνια πολλά στην κορυφή της Νισύρου, στη Σπηλιανή.

Χρόνια πολλά στην ιερή Πάτμο με την Παναγία τη Διασώζουσα και στη Λέρο με την Παναγία του Κάστρου. 

Χρόνια πολλά στην Αστυπάλαια την Πορταϊτισσα και στην Παναγία της Κάσου, την Πέρα Παναγιά. 

Χρόνια πολλά στη γραφική Χάλκη στο Χωριό της Παναγιάς, στην Κάλυμνο με την Παναγία την Κεχαριτωμένη, στην Κω με την Γοργοεπήκοο, στη Σύμη με τη Λεμονίτισσα, στη Ψέριμο της Κοίμησης.

Χρόνια πολλά και στη Ρόδο, στην Ιαλυσό και την Κρεμαστή, εκεί, όπου η Παναγία τιμάται για εβδομάδες. 

Χρόνια πολλά σε όλα τα ιερά νησιά του Αιγαίου. 

Μοναδικά πραγματική αξία έχει η βαθιά και ακλόνητη πίστη.

Ευλογημένη Παναγιά σε όλους».


Δρ. Στέφανος Δράκος
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.
Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου
Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256
Email: stefanos.drakos@gmail.com

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

ΔΕΘ 2017: Κάλεσμα συνδικαλιστών για διοργάνωση ταξικής διαδήλωσης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 2017

Ένα χρόνο μετά την μεγάλη συγκέντρωση της Καμάρας και τη διαδήλωση της ΔΕΘ το 2016, το εργατικό και λαϊκό κίνημα της πόλης μετράει βήματα ταξικής συσπείρωσης, αγώνων και νικών σε επιμέρους μάχες.

Η περσινή διαδήλωση, πιάνοντας το νήμα από σημαντικούς αγώνες όπως το πολύμορφο κίνημα ενάντια στα μνημονιακά μέτρα, την μάχη της Χαλκιδικής ενάντια στην el dorado, την εργατική χειραφέτηση της ΒΙΟΜΕ, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την αναγκαία συνέχεια με βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση.

Το “μπλοκ της Καμάρας” αποτύπωσε ένα ευρύτατο φάσμα συσπείρωσης ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων, σωματείων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων με ποικιλία εμπειριών και στόχων. Ακόμα όμως κι από άλλους δρόμους κοινή είναι η αγωνία για τη συγκρότηση άλλου κέντρου αγώνα στο επίπεδο του μαζικού κινήματος.

Αταλάντευτη είναι η στόχευση για περιεχόμενο και αγώνες που δεν θα ακολουθούν την πεπατημένη του αστικοποιημένου και κυβερνητικού συνδικαλισμού της ήττας, που θα ετοιμάζουν δυνάμεις, θα εκφράζουν τις πιο ανήσυχες και ριζοσπαστικές τάσεις αγώνα μέσα στους εργαζόμενους. Θα ξεφεύγουν από τις «συμβολικές κινήσεις», την άσφαιρη διαμαρτυρία, θα εμπνέουν και θα έχουν συνέχεια, θα χτίζουν μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα. Θα εκφράζουν τη διάχυτη αγανάκτηση και οργή των εργατικών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στο μνημονιακό καθεστώς που επιβάλλουν κυβερνήσεις και κεφάλαιο. Είναι προφανώς και αυτό αναντίστοιχο των απαιτήσεων της εποχής και έχει κάνει μικρά και ανολοκλήρωτα βήματα στη κατεύθυνση ανάπτυξης μαζικών αγώνων.

Ωστόσο στην παρούσα συγκυρία, μέσα στην κατάσταση εκφυλισμού του αστικοποιημένου συνδικαλισμού δείχνει να συσπειρώνει με σταθερό τρόπο ένα μπλοκ αγώνα και στις επιμέρους μάχες:

• στους αγώνες σε δύσκολους κλάδους του ιδιωτικού τομέα (εμπόριο, επισιτισμός) όπως η κυριακάτικη αργία, οι απολύσεις, τα εργατικά ατυχήματα/δολοφονίες κ.α.,
• στους επίμονους αγώνες στην εκπαίδευση, την υγεία, τους δήμους με μάχες ενάντια στη διάλυση των κοινωνικών αγαθών,
• στους αγώνες της νεολαίας για να μη ζήσει σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα,
• στον αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό αγώνα,
• στις μάχες για τη γη και το περιβάλλον,
• στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς που δημιούργησε ήδη μια σημαντική «ρωγμή» στο μέτωπο της αρπαγής της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας από τράπεζες και κράτος, ως αποτέλεσμα του ανυποχώρητου αγώνα χωρίς ημερομηνία λήξης, χωρίς ξεπουλήματα και διαπραγματεύσεις «για το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Είναι λοιπόν, ανάγκη των καιρών το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα και να γίνει επικίνδυνο για την πολιτική τους συνολικά.

Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά μόνο ο αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά. Με σύνδεση των «μικρών» και καθημερινών μαχών με τη συνολική αντιπαράθεση με την αστική στρατηγική υπέρβασης της κρίσης. Αναγκαίος κρίκος σε αυτήν την προσπάθεια είναι η αναμέτρηση και η ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που ετοιμάζει νέο γύρο επίθεσης με τα 113 «προαπαιτούμενα μέτρα» ενόψει της 3ης αξιολόγησης, με το δικαίωμα στην απεργία να μπαίνει στο στόχαστρο. Με αγωνιστική ταξική ενότητα και το απαραίτητο πρόγραμμα θα ανατρέψουν το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ και του Ευρώ.

Είναι απαραίτητος ο σχεδιασμός και η ανάληψη αγωνιστικών, επιθετικών και δυναμικών πρωτοβουλιών για όλα τα ζητήματα, τόσο αυτά που έρχονται αλλά και όλα αυτά που έχουν ήδη επιβάλει με τα ευρωμνημόνια στους εργαζομένους, συνολικά στον λαό και την νεολαία σε όλα τα επίπεδα. Το “μπλοκ της Καμάρας” στην παρούσα φάση δεν έχει διαμορφωμένα χαρακτηριστικά και σταθερή συγκρότηση, δείχνει όμως τις δυνατότητες αυτού του δρόμου. Για πιο μόνιμα χαρακτηριστικά και δομές στη λειτουργίας ενός ταξικού κέντρου αγώνα χρειάζεται να συγκροτηθούν καλύτερα και πιο στέρεα πρώτα από όλα τα αγωνιστικά ταξικά σωματεία, να συνδεθούν με όλες τις αγωνιστικές συλλογικότητες, τις επιτροπές αγώνα που είτε δρουν, είτε εμφανίζονται στη δράση με αφορμή κάποιο θέμα.

Οι αλλαγές που έρχονται θα είναι κατακλυσμιαίες και αν θέλουμε άμεσα να αποκρούσουμε την αντεργατική επίθεση και στη συνέχεια να την ανατρέψουμε θα πρέπει σήμερα να σπάσουμε το φράγμα της απογοήτευσης, των αυταπατών αλλά και των υπαρκτών ανεπαρκειών. Είναι η στιγμή να διαλέξουμε πλευρά. Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 9 Σεπτέμβρη του 2017 με διοργάνωση από ταξικά σωματεία, αγωνιστικές συλλογικότητες και επιτροπές αγώνα θα είναι ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της ταξικής ανασυγκρότησης και του ανυποχώρητου αγώνα.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ για ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ της ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ την Τρίτη 22 Αυγούστου, 7μ.μ., στην ΕΔΟΘ
1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης, περιφερειακός σύμβουλος Κεν. Μακεδονίας
2. Αλβανούδη Ζωή, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
3. Αντωνίου Αγγελική, μέλος Γενικού Συμβουλίου της ΟΤΟΕ
4. Ασαλουμίδης Κώστας, πρόεδρος Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια-Σ.Ε.ΕΝ. «Εργατική Αλληλεγγύη»
5. Ασπράγκαθος Αβραάμ, μέλος Δ.Σ. της Εργατικής Λέσχης Κοζάνης
6. Βασιλειάδης Δημήτρης, ελεύθερος επαγγελματίας, Λαϊκή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών
7. Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης
8. Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος, δημοτικός σύμβουλος Θέρμης
9. Βουρτσάκη Βάνα, πρόεδρος Γ’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
10. Γαλατάς Ζώης, γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ιωαννίνων
11. Γεωργάκη-Κόλλια Ειρήνη, Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης
12. Γιαϊτζής Μιχάλης, αυτοκινητιστής, μέλος Σωματείου Οδηγών «Ερμής»
13. Γκόβας Δημήτρης, βιβλιοϋπάλληλος, μέλος Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
14. Γκότσης Στάθης, εργαζόμενος Υπ. Πολιτισμού, μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ
15. Διαμαντής Δημήτρης, Αttack Βέροιας
16. Δημητριάδης Βλάσης, μέλος ΔΣ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
17. Δώδου Λήδα, Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης
18. Ζαγανίδης Χρήστος, πρόεδρος Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, μέλος Γεν. Συμβουλίου ΑΔΕΔΥ
19. Ζαχαρόπουλος Αχιλλέας, σπουδαστής ΕΠΑΣ Νεμέας
20. Ηλίας Νίκος, μέλος του Δ.Σ. Σωματείου Μετάλλου Ιωαννίνων, μέλος της Γενικής Συνέλευσης αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων
21. Καλημερίδης Γιώργος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Σύρου-Τήνου-Μυκόνου
22. Καλογρηάς Μένιος, νοσηλευτής, μέλος Γ.Σ. ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης
23. Καλούσης Ακρίτας, δάσκαλος, γεν. γραμματέας Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Νίκαιας
24. Καμηλάκης Μανόλης, μέλος της Κεντρικής Διοίκησης Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής και του Δ.Σ. Ένωσης Υπαλλήλων Ξενοδοχείου Χίλτον
25. Καπακτσής Αλέξανδρος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσ/νίκης
26. Καπακτσής Δημήτρης, μέλος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσ/νίκης, αντιπρόσωπος στη Γ.Σ. ΔΟΕ
27. Καπέτης Δημήτρης, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
28. Καπλανίδου Χρύσα, ταμίας ΕΛΜΕ Χαλκιδικής
29. Καραβιάκος Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ. του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
30. Καραγιαννίδης Λάζαρος, ταμίας του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης
31. Καραγκούνη Βάσω, μέλος Δ.Σ. Ε’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
32. Καραμπατζάκης Ηλίας, αγρότης, μέλος Αγροτικού Συνεταιρισμού Αχλαδοχωρίου Πέλλας
33. Καρανίκου Φωτεινή, μέλος Δ.Σ. του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
34. Καρυώτης Δημήτρης, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΟΛΜΕ
35. Κάτσαρης Παναγιώτης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Ελληνικού Γεωργικού Οργανισμού «Δήμητρα»
36. Κατσαρού Ιωάννα, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Λαγκαδά Θεσ/νίκης
37. Κατσέλας Βασίλης, μέλος Δ.Σ. της Εργατικής Λέσχης Κοζάνης
38. Κλεισιάρης Ζήσης, δικηγόρος, πρ. μέλος Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
39. Κοκκίνου Μαίρη, νηπιαγωγός, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αργολίδας
40. Κολωνιώτου Αναστασία, μέλος του Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Αργολίδας, αντιπρόσωπος στη Γ.Σ. της ΔΟΕ
41. Κονδυλίδης Γιάννης, μέλος ΔΣ του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
42. Κοντελές Δημήτρης, εκπαιδευτικός, αιρετός ΠΥΣΔΕ Λάρισας
43. Κορδίλας Ξενοφών, μέλος Δ.Σ. Γ’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
44. Κοτίνης Χρήστος, γ. γραμματέας Β’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
45. Κρεασίδης Γιώργος, μέλος Δ.Σ. Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, μέλος Γεν. Συμβουλίου ΑΔΕΔΥ
46. Κωστοπούλου Βάσω, ΕΕΔΙΠ στο ΑΠΘ
47. Λαθήρας Γιάννης, χημικός, πρόεδρος Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
48. Λιτητάρης Αντώνης, Λάντζα-Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον επισιτισμό-τουρισμό
49. Λούβρου Σοφιάννα, μέλος ΔΣ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
50. Μακρόγλου Βίβιαν, άνεργη, Λαϊκή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών
51. Μακρυγιάννης Στέφανος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Ροδόπης
52. Μανίκας Σταύρος, εργαζόμενος ΕΘΕΛ, μέλος Δ.Σ. ΕΚΑ
53. Μανωλάκου Φωτεινή, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Μολάων
54. Μητώνας Γιώργος, εργαζόμενος στην ΕΥΑΘ-συνδικαλιστής
55. Μπακόλας Δημήτρης, μέλος του Δ.Σ. Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων (παράρτημα Ιωαννίνων)
56. Μπαχτή Άννα, εκπαιδευτικός, μέλος Ε’ ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής, πρώην μέλος Δ.Σ. ΟΛΜΕ
57. Μπέτης Γιώργος, πρώην μέλος Κεντρικής Διοίκησης του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής
58. Μπινιώρης Νίκος, δημοτικός υπάλληλος, μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ
59. Μπουτούλη Εύη, μέλος Δ.Ε. Συλλόγου Αδιορίστων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης
60. Μπρόβα Ελένη, μέλος ΔΣ του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
61. Νάνος Βαγγέλης, πρόεδρος Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηπείρου, μέλος του Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας, μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωπόνων (ΠΟΣΓ)
62. Νιάκα Φωτεινή, μέλος ΔΣ του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
63. Νικητόπουλος Στέλιος, δημοσιογράφος
64. Νικολοπούλου Κωνσταντίνα, Λάντζα-Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον επισιτισμό-τουρισμό
65. Νικολούδης Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Λαγκαδά Θεσ/νίκης
66. Ξεφτέρης Χρήστος, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μετάλλου Βορείου Ελλάδος
67. Ξιφαρά Μαρία, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας
68. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γραμματέας Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης
69. Παπαδόπουλος Δημήτρης, καθηγητής, αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Λάρισας
70. Παπαδοπούλου Ελισάβετ, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Μολάων Λακωνίας «Γ. Ρίτσος»
71. Παπαδοπούλου Μαρία, νηπιαγωγός, μέλος Η’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης
72. Παπαθανασίου Αργύρης, δάσκαλος, μέλος του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.
73. Παπανικολάου Πάνος, γιατρός, γραμματέας της ΟΕΝΓΕ
74. Παπαχρόνης Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Αρκαδίας
75. Πράσσος Στέφανος, συνταξιούχος, πρ. πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια- Σ.Ε.ΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη»
76. Ρεμπάπης Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ ΕΛΜΕ Λάρισας, αναπλ/κός αιρετός ΠΥΣΔΕ Λάρισας
77. Ρέππα Ντίνα, δασκάλα, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Αθήνας «Αριστοτέλης»
78. Ρηγόπουλος Κώστας, Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης
79. Ρίζου Ντορέτα, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, αντιπρόεδρος Σωματείου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
80. Σαραϊδάρη Πόπη, μέλος Δ.Σ. Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, μέλος Γ.Σ. ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης
81. Σιδηρόπουλος Χρήστος, ηλεκτρολόγος, Λαϊκή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών
82. Σιμηνού Ευαγγελία, νηπιαγωγός, ταμίας Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά Θεσ/νίκης
83. Σιούτης Σπύρος, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας περιφέρειας Ηπείρου, μέλος της Ε.Ε του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Πρέβεζας
84. Σιτέλας Κώστας, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΕΛΒΟ
85. Σκουνάκη Αρετή, δικηγόρος, πρ. μέλος Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
86. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, πρόεδρος Ζ’ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης, δημοτικός σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης
87. Σπανούδης Δημήτρης, ταμίας Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
88. Στάγκος Κωνσταντίνος, οργανωτικός γραμματέας Σωματείου Συνταξιούχων Ν. Θεσσαλονίκης «Η Συσπείρωση»
89. Στεφανίδου Σοφία, εκπαιδευτικός, μέλος Γεν. Συμβουλίου ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης
90. Στεφούδης Μόρφης, συνταξιούχος δημοτικός υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Συνταξιούχων Ν. Θεσσαλονίκης «Η Συσπείρωση»
91. Τάκη Βούλα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, Χώρος Αλληλεγγύης Γυναικών
92. Τζαμαδάνης Γιώργος, πρ. μέλος Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Θεσ/νίκης, ποιητής
93. Τζαμουράνης Δημήτρης, πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
94. Τζέρπος Νίκος, μέλος Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας
95. Τουλγαρίδης Κώστας, εκπαιδευτικός, μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ
96. Τρώντσιου Λίτσα, μέλος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης Υπαίθρου Θεσσαλονίκης, αντιπρόσωπος στη ΓΣ της ΔΟΕ
97. Τσελεπίδης Σάββας, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης
98. Τσιράκης Βασίλης, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Ιδιωτικών Εκπ/κών Θεσ/νίκης, συγγραφέας
99. Χαντζή Μαρία, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Ιδιωτικών Εκπ/κών Θεσ/νίκης
100. Χεκίμογλου Άκης, μέλος Γενικής Συνέλευσης αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Θεσπρωτίας
101. Χριστοφόρου Νίκος, δάσκαλος, γραμματέας Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά, αιρετός ΠΥΣΠΕ Δυτικής Θεσ/νίκης

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Έφυγε από κοντά μας τις πρώτες πρωινές ώρες, για το αιώνιο ταξίδι, ο βουλευτής του ΔΗΚΚΙ, Γιώργος Ρόκκος.

Απώλεια συντρόφου Γιώργου Ρόκκου

Έφυγε από κοντά μας τις πρώτες πρωινές ώρες, για το αιώνιο ταξίδι, σε ηλικία 69 ετών, ο αγωνιστής του Σοσιαλιστικού - Πατριωτικού χώρου και βουλευτής του ΔΗΚΚΙ, Γιώργος Ρόκκος.

Ο Γιώργος, γεννημένος από γονείς αγρότες, το 1948, στην Κυψέλη Πρέβεζας, διακρίθηκε στο στίβο της ζωής, σε επιστημονικό, πολιτικό - κοινωνικό και επιχειρηματικό επίπεδο.

Σπούδασε στην Ιταλία χημικός - μηχανικός και διετέλεσε σημαίνον στέλεχος της επιστημονικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης.

Διακρίθηκε ως πιστός αγωνιστής με μακρά πορεία στους πολιτικούς - κοινωνικούς αγώνες για Εθνική Ανεξαρτησία, για Κοινωνική Ισότητα και Δημοκρατία της πατρίδας.

Το 1970 εντάχθηκε στο ΠΑΚ Ιταλίας και αργότερα στο Πασόκ.

Εκ των ιδρυτικών στελεχών του ΔΗΚΚΙ, το 1996 εκλέγεται βουλευτής του ΔΗΚΚΙ στη Β΄Περιφέρεια Θεσσαλονίκης.

Στο επιχειρηματικό πεδίο, υπήρξε ένας αυτοδημιούργητος επιτυχημένος επιχειρηματίας στην παραγωγή κεραμικών, με εργοστάσιο στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.

Οι σύντροφοι και συναγωνιστές του ΔΗΚΚΙ εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένειά του και θα θυμούνται με σεβασμό την προσφορά του Γιώργου στα ιδανικά της πατρίδας, του σοσιαλισμού και και της Δημοκρατίας.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΩΡΓΟ

ΔΗΚΚΙ Κ.Ε. 

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Μιχάλης Καρχιμάκης: Καμία ταύτιση με την δεξιά

8 Αυγούστου 2017 

Του Μιχάλη Καρχιμάκη
Πρώην υπουργού, στελέχους του κινήματος δημοκρατών σοσιαλιστών -Δημοκρατικης συμπαράταξης, Β περιφέρεια Αθήνας .

Τα λαϊκά στρώματα,στην σημερινή συγκυρία που κύριο χαρακτηριστικό της ειναι η απαξίωση προσώπων και θεσμών αναζητούν μια γνήσια με περιεχόμενο προοδευτική σοσιαλδημοκρατική κεντροαριστερή έκφραση και οχι "θολά" ιδεολογικά σχήματα που θα τείνουν να γίνουν όχημα συνεργασίας και ταύτισης με την δεξιά.

Η δημοκρατικη συμπαράταξη εχει κάνει αρκετά βήματα στην πορεία της.

Ολοι δε αναγνωρίζουν πλέον, οτι αποτελεί ένα διακριτό σημείο αναφοράς για τους δημοκρατικούς πολίτες της κεντροαριστεράς που ασφυκτιούν στο εγχείρημα μιας νέας πλαστής πόλωσης ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ,που πρέπει επιτέλους να ξεφορτωθεί τον έρωτα του με την Καραμανλική δεξιά, που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες και τις ελπίδες του Ελληνικού λαού, τείνοντας ετσι να ειναι ο βασικός συντελεστής της παλινόρθωσης της δεξιάς και στην παλιά Δεξιά που ντύνεται με Νεο, παραπλανητικό περιτύλιγμα απο τον Κυριακο Μητσοτακη .

Καθώς λοιπόν η Δημοκρατικη Συμπαράταξη ανοίγει βήμα,για να συσπειρώσει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις,πράγμα που δείχνει να επιτυγχάνεται ακόμα πολλοί προοδευτικοί πολίτες ερωτούν: πως τελικά θα πορευτεί στην προσπάθεια για την αλλαγή της χώρας ενας πραγματικά προοδευτικός πολιτικός σχηματισμός που απο πολλούς ακόμα εκλαμβάνεται -κακώς- σαν μια συνέχεια της εκδοχής του ΠΑΣΟΚ που θεωρείται οτι προορίζεται να ακολουθήσει το παράδειγμα της περιόδου 2012-2014 ,περίπου σαν αναγκαίο συμπλήρωμα της δεξιάς στην συνδιαχείριση της εξουσίας ,με πρόσχημα την οριστική έξοδο απο την κρίση ;

Όσοι εντός και εκτός ΔΗ.ΣΥ πιθανόν να Σκέπτονται με αυτο τον τροπο, θεωρώ οτι επιχειρείται πάντα κατα την γνώμη μου να υπηρετηθούν άλλες επιδιώξεις και λιγότερο κοινωνικές δυνάμεις ,ιδεολογία και αξίες .

Το αφήγημα λοιπόν ποιους υπηρετούμε και με ποιους συγκρουόμαστε ,με τις παραπάνω λογικές δεν μπορεί να υποτάσσεται στην επιδίωξη της ενσωμάτωσης σε μια διαχείρηση εξουσίας με άλλοθι την οριστική έξοδο απο την κρίση, χωρίς ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο, αλλα πρέπει να υπηρετείται με συγκεκριμένες επιλογές και περιεχόμενα πολιτικής.

Για αυτο ακριβώς, στον δημόσιο λόγο τους κάποιοι προσπαθούν να πείσουν οτι δήθεν ειναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική αριστερά και οτι το Νεο διακύβευμα ειναι η νίκη των "προοδευτικών" έναντι των αναχρονιστικών δυνάμεων.

Με αυτούς τους επιτηδευμένα "θολούς" ορισμούς ,αφήνεται να εννοηθεί οτι στην πλευρά των "προοδευτικών" δυνάμεων εντάσσεται και η Νεα Δημοκρατία, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες στα πρότυπα της κυβέρνησης Σαμάρα .

Η ΔΗ.ΣΥ, ομως δεν δημιουργήθηκε για να γίνει το όχημα με το οποίο θα ταξιδέψουμε παλι σε κυβερνητικές καρέκλες για να διευκολυνθούν πιθανές προσωπικές επιδιώξεις, κάποιων απο εμάς, αλλα και οι κορυφαίες επιδιώξεις κάποιων συστημάτων που θεωρούν οτι η οικονομία αποφασίζει ,η πολιτική εκτελεί και η κοινωνία υποτάσσεται.

Δημιουργήθηκε για να εκφράσει τους πολίτες των λαϊκών τάξεων και τους πραγματικους δημιουργούς της παραγωγής και της οικονομίας, που ιστορικά εντάσσονται στην δημοκρατικη παράταξη αλλα και κάθε αλλο πολίτη που μπορεί να ταυτιστεί ιδεολογικά με το νόημα που εχει στην σημερινή συγκυρία η ιστορική έννοια της Δημοκρατικής Παράταξης, με περιεχόμενα πολιτικών και με προοδευτικές μεταρυθμιστικές συγκρούσεις, που θα δικαιώνουν τον πραγματικό ιδεολογικό και πολιτικό ρόλο του εγχειρήματος .

Η πολιτική κληρονομιά λοιπόν της Δημοκρατικής παράταξης ειναι βαριά.

Εξέφρασε,τόσο κατα την περίοδο της ένωσης κέντρου του Γεωργιου Παπανδρεου, αλλα πρωτίστως στην εποχή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρεου, τις κοινωνικές δυνάμεις που διεκδίκησαν την εμπέδωση της δημοκρατίας σε όλες τις εκφάνσεις της χωρίς "υπαγορεύσεις " απο ξένα κέντρα εξουσίας και εγχώρια φερέφωνα τους, την οικονομική ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη ,την οικοδόμηση κοινωνικού κράτους που εγγυόταν το βιοτικό επίπεδο των ασθενέστερων.

Το ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε και ηγεμόνευσε στο πολιτικό στερέωμα, όσο εξέφραζε αυτα ακριβώς τα αιτήματα με τις όποιες στρεβλώσεις ,και αστοχίες και αποδοκιμάστηκε απο τους πολίτες οταν κυρίως στο όνομα δήθεν της σωτηρίας συνεργάστηκε ταυτίστηκε και χωνεύτηκε χωρίς όρους και πολιτικές αντιστάσεις υπεράσπισης της φυσιογνωμίας του ,με τις δυνάμεις της δεξιάς.

ΓΙα την σωτηρία της πατρίδας ομως ,θα ήταν αρκετή μια έστω κοινοβουλευτική ανοχή με όρους και πολιτικές που δεν θα παραβίαζαν ιδεολογικές και πολιτικές κόκκινες γραμμές ,μιας κυβέρνησης μειοψηφίας της Ν .Δ.

Δεν ήταν π.χ απαραίτητο να συμπράξει το ΠΑΣΟΚ με μια κυβέρνηση που ξεπούλησε στρατηγικής σημασίας κερδοφόρα περιουσιακά στοιχεία του κράτους (απο τον κερδοφόρο ΟΠΑΠ μέχρι την Αγροτική τραπεζα κ.λ.π),αρνήθηκε η και ολιγώρησε να ελέγξει, μεγαλοφοροφυγάδες και λαθρέμπορους που δεν προχώρησε τις προοδευτικές μεταρυθμιςεις και φόρτωσε το μεγαλύτερο μέρος των Βαρων στους αδύναμους και στα λαϊκά στρώματα. κ.λ.π, κ.λ.π.

Η Δημοκρατική συμπαράταξη μπορεί να εξελιχθεί ως ορμητικός πολιτικός χείμαρρος,αν εκφράσει γνήσια τους προοδευτικούς πολίτες των λαϊκών στρωμάτων κυρίως αυτών που παραπλανήθηκαν με θολές και ψεύτικες ελπίδες και με αυταπάτες.

Με πέτςινα προγράμματα τύπου Ζαππειων και Θεσσαλονίκης, αλλα και εκείνων που απογοητευμένοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος .

Με καθαρό ομως ωφέλιμο και συγκρουςιακό πολιτικό λόγο που θα ειναι ασυνήθιστος και μη αναμενόμενος στα συναισθήματα των πολιτών και με σαφή ατζέντα σύγκρουσης με την δεξιά και την παρασιτική οικονομική ολιγαρχία που βλέπει την οικονομική κρίση μια σπάνια ευκαιρία για λεηλασία στο δημόσιο πλούτο τα λαϊκά εισοδήματα και τα κοινωνικά δικαιώματα .

Αντίθετα θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε ξερό ρυάκι αν γίνει εκφραστής συγκεκριμένων αντιλήψεων που θέλουν δεξιά διακυβέρνηση με προοδευτικό κοινοβουλευτικό συμπλήρωμα ,παραβλέποντας,την σαφή επιδίωξη να είμαστε εμείς ο κυρίαρχος πολιτικός πόλος ,με αποκατάσταση και της αλήθειας για το τι χάος αντιμετωπίσαμε απο την διακυβέρνηση Καραμανλή το 2009 ,αλλα και της κατάθεσης ενός εθνικού σχεδίου καινοτόμου, ρεαλιςτικού γρήγορου αλλα και συγκρουσιακού όπου χρειαστεί, με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές παρεμβάσεις για την οριστική έξοδο απο την κρίση και την επαναφορά στην κανονικότητα την βιώσιμη, και δίκαιη ανάπτυξη.

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

"Θετικό αρχικό βήμα η έξοδος στις αγορές αλλά έπρεπε να είχε γίνει πριν 18 μήνες"

Συνέντευξη του Νίκου Ανδρουλάκη στο ΑΠΕ - ΜΠΕ 

«Η πρώτη έξοδος στις αγορές αποτελεί ένα θετικό αρχικό βήμα το οποίο όμως έπρεπε να είχε γίνει πριν από 18 μήνες» σημειώνει ο Νίκος Ανδρουλάκης και προσθέτει: «Ο λόγος που δεν έγινε στην ώρα της είναι η παρελκυστική τακτική της κυβέρνησης η οποία θεωρούσε λανθασμένα ότι καθυστερώντας μπορεί να πάρει κάτι στο ζήτημα του χρέους και τελικά δεν πήρε τίποτα. Το μόνο που κατάφερε ήταν να χάσουμε δυο χρόνια με ύφεση αντί για ανάπτυξη, χιλιάδες λουκέτα και στρατιές νέων ανέργων». 

«Η αλήθεια είναι ότι εάν θέλουμε να δούμε ποιες χώρες δανείζονται με επιτόκια ανάλογα με τα δικά μας, πρέπει να πάμε σε χώρες όπως η Μποτσουάνα (4,300%) ή το Βιετνάμ (4,546%)», υποστηρίζει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ευρωβουλευτής της ΔΗΣΥ Νίκος Ανδρουλάκης. Και προσθέτει: «Την προηγούμενη εβδομάδα, το πενταετές ομόλογο της Ιρλανδίας τιμολογείτο με -0,016%, της Πορτογαλίας με 1,157%, της Βουλγαρίας με 0,395%, της Ρουμανίας με 2,562%» . 

Για τις εξελίξεις στη ΔΗΣΥ επισημαίνει ότι «τα ορθά βήματα θα ήταν πρώτα η ίδρυση του ενιαίου φορέα, στη συνέχεια η διεξαγωγή συνεδρίου και η κατάρτιση προγράμματος και, τελευταία, η εκλογή ηγεσίας». «Δυστυχώς», συμπληρώνει, «επιλέγηκαν βήματα με διαφορετικές προτεραιότητες», αναφέρει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ευρωβουλευτής και εκτιμά ότι «για να ενωθεί η παράταξη χρειάζεται μεγαθυμία και όχι μικρότητα από όλους τους πρωταγωνιστές». 

Για τις μετεκλογικές συνεργασίες της ΔΗΣΥ ο κ. Ανδρουλάκης κρατά αποστάσεις τόσο από τη ΝΔ όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι «οι σημερινές συζητήσεις για αυτό το θέμα δεν έχουν καμία προστιθέμενη αξία, γιατί δεν ξέρουμε τον πολιτικό συσχετισμό που θα προκύψει από τις εκλογές». Συμπερασματικώς, «με βάση τη λαϊκή βούληση θα πάρουμε τις αποφάσεις μας ως Δημοκρατική Συμπαράταξη», σημειώνει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. 

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, στη δημοσιογράφο Φωτεινή Γιαννούλη: 

Ερ. Πώς σχολιάζετε τις πρόσφατες αποκαλύψεις του Γιάνη Βαρουφάκη, ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το σημαντικότερο στοιχείο; 

Απ. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι το 2015 περάσαμε ξυστά από την απόλυτη καταστροφή επειδή η κυβέρνηση επέλεξε να παίξει το μέλλον της χώρας στα «ζάρια». Τι σχεδίαζαν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Βαρουφάκης το 2015; Επέμεναν ότι η Ελλάδα μπορούσε να αποσπάσει από τους εταίρους μία καλύτερη συμφωνία, αρνούμενοι να πάρουν την τελευταία δόση του τρίτου προγράμματος. Υποστήριζαν ότι αυτό θα εκκινούσε μία διαδικασία διάλυσης της ευρωζώνης μπροστά στην οποία οι δανειστές θα υποχωρούσαν. Το γεγονός ότι ήδη από το 2013 ξέραμε ότι η Ε.Ε. αρνήθηκε να συναινέσει σε ένα παρόμοιο επιχείρημα στην Κύπρο υπό την απειλή μάλιστα της πλήρους πιστωτικής ασφυξίας και παγώματος του εξωτερικού της εμπορίου μέσω του συστήματος TARGET II της ΕΚΤ δεν φαίνεται να είχε γίνει αντιληπτό από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Ακόμα χειρότερα δεν ήταν αντιληπτό ότι το 2015 δεν ήταν το 2010, η ευρωζώνη είχε αποκτήσει δικό της μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων (EFSF και μετά ESM) και η ΕΚΤ είχε προ πολλού αρχίσει να τυπώνει μαζικά χρήμα και να υποστηρίζει έμμεσα τα ομόλογα των χωρών της περιφέρειας (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία) με αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού τους να αποκλιμακωθούν ραγδαία φτάνοντας σε χαμηλότερα επίπεδα από ό,τι πριν την κρίση. Το κοινό νόμισμα είχε οχυρωθεί και η απειλή εξόδου της Ελλάδας ήταν κενή περιεχομένου. Αυτό ήταν εμφανές και από την πρόταση του Σόιμπλε για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη η οποία αιφνιδίασε το Μαξίμου. Ο εκβιασμός των Τσίπρα - Βαρουφάκη είχε απενεργοποιηθεί πλήρως. Δυστυχώς αυτά τα λέγαμε ήδη από τότε αλλά η κυβέρνηση επέλεγε να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Χρειάστηκε να διακινδυνέψουμε την έξοδο από την ευρωζώνη και τη διεθνή απομόνωση της χώρας για να γίνει αντιληπτό ότι η «δημιουργική ασάφεια» ωφελεί μόνο τους ισχυρούς. 

Ερ. Πώς σχολιάζετε την απόφαση της δικαιοσύνης που καταδικάζει τον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου; 

Απ. Η συγκεκριμένη απόφαση αφορά διοικητικού χαρακτήρα θέματα και όχι το ύψος του χρέους το οποίο έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη. Το ύψος του χρέους είναι απόλυτα τεκμηριωμένο και αποδεκτό από την Eurostat, τις ευρωπαϊκές αρχές καθώς και από τα ελληνικά κόμματα που έχουν ψηφίσει επανειλημμένα την εφαρμογή προγραμμάτων στήριξης τα οποία στηρίζονται ακριβώς σε αυτά τα στοιχεία. Ο μοναδικός που φαίνεται να μην αποδέχεται τα στοιχεία είναι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής ο οποίος δημιούργησε και το θεόρατο έλλειμμα. 

Ερ. Η έξοδος της χώρας στις αγορές δεν αποτελεί ένα θετικό βήμα για την πορεία της χώρας; 

Απ. Η πρώτη έξοδος στις αγορές αποτελεί ένα θετικό αρχικό βήμα το οποίο όμως έπρεπε να είχε γίνει πριν από 18 μήνες. Ο λόγος που δεν έγινε στην ώρα της είναι η παρελκυστική τακτική της κυβέρνησης η οποία θεωρούσε λανθασμένα ότι καθυστερώντας μπορεί να πάρει κάτι στο ζήτημα του χρέους και τελικά δεν πήρε τίποτα. Το μόνο που κατάφερε ήταν να χάσουμε δυο χρόνια με ύφεση αντί για ανάπτυξη, χιλιάδες λουκέτα και στρατιές νέων ανέργων. Ακόμα και τώρα όμως η έξοδος είναι θετική αρκεί να έχει συνέχεια. Δεν είναι όμως λόγος να πανηγυρίζουμε. Εμείς βγήκαμε στις αγορές για πενταετές ομόλογο με επιτόκιο 4,625%. Την ίδια στιγμή, την προηγούμενη εβδομάδα, το πενταετές ομόλογο της Ιρλανδίας τιμολογείτο με -0,016%, της Πορτογαλίας με 1,157%, της Βουλγαρίας με 0,395%, της Ρουμανίας με 2,562%. Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι εάν θέλουμε να δούμε ποιες χώρες δανείζονται με ανάλογα επιτόκια με τα δικά μας πρέπει να πάμε σε χώρες όπως η Μποτσουάνα (4,300%) ή το Βιετνάμ (4,546%). 

Ερ. Ο κ. Βενιζέλος αλλά και άλλοι βουλευτές διαφοροποιήθηκαν από την απόφαση της ΔΗΣΥ να ψηφίσει «παρών» στο νομοσχέδιο για την κρατικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης, κατηγορώντας τη για πολιτικές κρατισμού. Ποια είναι η δική σας θέση; 

Απ. Για να μην αναδεικνύονται αρρυθμίες στην πολιτική μας παρουσία πρέπει να λειτουργούν τα όργανα της παράταξης. Όσον αφορά τις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης πρέπει να πάμε ένα βήμα παρακάτω, δεν πρέπει να αναπαράγονται προβληματικά παραδείγματα που δεν λειτούργησαν τα προηγούμενα χρόνια. Η άποψη μου είναι ότι οι ΟΤΑ θα έπρεπε να έχουν ρόλο στις αστικές συγκοινωνίες όπως συμβαίνει και στις περισσότερες πόλεις του κόσμου. Και στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο δημοτικές είναι οι αστικές συγκοινωνίες. 

Ερ. Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής διαδικασιών και δεοντολογίας από τον κ. Αλιβιζάτο μπήκαν οι βάσεις για την εκλογή αρχηγού το φθινόπωρο. Ποια είναι η προσδοκία σας από αυτή τη διαδικασία; 

Απ. Όπως είπα και στο πρόσφατο Συνέδριο τα ορθά βήματα θα ήταν πρώτα η ίδρυση του ενιαίου φορέα, στη συνέχεια η διεξαγωγή συνεδρίου και η κατάρτιση προγράμματος και, τελευταία, η εκλογή ηγεσίας,. Δυστυχώς, επιλέγηκαν βήματα με διαφορετικές προτεραιότητες. Έστω και έτσι, εύχομαι, να επικρατήσει ένα πνεύμα συνεννόησης διότι χάνεται πολύτιμος χρόνος ενώ το πολιτικό περιβάλλον, μέσα από τις αδυναμίες της σημερινής κυβέρνησης, ευνοεί το εγχείρημα. 

Ερ. Στη συγκεκριμένη προσπάθεια δεν συμμετέχει το ΠΟΤΑΜΙ, τουλάχιστον προς το παρόν, αλλά και σημαντικά στελέχη, όπως η 'Αννα Διαμαντοπούλου και ο Γιώργος Φλωρίδης. Μήπως τελικά η ΔΗΣΥ δεν μπορεί να αποτελέσει πόλο συσπείρωσης ολόκληρου του χώρου; 

Απ. Για να ενωθεί η παράταξη χρειάζεται μεγαθυμία και όχι μικρότητα από όλους τους πρωταγωνιστές. Η χώρα έχει ανάγκη από μια ενιαία δημοκρατική παράταξη. Το αίτημα είναι καθολικό και στους ψηφοφόρους του χώρου μας αλλά και εκτός των τειχών σε όσους αντιλαμβάνονται τη σημασία μιας ισχυρής προοδευτικής φωνής που θα λειτουργεί εξισορροπητικά στο πολιτικό σύστημα. Η κοινωνία αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα τα οποία δεν επιδέχονται απλοϊκών λύσεων. Το ζητούμενο για εμάς είναι να βρούμε μια νέα εξιστόρηση που να απαντά σε αυτά τα προβλήματα και όχι να αναλωνόμαστε σε προσωπικές στρατηγικές των στελεχών της παράταξης. Η δημοκρατική παράταξη πρέπει να αποκτήσει ένα σύγχρονο, και προοδευτικό προγραμματικό λόγο, μια ρεαλιστική πρόταση που θα ανταποκρίνεται στα σύγχρονα προβλήματα του λαού ώστε να καταστεί ελκυστική στην κοινωνία. 

Ερ. Εσείς θα είστε υποψήφιος; Ποια θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του προέδρου για να μπορεί να εκφράσει το χώρο της κεντροαριστεράς; 

Απ. Θεωρώ ότι, σήμερα, πριν να ολοκληρωθεί η συζήτηση για τη μορφή του φορέα δεν είναι σωστό να ξεκινά μια συζήτηση που να αφορά μόνο τα πρόσωπα. Πρώτα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που θα συγκροτήσουμε και μετά όλα τα άλλα. Σε κάθε περίπτωση ο επικεφαλής για να εκφράσει το χώρο θα πρέπει να έχει αντίληψη των συσχετισμών που αφορούν τη χώρα μας σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο και πάνω από όλα να λειτουργεί βάση αρχών και αξιών και να είναι φορέας προοδευτικών αντιλήψεων μακριά από δημαγωγίες και πελατειακές λογικές. 

Ερ. Η πρόταση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για προοδευτική διακυβέρνηση, μετά το τέλος των μνημονίων, σωστά απορρίφθηκε αμέσως από την ηγεσία της ΔΗΣΥ; 

Απ. Καταρχάς με τον τρόπο που χειρίζεται τα πράγματα ο πρωθυπουργός δεν προβλέπω ότι το τέλος των μνημονίων θα είναι σύντομο και δεύτερον, πρώτα ο λαός θα αποτιμήσει τα λόγια και τις πράξεις όλων, και ιδιαίτερα των σημερινών κυβερνώντων με εθνικές εκλογές, και μετά βάσει της λαϊκής βούλησης θα πάρουμε τις αποφάσεις μας ως Δημοκρατική Συμπαράταξη. 

Ερ. Θα μπορούσατε να συνεργαστείτε με τη ΝΔ μετά τις εκλογές και για να μην οδηγηθεί η χώρα σε δεύτερες εκλογές; 

Απ. Για εμάς, στόχος είναι, να ανατρέψουμε τους σημερινούς δημοσκοπικούς συσχετισμούς. 'Αρα, οι σημερινές συζητήσεις για αυτό το θέμα δεν έχουν καμία προστιθέμενη αξία γιατί δεν ξέρουμε τον πολιτικό συσχετισμό που θα προκύψει από τις εκλογές όπως σας ανέφερα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οφείλω να τονίσω ότι οποιαδήποτε κυβερνητική συνεργασία προϋποθέτει προγραμματική συμφωνία, ώστε η συνεργασία να μην αποτελεί απλά ένα διαμοιρασμό θώκων εξουσίας που αργά ή γρήγορα οδηγεί σε αποτυχία. 

Ερ. Στην Ευρώπη κυριαρχούν τα κεντροδεξιά κόμματα. Γιατί η σοσιαλδημοκρατία δεν πείθει πια; 

Απ. Η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη έχει απωλέσει μέρος του παραδοσιακού της ακροατηρίου. Τα μη προνομιούχα στρώματα στρέφονται προς ξενοφοβικές και λαϊκίστικες επιλογές ενώ η μεσαία τάξη συρρικνώνεται αριθμητικά, έτσι στην Αγγλία είδαμε περιοχές οι οποίες ήταν παραδοσιακά κάστρα των Εργατικών να ψηφίζουν υπέρ του Brexit. Η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να αντιδράσει θετικά παρά τις δυσμενείς συνθήκες. Για να συμβεί αυτό πρέπει να επινοήσουμε, μέσω των παραδοσιακών ιδεών μας, σύγχρονα εργαλεία που θα αντιλαμβάνονται ότι η παγκοσμιοποίηση αυξάνει τις κοινωνικές ανισότητες, και τα οποία θα δημιουργούν τις συνθήκες για την αντιμετώπισή τους. Τέτοια εργαλεία, όπως η έξυπνη χρήση της φορολογικής πολιτικής μπορούν να ελέγξουν τον καπιταλισμό casino, όπως έγινε με την Apple στην Ιρλανδία, και να προσδώσουν μια απτή διάσταση στην εφαρμογή των πολιτικών μας. Στην Ελλάδα, η οποία κατέληξε να είναι εργαστήριο πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, η μεσαία τάξη συρρικνώθηκε δραστικά με την υπερφορολόγηση και τις υπερβολικές ασφαλιστικές εισφορές. Εάν δεν υπάρξει κάποιος φραγμός σε αυτή την τάση, οι κοινωνίες θα πάνε σε περισσότερο συντηρητικές λύσεις και βαθμιαία θα καταλήξουμε απομονωμένοι και φοβικοί. 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

Κώστας Βίρβος: Πολιτικό τραγούδι και λαϊκό συνάμα

Έφυγε το βράδυ της Πέμπτης 6 Αυγούστου 2015, ταλαιπωρημένος από βαρύ εγκεφαλικό…

Αυγ 07, 2017

Γράφει ο Αντώνης Κασίτας

Δε θέλω να μου δέσετε τα μάτια
τον ήλιο π’ ανατέλλει να χαρώ
κι αν κάνετε τα στήθια μου κομμάτια
εσείς πεθαίνετε κι όχι εγώ.

Δε θέλω να μου δέσετε τα μάτια
δεν σκιάζομαι τα βόλια τα σκληρά, 
πηγαίνω στα ουράνια παλάτια
να στείλω στους ανθρώπους τη χαρά.

Ένας ξύλινος σταυρός
Στα αγριολούλουδα στημένος
Είναι ο γιος του καθενός
Που δε στέργει σκλαβωμένος

Κι όταν ο αγέρας κλαίει
Και στενάζει ο σταυρός
Μια φωνή ουράνια λέει
Προχωρείτε πάντα μπρος

Ένας ξύλινος σταυρός
Με καντήλι το φεγγάρι
Είναι φάρος φωτεινός
Και σου πρέπει παλληκάρι


Πολιτικό τραγούδι και λαϊκό συνάμα από έναν μάστορα του λόγου. Μυστρί οι λέξεις, στα χέρια αρχιμάστορα, να χτίσουν νοήματα όπως ο λαϊκός νους τα συλλαμβάνει και τα τραγουδάει, και τραγούδια ύμνος στην αντίσταση και μνήμη για τον κάθε ανιδιοτελή αγωνιστή, παιδί του λαού. Λένε πολλοί ότι αυτός και η «γριά» η Ευτυχία ήταν τα σπουδαιότερα κεφάλαια του φαινομένου λαϊκό τραγούδι. Πολλά τα κοινά στοιχεία που συνέδεαν σαν χαρακτήρες την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και τον Κώστα Βίρβο. Κατ’ αρχήν ο μποέμ χαρακτήρας. Η βαθιά λαϊκή σοφία που αποπνέανε και οι δύο μέσα από τη στιχουργική τους και φυσικά το βαθύ λαϊκό αίσθημα που αναβλύζει αρώματα πολλά, μέσα από τη σπάνια λεκτική πλοκή, απλή όμως, ως αρμόζει στο λαϊκό τραγούδι.

Κώστας Βίρβος. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος τυρέμπορας, τον στέλνει στην Κοργιαλένειο Σχολή. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο το 1943 κατεβαίνει στην Αθήνα και φοιτά στην Πάντειο. Ο ίδιος σύμφωνα με διηγήσεις του έγραφε στιχάκια από νωρίς, αλλά ήθελε να γίνει σκηνοθέτης μιας και του άρεσε ιδιαίτερα το θέατρο.Το 1943 περνάει στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης ως μέλος του ΕΑΜ. Το Μάρτη του ’44 συλλαμβάνεται και βασανίζεται, γιατί έγραφε συνθήματα στους τοίχους για την τότε κυβέρνηση του βουνού. Ο πατέρας του με 800 χρυσές λίρες τον απελευθερώνει και έπειτα φεύγει για το βουνό, όπου εκεί συναντά και τον Άρη Βελουχιώτη. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος απ’ το 1954 έως το 1985. Έχει δυο κόρες.

Τα πρώτα του στιχάκια τα δίνει στον Απόστολο Καλδάρα, με τον οποίο γνωρίζονταν από μικροί. Το πρώτο στιχούργημα του λέγεται «Ο φαντάρος» (ανέκδοτο τραγούδι του 1947), που αν και μελοποιήθηκε αρχικά από τον Β. Τσιτσάνη και αργότερα από τον Α. Καλδάρα δε γραμμοφωνήθηκε, λόγω εμφυλίου και παρά το εμφανές μήνυμα της συμφιλίωσης, «μα ο φαντάρος δεν παραπονιέται/ κι έχει ελπίδα μέσα στην καρδιά/ πως θα γυρίσει πάλι στους δικούς του/ τα χέρια όταν δώσουμε ξανά».

Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε ήταν το «Να το βρεις από άλλη» σε μουσική Καλδάρα και ερμηνευτές τους Σούλα Καλφοπούλου και Μάρκο Βαμβακάρη (1948). Έχει γράψει πάνω από 2000 τραγούδια, λαϊκά, έντεχνα, μέχρι και παραδοσιακού ύφους με κοινωνικό και πολιτικό, άμεσο ή έμμεσο, περιεχόμενο. Άλλα σημαντικά του τραγούδια είναι: «Της γερακίνας γιος», «Το καράβι», «Μια παλιά ιστορία», «ο κυρ Θάνος πέθανε» και άλλα. Το πέρασμά του και στους ολοκληρωμένους κύκλους τραγουδιών έγινε με το άσμα «Καταχνιά» του Χρήστου Λεοντή, με το «Α-Ω», σε μουσική Μπιθικώτση, το «Θάλασσα, πικροθάλασσα», σε μουσική Μίμη Πλέσσα και πλήθος άλλων.. Ένα σημαντικό έργο του είναι ο Θεσσαλικός Κύκλος σε μουσική τού Γιάννη Μαρκόπουλου. Επίσης είναι ο συνθέτης του ύμνου της ποδοσφαιρικής ομάδας του Α.Ο. Τρίκαλα

Άν το λαϊκό τραγούδι είχε και έχει ακόμη, τέτοια δυναμική, σαφώς ο λόγος είναι αυτός που το έστειλε στα ουράνια. Κατοχή και εμφύλιο «έβγαλε» ο ελληνικός λαός ακουμπισμένος πάνω στην αιχμή του δόρατος του σύγχρονου πολιτισμού μας κατά Μάνο Χατζιδάκι. Οι λαϊκοί δημιουργοί στιχουργοί – ποιητές έγραψαν τα αριστουργήματα που θα τραγουδιόνται για πάντα, θα συγκινούν και θα εξεγείρουν συνειδήσεις, απλά γιατί ήταν τραγούδι που διαμόρφωνε σχέσεις.

Οι συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε ο Κώστας Βίρβος, σε αλφαβητική σειρά:

Στράτος Ατταλίδης Βασίλης Βασιλειάδης Πάνος Γαβαλάς Χαράλαμπος Γαργανουράκης Θόδωρος Δερβενιώτης Σπύρος Ζαγοραίος Μικης Θεοδωράκης Στέλιος Καζαντζίδης Απόστολος Καλδάρας Χαρης Καλούδης Σπύρος Καλφόπουλος Νίκος Καρανικόλας Βασίλης Καραπατάκης Γιώργος Κατσαρός Γεράσιμος Κλουβάτος Τάκης Λαβίδας Χρήστος Λεοντής Γιώργος Μανισαλής Λυκούργος Μαρκέας Γιάννης Μαρκόπουλος Γιώρος Μητσάκης Μπάμπης Μπακάλης Γρηγόρης Μπιθικώτσης Χρήστος Νικολόπουλος Μίμης Πλέσσας Θόδωρος Πολυκανδριώτης Σταύρος Τζουανάκος Βασίλης Τσιτσάνης Βαγγέλης Φούντας Λάκης Χαλκιάς Ανδρέας Χατζηαποστόλου Μανώλης Χιώτης

Έφυγε το βράδυ της Πέμπτης 6 Αυγούστου 2015, ταλαιπωρημένος από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.

Στου Μπελαμή το ουζερί
Τα ούζα έπινε σερί
Το παλληκάρι το χλωμό το πικραμένο
Όπως κι εγώ κάποια φορά
Όταν με πρόδωσαν σκληρά
Και από τότε με πιοτό αργοπεθαίνω

Στου Μπελαμή το ουζερί
Λόγια πικρά, κορμιά νεκρά
Βλέμμα σβησμένο
Ζήση μου ψεύτρα και σκληρή
Μου `δειξες δρόμο σκοτεινό
Και λαθεμένο

Παλικαράκι μου χλωμό άκου και εμένα τι θα σου πω
δεν πρέπει άντρας για γυναίκα να δακρύζει.
Ξέχασ’ την και άλλη αγάπη βρες 
Πάψε να πίνεις και να κλαις
δες το φινάλε μου και πες μου αν αξίζει

Στου Μπελαμή το ουζερί
Λόγια πικρά, κορμιά νεκρά
Βλέμμα σβησμένο
Ζήση μου ψεύτρα και σκληρή
Μου `δειξες δρόμο σκοτεινό
Και λαθεμένο 

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Υπερψηφίστηκε το πρώτο σκέλος της τροπολογίας του ΚΚΕ για να θεωρείται βλαπτική μεταβολή η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων

Κοινοβουλευτική Ομάδα 
Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ, 
τηλ.: 2102592213, 2102592105, 2102592258, fax: 2102592155 
e-mail: ko@vouli.kke.gr, http://www.kke.gr 
Γραφεία Βουλής: 2103708168, 2103708169, fax: 2103707410 

ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, Τροποποίηση του ν. 3548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού τύπου, Ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις.»

Θέμα: Μη καταβολή των αποδοχών των εργαζομένων και βλαπτική μεταβολή των ωρών εργασίας.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με την πρόσφατη απόφαση που είδε το φως της δημοσιότητας, ο Άρειος Πάγος επαναλαμβάνει δυστυχώς την πάγια νομολογία του με βάση την οποία η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων στον εργαζόμενο, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Σύμφωνα με το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648 και 652 Α.Κ. με τη διάταξη του άρθρου 7 εδ. α’ του ν. 2112/1920 που ορίζει ότι "πάσα μονομερής μεταβολή των όρων της υπαλληλικής συμβάσεως βλάπτουσα τον υπάλληλο θεωρείται ως καταγγελία ταύτης, δι’ ήν ισχύουσιν οι διατάξεις του παρόντος νόμου", προκύπτει ότι μονομερής μεταβολή θεωρείται κάθε τροποποίηση των όρων εργασίας από τον εργοδότη που γίνεται κατ’ αθέτηση της εργασιακής συμβάσεως. Στην περίπτωση αυτή ο μισθωτός μπορεί να αντιδράσει με τους εξής τρόπους: α) να αποδεχθεί τη μεταβολή, οπότε συνάπτεται νέα σύμβαση, τροποποιητική της αρχικής, η οποία είναι έγκυρη εφόσον δεν αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη νόμου ή β) να θεωρήσει τη μονομερή βλαπτική μεταβολή ως καταγγελία από την πλευρά του εργοδότη και να αποχωρήσει από την εργασία, αξιώνοντας την καταβολή της νόμιμης αποζημιώσεως ή γ) να εμμείνει στη σύμβαση και να ζητήσει την τήρηση των συμβατικών όρων.
Σύμφωνα με την ίδια νομολογία μόνη όμως η καθυστέρηση καταβολής του μισθού δεν συνιστά βλαπτική, υπό την ως άνω έννοια, μεταβολή των όρων της εργασιακής συμβάσεως, εκτός αν γίνεται δολίως και δη για να εξαναγκασθεί ο μισθωτός σε αποχώρηση από την εργασία του.
Η ερμηνεία που δίνει ο Άρειος Πάγος στην έννοια της μονομερούς βλαπτικής μεταβολής στην περίπτωση της καθυστέρησης («έστω και μακροχρόνιας», όπως, πλειοδοτώντας, αναφέρει η πρόσφατη απόφαση), έχει οδηγήσει στην ομηρία εκατοντάδες χιλιάδες απλήρωτους εργαζόμενους. Και τούτο διότι, με δεδομένη την οικονομική αδυναμία δικαστικής διεκδίκησης των δεδουλευμένων τους (η δε ικανοποίηση των αξιώσεών τους μετά τις πρόσφατες αλλαγές στα προνόμια των εργατικών απαιτήσεων σε πλειστηριασμούς και πτωχεύσεις είναι μάλλον απίθανη), εγκλωβίζονται σε ένα φαύλο κύκλο υποχρεωτικής παροχής εργασίας χωρίς αμοιβή, χωρίς δυνατότητα απεμπλοκής. Αρκεί ο εργοδότης να αποδείξει το ότι δεν είχε δόλο να απολύσει τον εργαζόμενο, αλλά η καθυστέρηση οφείλεται στη δυσμενή οικονομική συγκυρία!
Χιλιάδες παραδείγματα με εγκλωβισμένους εργαζομένους να κινούνται σαν «εργατικά ζόμπι» μεταξύ απλήρωτης εργασίας και ανεργίας, αναφέρονται καθημερινά.
Για την αντιμετώπιση του παραπάνω σημαντικού προβλήματος των εργαζομένων καταθέτουμε την πιο κάτω τροπολογία.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΣΘΗΚΗ
Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, Τροποποίηση του ν. 3548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού τύπου, Ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις.»

1. Στο άρθρο 7 του Ν. 21Ί2/1920, όπως αυτό ισχύει μετά την
προσθήκη του δεύτερου εδαφίου αυτού, δυνάμει του άρθρου
5 του Ν.4558/1930, προστίθεται τρίτο εδάφιο που έχει ως εξής:
«Επίσης θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων
εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των
δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον
εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης».
2. Η παρ. 1 του άρθρου μόνου του Α.Ν. 690/1945, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995, αντικαθίσταται ως εξής:
"1. Κάθε εργοδότης ή διευθυντής ή επιτετραμμένος ή με οποιονδήποτε τίτλο εκπρόσωπος οποιοσδήποτε επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή εργασίας, καθώς και τα μέλη του Δ.Σ. ή ο βασικός/κύριος μέτοχος ανώνυμης εταιρείας, ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν
τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πόσης φύσεως αποδοχές, που καθορίζονται είτε από τη σύμβαση εργασίας είτε από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είτε από αποφάσεις διαιτησίας είτε από το νόμο ή έθιμο είτε σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3198/1955, συνεπεία της θέσεως των εργαζομένων σε κατάσταση διαθεσιμότητας, τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως των ενδιαφερομένων ή των οργάνων του Υπουργείου Εργασίας ή των οργάνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που είναι εντεταλμένα για την
εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ή της οικείας επαγγελματικής οργάνωσης των εργαζομένων, με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, για την εξεύρεση του οποίου οι τυχόν σε είδος οφειλόμενες αποδοχές πρέπει να αποτιμώνται, με τη σχετική απόφαση, σε χρήμα. Η εκδίκαση των παραπάνω υποθέσεων γίνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 417 επ. του Κ.Ποιν.Δ.".

Αθήνα, 31 Ιούλιου 2017

Οι προτείνοντες βουλευτές
Χρήστος Κατσώτης
Κώστας Στεργίου
Θανάσης Παφίλης
Νίκος Καραθανασόπουλος

Ολόκληρη η τροπολογία και με τα δύο μέρη της όπως αρχικά κατατέθηκε

Τομεακή Επιτροπή
Ν. Δωδεκανήσου του ΚΚΕ

Ρόδος, 5 Αυγούστου 2017

Δελτίο Τύπου

Υπερψηφίστηκε το πρώτο σκέλος της τροπολογίας του ΚΚΕ για να θεωρείται βλαπτική μεταβολή η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων

Ψηφίστηκε χτες στην Ολομέλεια της Βουλής το πρώτο μέρος της τροπολογίας που κατέθεσε το ΚΚΕ και προβλέπει ότι «θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζόμενου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης».
Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας του ΚΚΕ προέβλεπε τη διεύρυνση της επιβολής των κυρώσεων που προβλέπονται από τον ΑΝ 690/1945 και στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, όπως και τον κύριο μέτοχο των εταιρειών. Η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου, κατά την τοποθέτησή της στην Ολομέλεια, ανέφερε: «Σε ό,τι αφορά το δεύτερο μέρος της τροπολογίας, θα ήθελα να ενημερώσω ότι η μη καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών συνιστά ποινικό αδίκημα ήδη από αναγκαστικό νόμο του 1945. Είναι πλημμέλημα και υπάρχει και αυτόφωρη διαδικασία. Η ποινική ευθύνη υπάρχει ήδη. Εσείς προσθέτετε έναν ακόμη υπεύθυνο σ' αυτήν την περίπτωση, που λέτε ότι θα πρέπει να είναι ο βασικός μέτοχος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας». Πρόσθεσε ότι «στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου θα φέρουμε ένα νομοσχέδιο που θα αφορά ένα σύνολο παρεμβάσεων σε σχέση με την απλήρωτη και την αδήλωτη εργασία». Τη θέση της κυβέρνησης υποστήριξε και ο βουλευτής της ΝΔ Γ. Βούτσης, ο οποίος ανέφερε ότι ήδη «υπάρχει ένα πολύ αυστηρό θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των εργαζομένων».
Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης απάντησε: «Βεβαίως, το πρώτο μέρος που έγινε αποδεκτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί θα θεωρείται βλαπτική μεταβολή η καθυστέρηση των οφειλομένων κι όταν μιλάμε για αξιόλογο χρόνο - το καταθέτουμε για μια ακόμα φορά - εννοούμε από τη μέρα παρέλευσης της δήλης μέρας έως και έναν μήνα». Πρόσθεσε ότι το θέμα, να διευρυνθούν οι κυρώσεις, είναι ουσιαστικό κι όχι νομοτεχνικό. Αυτό γιατί με τον τρόπο αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί αποτελεσματικότερα η πίεση στη μεγάλη εργοδοσία που έχει συνήθως μορφή ΑΕ, για την καταβολή των οφειλόμενων αποδοχών. Η εμπειρία από δικαστικές αποφάσεις έχει δείξει ότι η ευθύνη, με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, αποδίδεται σε έναν επιτετραμμένο υπάλληλο, ενώ τα μέλη του ΔΣ ή ο βασικός μέτοχος, που έχουν την πραγματική ευθύνη, μένουν στο απυρόβλητο.

Υπενθυμίζεται ότι το ΚΚΕ με επανειλημμένες παρεμβάσεις του ζήτησε να υιοθετηθεί η τροπολογία στο σύνολό της.

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Μια ακόμα εξαπάτηση από την Κυβέρνηση Τσίπρα (capital controls)

Από τον Τομέα Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την «χαλάρωση» των capital controls που ανακοινώθηκε από την Κυβέρνηση, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

O Υπουργός Οικονομικών του κ. Τσίπρα ανακοίνωσε σήμερα την «χαλάρωση» των capital controls. Από την 1ηΣεπτεμβρίου το όριο ανάληψης γίνεται πλέον 1.800 ευρώ το μήνα δηλαδή 21.600 ευρώ ετησίως.
Το προηγούμενο όριο ήταν 420 ευρώ την εβδομάδα δηλαδή 21.840 ευρώ ετησίως.
Προφανώς δεν πρόκειται για χαλάρωση αλλά για τη διαρκή σχέση της Κυβέρνησης Τσίπρα με την εξαπάτηση.
Δύο χρόνια τώρα ο κ. Τσίπρας αγωνίζεται να επαναφέρει τα πράγματα εκεί που τα βρήκε τον Γενάρη 2015 και δεν το καταφέρνει.
Τώρα που οι πρωταγωνιστές του σχεδίου κατάληψης της εξουσίας από τον κ. Τσίπρα άρχισε να μιλούν όλα είναι πιο καθαρά:
· Τα εξοντωτικά μέτρα 15 δις ευρώ που πληρώνουν όλοι με την υπερφορολόγηση και το φορο-ασφαλιστικό ήταν αχρείαστα και οφείλονται στο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
· Το βάρος των 100 δις ευρώ του 1ου εξαμήνου Τσίπρα στην πραγματική οικονομία είναι που μας οδήγησε στα παράλογα πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060 με την υπογραφή του.
· Το πρωτογενές πλεόνασμα για το οποίο επαίρεται ο κ. Τσίπρας όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα είναι εύθραυστο και αυτό δεν θα αργήσει να αποδειχτεί.
· Η ελληνική οικονομία άντεξε μέχρι σήμερα γιατί δεν ήταν κατεστραμμένη όπως ισχυριζόταν ο κ. Τσίπρας αλλά και επειδή ευνοήθηκε από εξωγενής παράγοντες συγκυριακά (χαμηλές τιμές πετρελαίου, κρίση τουρισμού σε ανταγωνιστικές χώρες κλπ).
Σήμερα είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα η οποία έκλεισε ήδη τον κύκλο της με ολέθρια αποτελέσματα.
Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί τίποτα άλλο να κάνει παρά να εξαπατά διαρκώς τους πολίτες γι’ αυτό ο λόγος πρέπει να δοθεί στον ελληνικό λαό.

Η Φώφη Γεννηματά, ανακοινώσε τη θεσμική συγκρότηση της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ

Η θεσμική συγκρότηση της ΚΟΕΣ και η σύνθεση της γραμματείας

4/8/ 2017

Γραφείο Τύπου

Ενόψει του επικείμενου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ με απόφαση της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Φώφης Γεννηματά, ανακοινώνεται η θεσμική συγκρότηση της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ), η σύνθεση της γραμματείας της ΚΟΕΣ και της ΕΚΑΠ. 

Α. Η θεσμική συγκρότηση της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπή Συνεδρίου έχει ως εξής:

Οι διατελέσαντες Πρόεδροι και Γραμματείς του Κινήματος
Τα μέλη της απερχόμενης Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής
Οι Βουλευτές και Ευρωβουλευτές του Κινήματος
Τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ
Ο Πρόεδρος και ο Επιστημονικός Διευθυντής του ΙΣΤΑΜΕ
Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ που υπέγραψαν την Ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη
Οι Γραμματείς ΝΕ/ΤΕ
Οι Γραμματείς ή Συντονιστές Ν.Ε. Νεολαίας ΠΑΣΟΚ
Γραμματείς ΠΑΣΠ – μέλη ΠΑΣΟΚ
Οι επικεφαλής των ψηφοδελτίων στις τελευταίες Βουλευτικές εκλογές
Οι Γραμματείς και οι Υπεύθυνοι των Τομέων και Επιτροπών του Κινήματος.
Στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μετείχαν στην Ο.Ε.Σ. του Συνεδρίου της ΔΗ.ΣΥ. και δεν εμπίπτουν σε άλλη πρόβλεψη
Τα μέλη των Τομέων Οργανωτικού και Κινητοποιήσεων
Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ στην Επιτροπή Διαλόγου της Κεντροαριστεράς
Μέλη Προεδρείων ή Δ.Σ. ή Επικεφαλής των συνδυασμών των Κεντρικών Επαγγελματικών, Κοινωνικών, και Αυτοδιοικητικών φορέων
Πρώην Βουλευτές και Ευρωβουλευτές που είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ
Στελέχη του Κινήματος με διαχρονική προσφορά
Δήμαρχοι – Περιφερειάρχες – Αντιπεριφερειάρχες που είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ

Β. Στη Γραμματεία της ΚΟΕΣ, που μαζί με τους Βουλευτές και τους Ευρωβουλευτές, αποτελούν το ενιαίο Πολιτικό Κέντρο του ΠΑΣΟΚ, μετέχουν:

Αναστασιάδης Παναγιώτης
Ασκούνης Κώστας
Βαβίας Σταύρος
Βασιλόπουλος Γιώργος
Βρεττός Σπύρος
Βρυώνη Νανά
Γερουλάνος Παύλος
Γεωργάκη Σταυρούλα
Δανιηλίδης Σίμος
Δημαδάμα Ζέφη
Ζαννιάς Αθανάσιος
Καρβούνης Άρης
Καρύδης Δημήτρης
Κατσικαρέλης Λευτέρης
Κουλούρης Κώστας
Λιντζέρης Δημήτρης
Λυμπερόπουλος Γιώργος
Παπαδημητρίου Κώστας
Φράγκος Σπύρος
Χαλάτση Έφη
Χειβιδόπουλος Τάσος καθώς και οι:
Βασίλης Κεγκέρογλου, Συντονιστής της ΚΟΕΣ,
Νίκος Σαλαγιάννης, Γενικός Διευθυντής,
Παύλος Χρηστίδης, Γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και
Σωτήρης Μάνεσης, Γραμματέας Κινητοποιήσεων

Γ. Στην ΕΚΑΠ της ΚΟΕΣ μετέχουν:
Γκόκας Χρήστος, Πρόεδρος
Γαρδικιώτης Μενέλαος
Δημητρακοπούλου Μαρία
Ντερέκας Θανάσης
Παλάντζας Λάμπρος
Ραυτόπουλος Απόστολος
Σκλάβος Γεώργιος
Σπαθής Στέλιος
Οφίδης Αλέκος

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Επιβεβαιώνει συμφωνία Μουζάλα – Γερμανικής κυβέρνησης για το προσφυγικό

Επιβεβαιώνει συμφωνία Μουζάλα – Γερμανικής κυβέρνησης για το προσφυγικό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαντώντας σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκου Ανδρουλάκη 

Την ύπαρξη άτυπης συμφωνίας μεταξύ του κ. Μουζάλα και του Γερμανού Υπουργού Εσωτερικών για το ευαίσθητο θέμα της οικογενειακής επανένωσης, με βάση την οποία πάνω από 2.500 πρόσφυγες εγκλωβίζονται στην Ελλάδα για εως και τρία χρόνια ακόμη, επιβεβαίωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 
Συγκεκριμένα όπως σημειώνει στην απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «οι Υπουργοί της Ελλάδας και της Γερμανίας συμφώνησαν ότι η Γερμανία δέχεται 70 άτομα μηνιαίως μέσω της μεταφοράς βάσει της διαδικασίας του Δουβλίνου”. Σημειώνεται πως περίπου 2.500 πρόσφυγες έχουν ολοκληρώσει όλες τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις και περιμένουν να επανενωθούν με τις οικογένειες τους. 
Η Επιτροπή επισημαίνει ακόμα ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί εθνική απόφαση αφού σύμφωνα με τον κανονισμό Δουβλίνου «οι λεπτομερείς όροι μεταφοράς, δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου, αφορούν τη σχέση μεταξύ των δύο εμπλεκομένων κρατών μελών». 
Με αφορμή την έκδοση της απάντηση ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκος Ανδρουλάκης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε σήμερα ότι με απόφαση του κ. Μουζάλα 2.500 πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα θα πρέπει να περιμένουν έως και τρία χρόνια για να επανενωθούν με τις οικογένειες τους εφόσον ισχύει το όριο των 70 ατόμων ανά μήνα. Η συγκεκριμένη συμφωνία μπορεί να είναι νόμιμη αλλά σίγουρα δεν είναι ηθική. Ο κ. Υπουργός οφείλει να εξηγήσει τους λόγους που τον οδήγησαν να συμφωνήσει με τον Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών την παράταση της αγωνίας τους» 
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της απάντησης του Επιτρόπου κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου, αρμόδιου για την μετανάστευση, τις εσωτερικές υποθέσεις και την ιθαγένεια προς τον κ. Νίκο Ανδρουλάκη: 
Πρώτον, οι πρόσφατα ψηφισθέντες γερμανικοί περιορισμοί όσον αφορά την οικογενειακή επανένωση, στους οποίους αναφέρεται ο κ. βουλευτής, φαίνεται να συνίστανται στην τροποποίηση της νομοθεσίας που εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2016, σύμφωνα με την οποία οι δικαιούχοι επικουρικής προστασίας αποκλείονται προσωρινά - για δύο χρόνια - από το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση. Η εν λόγω εθνική νομοθετική ρύθμιση δεν αντιβαίνει στις διατάξεις της οδηγίας 2003/86/ΕΚ της ΕΕ για την οικογενειακή επανένωση, η οποία ρητώς αποκλείει τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας από το πεδίο εφαρμογής της. 
Το δεύτερο ερώτημα αφορά τους κανόνες οικογενειακής επανένωσης δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου οι οποίοι αποσκοπούν στην επανένωση του αιτούντος διεθνή προστασία σε ένα κράτος μέλος με τα μέλη της οικογένειάς του σε κάποιο άλλο κράτος μέλος. Σύμφωνα με τις ανεπίσημες πληροφορίες που έχει λάβει η Επιτροπή, οι Υπουργοί της Ελλάδας και της Γερμανίας συμφώνησαν ότι η Γερμανία δέχεται 70 άτομα μηνιαίως μέσω της μεταφοράς βάσει της διαδικασίας του Δουβλίνου. Πρόκειται ιδίως για άτομα που έπρεπε να έχουν μεταφερθεί μέχρι τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2017. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή αντιλαμβάνεται ότι τα δύο κράτη μέλη δεν περιορίζουν αυτή καθαυτή την οικογενειακή επανένωση δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου, αλλά ότι έχουν συμφωνήσει, για υλικοτεχνικούς λόγους, να παρατείνουν τη χρονική διάρκεια κατά την οποία τα άτομα αυτά μεταφέρονται κανονικά στη Γερμανία. 
Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, οι λεπτομερείς όροι μεταφοράς, δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου, αφορούν τη σχέση μεταξύ των δύο εμπλεκομένων κρατών μελών και, ως εκ τούτου, υπόκεινται σε συμφωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών. Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι ρυθμίσεις αυτές δεν εγείρουν ζήτημα συμβατότητας με την ενωσιακή νομοθεσία. 

Ακολουθεί ολόκληρη η ερώτηση του κ. Νίκου Ανδρουλάκη προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο με βάση πρόσφατα ψηφισμένο νόμο στη Γερμανία τίθενται σημαντικοί περιορισμοί στην επανένωση οικογενειών προσφύγων. Ειδικότερα ο νόμος προβλέπει ότι διαδικασία οικογενειακής επανένωσης δικαιούται μόνο όποιος έχει μείνει τουλάχιστον δύο χρόνια στη Γερμανία, έχει πάρει τελικό καθεστώς διεθνούς προστασίας και επιπλέον είναι σε θέση να ζήσει τον εαυτό του και τα μέλη της οικογένειάς του. 
Επιπρόσθετα, όπως αποκαλύφθηκε, στα πλαίσια άτυπης συμφωνίας μεταξύ των Ελληνικών και των Γερμανικών αρχών συμφωνήθηκε ότι το γερμανικό κράτος θα δέχεται από την 1η Απριλίου με τη διαδικασία οικογενειακής επανένωσης μόνο 70 πρόσφυγες τον μήνα. 
Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου δυόμισι χιλιάδες πρόσφυγες, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία τη γραφειοκρατική διαδικασία οικογενειακής επανένωσης και ετοιμάζονται να φύγουν από την Ελλάδα για τη Γερμανία, όπου τους περιμένουν συγγενείς πρώτου βαθμού. 

Ερωτάται η Επιτροπή: 
- Είναι συμβατές με το Ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο ο νομικός περιορισμός στο καθεστώς επανένωσης οικογενειών; 
- Έχει πληροφορίες για άτυπη συνεννόηση μεταξύ ελληνικών και γερμανικών αρχών για τον καθορισμό ανώτατου πλαφόν στην επανένωση οικογενειών; 
- Είναι συμβατή με το Ευρωπαϊκό δίκαιο και τις διεθνείς υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει η ΕΕ και τα κράτη μέλη της μία άτυπη συμφωνία μεταξύ δύο κρατών μελών, που περιορίζει την επανένωση προσφύγων, για τους οποίους έχει ολοκληρωθεί η απαραίτητη διαδικασία και αν όχι, πως σκοπεύει να το αντιμετωπίσει; 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Στο Μητρώο Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ. ο Δρ. Στέφανος Δράκος

Τρίτη, 1η Αυγούστου 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «Η ΡΟΔΙΑΚΗ»

Στο Μητρώο Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ. ο Δρ. Στέφανος Δράκος

Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα «Η ΡΟΔΙΑΚΗ», ο πολιτευτής της Ν.Δ. στα Δωδεκάνησα και δημοτικός σύμβουλος Ρόδου Δρ. Στέφανος Δράκος - ερωτηθείς σχετικά - επιβεβαίωσε ότι ολοκλήρωσε επιτυχώς την επίπονη διαδικασία που αφορά στη συγκρότηση του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ.
«Έχω ολοκληρώσει επιτυχώς όλα τα στάδια μίας επίπονης διαδικασίας κρίσης και αξιολόγησης. Έχω λάβει και τυπικά το «πράσινο φως» για την επόμενη μέρα της Ν.Δ. και αυτό φυσικά με τιμά, αλλά με γεμίζει και ευθύνη». 
Ο ίδιος, αναφέρθηκε στην ανάγκη όλοι στην τοπική Ν.Δ. να υπηρετήσουν την ενότητα. Ευχαρίστησε όλους όσοι τον στήριξαν και τον στηρίζουν απ’ όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου, ενώ ξεκαθάρισε πως έχει δεχθεί πόλεμο, σκληρό, αδιάκοπο, ανελέητο και ύπουλο, αλλά όπως είπε: 
«με βλέπετε, είμαι εδώ, αντέχω. Και να σας πω κάτι, θα αντέξω (…) Υπάρχουν οι πέντε, οι δέκα, οι είκοσι εάν το θέλετε, που θέλουν να φαίνονται πολυάριθμοι, αλλά είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι οι πολίτες και αυτοί είναι η δική μου ανεξάντλητη δύναμη. Γι’ αυτούς αγωνίζομαι, για εκείνους εργάζομαι. Για τις απανταχού Δωδεκανήσιες και Δωδεκανήσιους. Αυτοί είναι η δύναμή μου και τους ευχαριστώ, ειλικρινά. Οπότε ούτε φοβόμαστε, ούτε λυγίζουμε, ούτε εγκαταλείπουμε. Πορευόμαστε μαζί». 
Ο Δρ. Στέφανος Δράκος, γνωστοποίησε επίσης πως – στο πλαίσιο της επιστημονικής του δράσης – είναι συνδιοργανωτής και ομιλητής στο 4ο Διεθνές Συμπόσιο Υπολογιστικής Γεωμηχανικής που πραγματοποιείται στην Ιταλία.


Δρ. Στέφανος Δράκος
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.
Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου
Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256
Email: stefanos.drakos@gmail.com
Ιστοσελίδα: http://sdrakos.net

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Ο Στέφανος Δράκος, συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Δωδεκάνησα, 29 Ιουλίου 2017

Ο Δρ. Στέφανος Δράκος, συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής

Συνδιοργανωτής και ομιλητής του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Υπολογιστικής Γεωμηχανικής (ComGeo IV), είναι ο Δρ. Στέφανος Δράκος (IC2E Ρόδος Ελλάδα) Δρ Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ, πολιτευτής Δωδεκανήσου της Ν.Δ. και δημοτικός σύμβουλος Ρόδου. 
Το επιστημονικό Συμπόσιο πραγματοποιείται στην Ιταλία από τις 2 έως τις 4 Μαΐου 2018 και η ομιλία του Δρ. Στέφανου Δράκου, θα επικεντρωθεί στην ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας σε προβλήματα μηχανικής.
Το 4ο Διεθνές Συμπόσιο Υπολογιστικής Γεωμηχανικής είναι ένα διεπιστημονικό φόρουμ ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ερευνητών, μηχανικών και φοιτητών. 
Κατά την πραγματοποίησή του, θα καλυφθεί ευρύ φάσμα ερευνητικών θεμάτων στον τομέα της εδαφομηχανικής και βραχομηχανικής, στις εξελίξεις της υπολογιστικής μηχανικής, των αναλυτικών μεθόδων, της εφαρμογής τους σε πρακτικά προβλήματα μηχανικής, καθώς και στις καινοτομίες σε πειραματικές δοκιμές. Θα συζητηθούν ακόμη, η συνεισφορά πρωτότυπων εργασιών στους τομείς του πετρελαίου, της εξόρυξης γεωυλικών, της γεωπεριβαλλοντικής και της υπεράκτιας μηχανικής.
Οργανωτές του Διεθνούς Συμποσίου είναι ακαδημαϊκοί αναγνωρισμένου βεληνεκούς και συγκεκριμένα οι Gyan N. Pande (Πρόεδρος) Πανεπιστήμιο Swansea Σουάνσι Ηνωμένο Βασίλειο, Stan Pietruszczak (Πρόεδρος) McMaster University Χάμιλτον Οντάριο Καναδάς Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κρακοβίας Πολωνία και Claudio Tamagnini (Πρόεδρος) Πανεπιστήμιο της Περούτζια Ιταλία. Συνδιοργανωτές είναι οι Diana Salciarini Πανεπιστήμιο της Περούτζια Ιταλία, Wojciech Pula Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας Βρότσλαβ Πολωνία και ο Δρ. Στέφανος Δράκος IC2E Ρόδος Ελλάδα.
Την επιστημονική επιτροπή απαρτίζουν οι καθηγητές L. Andresen (Norway), C. Di Prisco (Italy), L. Gambarotta (Italy), A. Gens (Spain), V. Griffiths (USA), M. Hicks (The Netherlands), T. Hueckel (USA), C. Jommi (Italy), M. Karstunen (Sweden), L. Laloui (Switzerland), D. Lydzba (Poland), G. Meschke (Germany), R. Michalowski (USA) και G. Pijaudier-Cabot (France).

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ στη ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ της ΕΛΣΤΑΤ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ 
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΛΣΤΑΤ

Στις 31 Ιουλίου συνεχίζεται η δίκη του πρώην πρόεδρου της ΕΛΣΤΑΤ (μέλος στο ΔΝΤ) Ανδρέα Γεωργίου.
Όπως γνωρίζετε όσοι είχατε παραστεί στις 18 Ιουλίου, το σώμα των δικαστών διαπιστώσατε τις προθέσεις του σώματος των δικαστών, ακούσατε πως προσπαθούσαν να συγκαλύψουν τα ντοκουμέντα τα οποία παρουσίασαν οι μάρτυρες πρώην μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ κ.κ Ζωή Γεωργαντά και Νίκου Λογοθέτη.

Σας καλούμε να υποστηρίξετε με την παρουσία σας την συνέχεια αυτής της δίκης την Δευτέρα, 31 Ιουλίου, ώρα 09.00 πμ στο 3ο Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Οδός Κυρίλλου Λουκάρεως).

Μπορεί το συγκεκριμένο γεγονός να είναι απαγορευτικό θέμα για τους δημοσιογράφους και τα ξεπουλημένα ΜΜΕ, που ως γνωστό προσπαθούν να φιμώσουν κι αυτοί με την σειρά τους όποια φωνή αντιστέκεται κι εκθέτει το καθεστώς

Ο Ανδρέας Γεωργίου θεωρείται αυτουργός στα παραποιημένο, πλαστογραφημένο έλλειμμα το οποίο όπως γνωρίζετε οδήγησε στην πρώτη Μνημονιακή συνθήκη δηλαδή στο πρώτο και καθοριστικό βήμα για το ξεπούλημα της Ελλάδας και την φτωχοποίηση μας.

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Σύμπασα η Αριστερά (στο τσουβάλι του ΣΥΡΙΖΑ)!

26 Ιουλίου 2017 18:10

ΣΥΜΠΑΣΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ (στο τσουβάλι του ΣΥΡΙΖΑ!)
Του Γιώργου Καραμπελιά 


Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, και ιδιαίτερα στα τέλη της, είχε καταστεί συνείδηση σε ένα μεγάλο αριθμό πολιτών, προερχόμενων και από την Αριστερά –εξαιτίας της κρίσης και της κατάρρευσης του σοσιαλιστικού στρατοπέδου αλλά και της κρίσης του κρατικιστικού μοντέλου του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980–, πως το προτεινόμενο από την Αριστερά σοσιαλιστικό μοντέλο, τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση, είχε χρεοκοπήσει ολοκληρωτικά. Τότε, και στην Ελλάδα, θα διαβάζεται σε μεγάλη έκταση ο Κορνήλιος Καστοριάδης και η καταιγιστική κριτική του, ενώ ο Σαββόπουλος θα γράφει το «έχει αποτύχει σύμπασα η Αριστερά». Την ίδια ακριβώς εποχή, θα επιταθεί και η κριτική του οικολογικού κινήματος στην Αριστερά και τον μαρξισμό, ως μονοδιάστατες αντιλήψεις, ενταγμένες σε μια ακραία βιομηχανιστική λογική που θα οδηγήσει, μεταξύ άλλων, και στην καταστροφή του Τσερνομπίλ. Τα ίδια τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, προκειμένου να διατηρήσουν ένα μέρος των οπαδών τους, θα ενδυθούν μία σοσιαλδημοκρατική λεοντή –κατ’ εξοχήν το ιταλικό–, πράγμα που θα κάνει και το ίδιο το ΚΚΕ στην Ελλάδα συνδημιουργώντας τον Συνασπισμό μαζί με την, προερχόμενη εκ του ΚΚΕ εσ., ΕΑΡ, του Λεωνίδα Κύρκου. Τότε, ήδη το 1985, είχα κυκλοφορήσει και ένα σχετικό δοκίμιο με τον εύγλωττο τίτλο, Πέρα από τον σοσιαλισμό, μια νέα ουτοπία.

Ωστόσο, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και η απέχθεια προς τις πρακτικές και τα δόγματά του, δέκα χρόνια αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, είχε αρχίσει να αντικαθίσταται από την απέχθεια προς τον υπαρκτό καπιταλισμό της παγκοσμιοποίησης, ενώ οι νεώτερες γενιές δεν διέθεταν παραστάσεις και εμπειρικά δεδομένα από τον παλιό καλό σοσιαλισμό. Έτσι, ιδιαίτερα στη δεκαετία του 2000, μοιάζει να ανανεώνεται ένα ενδιαφέρον για τον μαρξισμό και την Αριστερά. Επρόκειτο όμως για ένα φαινόμενο στηριγμένο σε εντελώς καινούργιες βάσεις και διεκδικήσεις. Τα νέα κινήματα αμφισβήτησης, που αναδύθηκαν συνδεδεμένα με το λεγόμενο κίνημα της «εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης», στις χώρες της Δύσης, δεν είχαν πλέον ως επίκεντρό τους την εργατική τάξη, ούτε διεκδικούσαν την κρατικοποίηση του συνόλου της οικονομίας. Επικεντρώνονται κατ’ εξοχήν στην υπεράσπιση των μεταναστών και των μειονοτήτων κάθε είδους καθώς και στη διατήρηση του κοινωνικού κράτους, που έμπαινε σε κρίση μετά την είσοδο της Κίνας στο προσκήνιο, με την παραγωγή φθηνών βιομηχανικών προϊόντων.


1999, όταν ο Συνασπισμός διαμαρτύρονταν για την επίσκεψη του Κλίντον, διακρίνονται Παπαδημούλης, Αλαβάνος, Γλέζος, Κωνσταντόπουλος, Λυκούδης, Κουβέλης, Κουναλάκης κ.ά.

Η «Νέα Αριστερά» στην εξουσία

Αυτή η νέα Αριστερά, που δεν διέθετε πλέον μια σημαντική εργατική και αγροτική βάση, αρνούνταν στη συντριπτική της πλειοψηφία κάθε εθνική αναφορά – εντασσόμενη ακριβώς σε αυτό που διεκδικούσε ως «εναλλακτική παγκοσμιοποίηση». Υπερασπίζεται, δηλαδή, μια παγκοσμιοποίηση που εξαλείφει τα σύνορα και τις εθνικές ταυτότητες, αλλά ταυτόχρονα διαμαρτύρεται ενάντια στις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που αυτή προκαλεί. Έτσι, η δυτική Αριστερά συναινεί στην κατάργηση των συνόρων και στην ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, δηλαδή του εργατικού δυναμικού, προσπαθώντας απλώς να θεραπεύσει τις συνέπειες αυτής της παγκοσμιοποιητικής ροπής στο κοινωνικό πεδίο. Γι’ αυτό και τονίσαμε πολλές φορές πως αποτελεί την πολιτισμική έκφραση της παγκοσμιοποίησης και τον ιδεολογικό της πατέρα. Εξάλλου, μπορούσε να δανείζεται και φράσεις και αντιλήψεις από τη μονοδιάστατη αντίληψη του μαρξισμού, που αρνείται κάθε άλλη αντίθεση εκτός από την ταξική. Επειδή ακριβώς αυτή η νέα Αριστερά έχει ως κοινωνική της βάση τα διεθνοποιημένα και παγκοσμιοποιημένα τμήματα της διανόησης, της νεολαίας των ανώτερων μεσοστρωμάτων, των ΜΚΟ κ.λπ., δεν μπορεί να δει τον εαυτό της παρά μόνον ως την «κοινωνικά ευαίσθητη» πτέρυγα της παγκοσμιοποίησης. Υπ’ αυτή την έννοια, η συμμαχία της με τον Σόρος, π.χ. –που, όπως έχει αποδειχθεί πλέον, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο και στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση–, δεν αποτελεί μια κάποια «προδοσία» των αρχών της αλλά, αντίθετα, την ίδια την υλοποίησή τους.

Όπως δείξαμε, σε όλη τη διάρκεια της περιόδου της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία (βλέπε τα βιβλία μου Έξι μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα , το 2015, και Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση,  το 2016), αυτός ο ιδεολογικός και πολιτικός καταμερισμός (στην «Αριστερά» ο πολιτισμικός φιλελευθερισμός και στη «Δεξιά» ο οικονομικός) οδηγείται σε κρίση όταν επέρχεται η κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας και η πολιτισμική Αριστερά αποκτά τη δυνατότητα να αναλάβει και την πολιτική εξουσία, και επομένως να διαχειριστεί και τον ίδιο τον οικονομικό φιλελευθερισμό. Αυτό ακριβώς συνέβη με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Η κρίση του κλασικού δικομματικού συστήματος επέτρεψε στις ξένες δυνάμεις (ΗΠΑ), για λόγους κυρίως γεωπολιτικούς, και σε ένα μεγάλο μέρος των εγχώριων ολιγαρχών, να προωθήσουν στην εξουσία το κατ’ εξοχήν κόμμα των φιλελεύθερων στρωμάτων της αριστερής διανόησης και του κράτους, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, η ανάληψη της πολιτικής εξουσίας, σε συνθήκες οικονομικής και πολιτικής κρίσης, μπορούσε να έχει πολιτικά δύο πιθανές διεξόδους. Η μία ήταν η έξοδος προς ένα καθεστώς «υπαρκτού σοσιαλισμού», ανέφικτο στις σημερινές διεθνείς και εσωτερικές πραγματικότητες, είτε σε μια εκδοχή διαχείρισης της πιο ακραίας λιτότητας και της εκχώρησης του εθνικού πλούτου στα χέρια των ξένων μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων. Με βάση τους πραγματικούς συσχετισμούς, αυτή ήταν η μόνη πραγματική διέξοδος και αυτή επελέγη από την ομάδα Τσίπρα και την παρέα του.

Η «μη-μνημονιακή» αριστερά ως δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ

Αυτή η νέα πραγματικότητα, της άμεσης διαχείρισης της καπιταλιστικής λιτότητας από ένα αριστερό μόρφωμα, δημιούργησε συνθήκες μιας φαινομενικής (και εν μέρει πραγματικής) ρήξης με εκείνο το τμήμα της Αριστεράς που αρνείται –δήθεν ή ειλικρινώς– να συμμετάσχει σε ένα τόσο ακραίο νεοφιλελεύθερο εγχείρημα. Ωστόσο, επειδή τα πράγματα στη ζωή ορίζονται με βάση ευρύτερες κοινωνικές και ιδεολογικές συγκρούσεις, αυτή η αντίθεση της «μη μνημονιακής» Αριστεράς προς την αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι σε μεγάλο βαθμό επίπλαστη.

Πράγματι, στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, αναδεικνύονται πλέον δύο μεγάλα κοινωνικοοικονομικά στρατόπεδα που αντιπαρατίθενται – με επίδικο αντικείμενο τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης. Και ο μεν ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει τη διατήρηση και συντήρηση του κρατισμού, με ό,τι σημαίνει αυτό, ενώ, από την άλλη πλευρά, η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης επιχειρούν να συγκροτήσουν ένα μέτωπο του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, αρχίζοντας από τους μεγάλους Έλληνες επιχειρηματίες και τους εφοπλιστές μέχρι τους μικροεμπόρους και μικροεπιχειρηματίες· έτσι, όλες οι πολιτικές δυνάμεις και τα πολιτικά στρώματα είναι υποχρεωμένες να επιλέξουν στρατόπεδο.

Πώς μπορεί, λοιπόν, η Αριστερά –κρατικιστική κατ’ εξοχήν και ιδιαίτερα στην Ελλάδα–, ακόμα και εάν διαμαρτύρεται για τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες λύσεις της κυβέρνησης Τσίπρα, να αντιπαρατεθεί σε αυτόν χωρίς να κατηγορηθεί ότι εντάσσεται στο αντίπαλο στρατόπεδο, στον βαθμό, μάλιστα, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να συντηρήσει και τον πολιτιστικό φιλελευθερισμό, πάνω στον οποίο πάτησε για να ανέλθει στην εξουσία; Η κυβέρνηση άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στο προσφυγικό/μεταναστευτικό κύμα και κυρίως στις ΜΚΟ, που υποκατέστησαν, και κατά ένα μεγάλο ποσοστό συνεχίζουν να υποκαθιστούν, το ελληνικό κράτος ως προς τη διαχείριση του ζητήματος· παράλληλα, διόρισε σε αυτές δεκάδες χιλιάδες αριστερούς, ακροαριστερούς και αναρχικούς, στην πλειοψηφία τους· προώθησε το σύμφωνο συμβίωσης, την αποδόμηση της ελληνικής ιστορίας και τη συρρίκνωση της γλωσσικής διδασκαλίας, στην εκπαίδευση, την ίδρυση ισλαμικού τεμένους, την πολιτιστική υποταγή σε όλα τα μοντέρνα ρεύματα της αποικιακά συμπεριφερόμενης Δύσης στην Ελλάδα κ.λπ. κ.λπ. Πώς λοιπόν τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της Λ.Α.Ε., ακόμα και του ΚΚΕ, που επί ένα ή δύο χρόνια συνεργάστηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ για το προσφυγικό και υπερθεματίζουν σε όλες αυτές τις επιλογές του, θα επιλέξουν μια κάθετη αντιπαράθεση μαζί του;


Από το φετινό Gay Pride την μοναδική διαδήλωση που οι Συριζαίοι υπουργοί και βουλευτές δεν εκδιώχθηkαν

Παρά μερικές δευτερεύουσες συγκρούσεις, όπως το ζήτημα των πλειστηριασμών, όλη η Αριστερά βρίσκεται «τσουβαλιασμένη» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη στρατηγική του. Για τον ίδιο λόγο, η κυβέρνηση, έχοντας συνείδηση αυτής της πραγματικότητας, διορίζει συστηματικά σε όλες τις θέσεις όχι μόνον συριζαίους –εξάλλου δεν είναι και πολλοί– αλλά γενικότερα «συντρόφους της Αριστεράς», οικοδομώντας έτσι ένα οιονεί αριστερό μέτωπο παρά τις επιμέρους επικρίσεις και τα «τζαρτζαρίσματα».

Ενδεικτική εξάλλου είναι η στάση του ΚΚΕ, που κοινωνιολογικά και ιδεολογικά βρίσκεται σχετικά πιο μακριά από τα στρώματα της υπόλοιπης δικαιωματικής Αριστεράς. Και όμως, ακόμα και αυτό, δεν τολμάει να έρθει σε κάθετη αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για να μην κατηγορηθεί ότι «ρίχνει νερό στο μύλο της Δεξιάς» όσο και γιατί, στον κρατικό μηχανισμό, στην εκπαίδευση και στις ΔΕΚΟ, βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής του. Εξάλλου η φοιτητική νεολαία του χαρακτηρίζεται από ακραίο εθνομηδενισμό και ταυτίζεται στα περισσότερα θέματα με τις θέσεις της υπόλοιπης Αριστεράς στα πανεπιστήμια: άρνηση της αξιολόγησης, απόρριψη της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού, λογική του εύκολου πτυχίου κ.ο.κ. Όσο δε για τους «αντιεξουσιαστές», στην πλειοψηφία τους έχουν μεταβάλει σε κεντρικό ιδεολογικό τους αφήγημα το μίσος ενάντια στο ελληνικό έθνος και τον πιο ακραίο αντιπατριωτικό χουλιγκανισμό.

Έτσι, καθόλου τυχαία, η εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά δεν προτάσσει το ζήτημα της αποικιοποίησης της χώρας ως το πρωταρχικό ζήτημα της, αλλά εξακολουθεί να μιλάει για «ντόπια και ξένα αφεντικά» και για «την κερδοφορία του κεφαλαίου», στην ξύλινη γλώσσα του ΚΚΕ, και να πρωταγωνιστεί στις αντιεθνικιστικές κορώνες, διευκολύνοντας στην ουσία αυτή την αποικιοποίηση. Και είναι λογικό. Όταν το κεντρικό σου μέλημα δεν είναι πλέον η υπεράσπιση της χώρας σου, αλλά αντίθετα η πρόταξη των μειονοτήτων ή ενός κόσμου χωρίς σύνορα, τότε αναπόφευκτα θα αποδεχθείς τον μόνο εφικτό «χωρίς σύνορα κόσμο», που είναι εκείνος της παγκοσμιοποιημένης νέας τάξης. Και η κριτική που θα της κάνεις δεν είναι ότι καταργεί αυτά τα σύνορα, για να διευκολύνει τη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και ανθρώπων, αλλά ότι παραμένει ακόμα πολύ «εθνικιστική» και παρεμβάλλει και κάποια εμπόδια σε αυτή τη διακίνηση!

Γι’ αυτό, εξάλλου, η αμφισβήτηση αυτού του παγκοσμιοποιημένου εφιάλτη γίνεται όλο και περισσότερο στόχος δυνάμεων εκτός αριστεράς, συχνά της άκρας δεξιάς, που σταδιακώς μονοπωλεί την εκπροσώπηση των λαϊκών τάξεων, εμποτίζοντάς την προφανώς με τη δική της αδιέξοδη ιδεολογία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνηση της αριστεράς

Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, έχει σιγήσει στην πραγματικότητα σύμπασα η Αριστερά κάτω από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, εν τέλει, την θεωρεί δική της και πάντως δεν κατορθώνει να υποκαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως ραχοκοκαλιά αυτής της Αριστεράς. Η πιο χαρακτηριστική απόδειξη γι’ αυτό ήταν οι εκλογές το 2015, τότε που οι διαφωνούντες δεν θα κατορθώσουν καν να εισέλθουν στη Βουλή· ακόμα και σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλες τις καταστροφές και προδοσίες που έχει επισωρεύσει, παραμένει ηγεμονική δύναμη στο εσωτερικό αυτής της Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνησή τους. Και ό,τι και να κάνουν, δεν μπορούν να αρνηθούν την κοινωνιολογική και ιδεολογική συνάφεια μαζί του. Έτσι, μπορεί ο Μανώλης Γλέζος να επικρίνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να έχει αποχωρήσει από το κόμμα, συνεχίζει όμως να εναγκαλίζεται τον επιτήδειο Ραστινιάκ-Τσίπρα, στις παρουσιάσεις των βιβλίων του. Όσο για τα «Εξάρχεια», δεν στρέφονται επί παραδείγματι εναντίον των γερμανικών επιχειρήσεων, αλλά εξαντλούν την επαναστατικότητά τους στα τρόλεϊ της οδού Πατησίων, στα εκκλησάκια της Θεσσαλονίκης, στα εμπορικά της οδού Ερμού, στο ελληνικό Κοινοβούλιο και στους «μπάτσους», στην περίμετρο των Εξαρχείων. Εξάλλου, πάμπολλοι ανάμεσά τους είναι παιδιά και συγγενείς συριζαίων αξιωματούχων – το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.


Από την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του Μαν. Γλέζου που έσπευσε ο Αλ. Τσίπρας να τον χαιρετίσει

Αυτή η καθολική σιγή ενός χώρου που, για εβδομήντα χρόνια από τον Εμφύλιο και μετά, αποτελούσε το επίκεντρο της αμφισβήτησης της εξουσίας και, επί σαράντα χρόνια, από τη μεταπολίτευση, ρυθμίζει την ιδεολογική και πολιτιστική ζωή του τόπου, εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, και τη σιγή και αφωνία του ελληνικού λαού. Διότι η Αριστερά είχε μονοπωλήσει το αγωνιστικό φρόνημα και τον προβληματισμό του, είχε μονοπωλήσει τη φωνή του. Και βέβαια, από την πλευρά της Δεξιάς, δεν δημιουργήθηκαν ούτε υπάρχουν δυνάμεις επαρκείς για να αμφισβητήσουν άμεσα την εξουσία, κάτι που άλλωστε δεν έμαθαν ποτέ να κάνουν, ενώ χαρακτηρίζονται και από εξαιρετικά χαμηλό ιδεολογικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Η Αριστερά, επί σαράντα χρόνια, ηγεμόνευε στην ιδεολογία και η αποχώρησή της από το προσκήνιο, με την ολοκληρωτική πλέον ταύτισή της με την εξουσία, εγκαταλείπει ένα κενό παρακμής, αποσύνθεσης και αφωνίας. Ένα κενό που, εάν δεν καλυφθεί από μια δημοκρατική πατριωτική εναλλακτική πρόταση, αργά ή γρήγορα, θα καλυφθεί από δυνάμεις μαφιόζικου ή ακροδεξιού χαρακτήρα.


Αυτή η Αριστερά, ακριβώς επειδή έχει αποκοπεί από τις κοινωνικές τάξεις που κάποτε εξέφρασε στρεβλά αλλά πραγματικά (τους εργάτες, τους αγρότες και τα μικροϊδιοκτητικά στρώματα), ακριβώς επειδή έχει χάσει κάθε ανάμνηση του όποιου αγωνιστικού παρελθόντος της, δεν έχει πλέον ούτε πατρίδα, ούτε πραγματική ιδεολογία, ούτε όραμα. Πρόκειται για απλούς κυνικούς, ανενδοίαστους και ανίκανους συνάμα διαχειριστές και επικαρπωτές της εξουσίας που στηρίζονται αποκλειστικά στις ξένες δυνάμεις, σε μαφιόζους ολιγάρχες και σε κοινωνικά στρώματα παρασιτικά ή αλλοτριωμένα. Η κατάρρευσή τους, αναπόφευκτη, θα γίνει με πάταγο και θα τους συμπεριλάβει όλους, χωρίς καμία εξαίρεση.

Καλό καλοκαίρι!

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://rokar-rokar.blogspot.gr

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: http://rouvim.blogspot.com/

ΚΡΗΤΗΝΙΑ: http://www.kritinia.gr/

ΙΣΤΡΙΟΣ: http://istrio.blogspot.com/

ΣΟΡΩΝΗ: http://www.ampernalli.gr/

Dj news: http://fanenos.blogspot.com/

ΠΑΛΜΟΣ: http://www.palmos-fm.gr/

ΕΚΟΦΙΛΜ: http://www.ecofilms.gr/

ΡΑΔΙΟ1: http://www.radio1.gr/

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://www.rodosillektis.com/

Η Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Ρόδου: http://opsrodou.gr/

ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: http://www.hamogelo.gr

Ιστοσελίδα του ΡΟΔΟΣυλλέκτη: http://www.rodosillektis.com/

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ: http://www.pnai.gov.gr

ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ: http://www.rodos.gr/el/