Νίκος Ανδρουλάκης: Αναζητώντας την Ελπίδα

Άρθρο του Νίκου Ανδρουλάκη στην Athens Voice

Η χώρα μας εδώ και οκτώ χρόνια βρίσκεται σε κρίση. Η οικονομία μας έχει χάσει 26% του ΑΕΠ, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι έχουν φύγει στο εξωτερικό και η ανάπτυξη αποτελεί θερινό όνειρο. Φυσικά δεν είμαστε σε τόσο επικίνδυνη θέση όπως ήμασταν στη διάρκεια της περσινής κωμικοτραγικής διαπραγμάτευσης, αλλά ο κίνδυνος εξακολουθεί να υπάρχει. Για το λόγο αυτό πρέπει να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας και να αποκτήσουμε ξανά την οικονομική μας αυτοτέλεια. Για να συμβεί αυτό, το πρώτο βήμα είναι η επίτευξη στοιχειώδους πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας.

Στη συνέχεια πρέπει να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε ένα πρόγραμμα αναδιάταξης της παραγωγικής μας βάσης. Ο στόχος θα πρέπει να είναι να εξαλειφθούν σε βάθος δεκαετίας τα δυο δίδυμα ελλείμματα, του εμπορικού ισοζυγίου και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να είμαστε ασφαλείς και επαρκώς θωρακισμένοι από αντίστοιχες μελλοντικές κρίσεις.

Πριν από λίγες ημέρες παρουσίασα στις Βρυξέλλες την πρωτοβουλία «Brain Gain» που φιλοδόξει να δημιουργήσει μία βιωματική σχέση μεταξύ των Ελλήνων και κυρίως των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό. Από το 2008 συνολικά 427.000 έλληνες έχουν αναζητήσει την τύχη τους εκτός συνόρων. Η διαφορά με άλλα κύματα μετανάστευσης που έχει βιώσει η χώρα είναι ότι στην εποχή μας αφόρα κατά βάση επιστημονικό και καταρτισμένο προσωπικό. Για να γίνει αντιληπτή η κλίμακα, αρκεί να αναφερθεί ότι ο παραπάνω αριθμός αντιστοιχεί στο 10% του συνόλου των αποφοίτων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας. Η κινητικότητα των Ελλήνων ερευνητών είναι η μεγαλύτερη στην ΕΕ με ποσοστό 73%, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 56%. Υπάρχουν ομάδες εργασίας σε πολύ υψηλού επιπέδου ερευνητικές ομάδες όπου οι μισοί συμμετέχοντες είναι Έλληνες.

Κατά συνέπεια η εκροή ανθρώπινου κεφαλαίου αφορά κυρίως το πλέον ανταγωνιστικό, ικανό και φιλόδοξο τμήμα του εργατικού δυναμικού. Η παραγωγική του αξιοποίηση από ξένη χώρα συνιστά μόνιμη βλάβη για τη χώρα καταγωγής, αφού η μέση ποιότητα του εναπομένοντος αποθέματος ανθρώπινου κεφαλαίου χειροτερεύει. Άρα, και με δεδομένο ότι στα επόμενα χρόνια οι Έλληνες της διασποράς θα έχουν ανέλθει σε θέσεις ευθύνης, είναι σημαντικό να δημιουργηθεί ένα δίκτυο που θα τους συνδέει με την Ελλάδα και ενδεχομένως να συμβάλλει στον περιορισμό της σημερινής αιμορραγίας προς το εξωτερικό.

Φυσικά, οι νέοι με τα πολλά προσόντα και όρεξη για δουλειά δεν θα επιστρέψουν εάν δεν βελτιωθούν οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και εάν δεν δημιουργηθούν νέες και καλές δουλειές. Τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να αναδιατάξουμε το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Το σημερινό μοντέλο ξεθωριάζει καθημερινά και, για να είμαστε ειλικρινείς, έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο του ακόμα και πριν από το 2008. Απλώς η κρίση έδωσε τη χαριστική βολή. Τι χρειαζόμαστε; Χρειαζόμαστε σε βάθος δεκαετίας περίπου 80δις επενδύσεις, 450.000 νέες και καλές θέσεις εργασίας καθώς και μετατόπιση περίπου 10% του ΑΕΠ της χώρας στον τομέα των διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών. Ο στόχος δεν είναι ουτοπικός εάν αναλογιστούμε ότι τα κονδύλια του ΕΣΠΑ και οι αναμενόμενες επενδύσεις στον τομέα των κατασκευών καλύπτουν το μισό από αυτό το πόσο ενώ, ακόμα και σήμερα, ιδρύονται 15.000 νέες εταιρίες κάθε χρόνο.

Το βασικό πρόβλημα όμως είναι η ποιότητα κι όχι η ποσότητα. Για να λειτουργήσει το νέο παραγωγικό υπόδειγμα, πρέπει να υιοθετήσουμε συγκεκριμένες πολιτικές, να δουλέψουμε με σχέδιο, πειθαρχία και συντεταγμένα. Ειδικότερα, χρειαζόμαστε δημόσιες πολιτικές οι οποίες θα μας επιτρέψουν:

• να στραφούμε σε παραγωγικότερους τομείς και να διασυνδέσουμε την εκπαίδευση με την παραγωγή

• να στηρίξουμε την νεοφυή επιχειρηματικότητα

• να προωθήσουμε την αριστεία, την διαφάνεια και την αξιοκρατία, και

• να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον φιλικό προς την επιχειρηματικότητα.

Μέσα στην κρίση είναι δύσκολο να δει κάνεις το τέλος της. Όλες οι κρίσεις όμως κάποτε τελειώνουν και η χώρα μας έχει ζήσει πολύ πιο δύσκολες στιγμές στην πρόσφατη ιστορία της. Εφόσον δεν καταφέραμε να αποφύγουμε τη δημοσιονομική εκτροπή, τουλάχιστον ας δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να μην επαναληφθεί.

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

www.androulakisnikos.gr 

Δήμος και Περιφέρεια χεράκι-χεράκι με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, κόβουν κορδέλες στα μεγαλοκαταστήματα

Σχόλιο της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Για την παρουσία Δήμου και Περιφέρειας σε εγκαίνια πολυκαταστήματος

Δήμος και Περιφέρεια χεράκι-χεράκι με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, κόβουν κορδέλες στα μεγαλοκαταστήματα, την ίδια ώρα που το ένα λουκέτο διαδέχεται το άλλο και η αναδουλειά στα μαγαζιά καλά κρατεί.

Μαζί υπερασπίζονται εξ άλλου την «ελευθερία της αγοράς», που φέρνει κερδοφορία στις μεγαλοεπιχειρήσεις και φοροληστεία στους μικρομεσαίους, χαράτσια, δουλειά χωρίς δικαιώματα για τους εργαζόμενους.

Η στήριξη του Δήμου και της Περιφέρειας στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, είναι πολύπλευρα αποτυπωμένη στο πρόγραμμα και τις δράσεις τους, γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι οι αυτοαπασχολούμενοι, πρέπει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Είναι προς το συμφέρον τους αυτή η ανάπτυξη, ή υπάρχει άλλος δρόμος που οι ίδιοι με την συμμαχία τους μπορούν να κατακτήσουν; 

Ρόδος 30/07/2016

Το κείμενο της σημερινής συνέντευξης της Γραμματείας του ΠΑΜΕ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΡΟΔΟΥ

Συνέντευξη Τύπου Πέμπτη 28 Ιούλη 2016

Η Γραμματεία Ρόδου του ΠΑΜΕ, προχωρά στη σημερινή συνέντευξη ως κομμάτι της δίμηνης δράσης, Αυγούστου – Σεπτέμβρη, που αποφασίστηκε σε μαζική σύσκεψη που έγινε την περασμένη Δευτέρα 25/7 εκτιμώντας την κατάσταση και τις εξελίξεις.

Είναι γεγονός, ότι η μεγαλοεργοδοσία, έχει πραγματικά οργιάσει τη φετινή σαιζόν, με τον αέρα στα πανιά που τους δίνει και αυτή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έχοντας όλα αυτά τα χρόνια χτίσει ένα πραγματικό οπλοστάσιο από αντεργατικούς νόμους και μέτρα, το οποίο και η σημερινή κυβέρνηση έχει αποδειχτεί ικανότατη να το εμπλουτίζει.

Ορισμένα παραδείγματα:

· Ένας – ένας οι μεγαλοξενοδόχοι, διαγράφονται από μέλη της ΈΞΡ και δεν εφαρμόζουν ακόμα και αυτή τη Συλλογική Σύμβαση με τους διπλά και τρίδιπλα μειωμένους μισθούς. Αυτό σημαίνει πρακτικά αμοιβή που ξεκινά από τα 511 για τους άνω των 25 και 411 για τους κάτω των 25. Άλλοι δε μπαίνουν καν στον κόπο να λύσουν και τυπικά το ζήτημα, απλά πληρώνουν ότι και όποτε θέλουν.

· Με την έλευση της νέας εταιρείας στο αεροδρόμιο και τις «ανακατάταξεις» που έφερε επικρατούν πραγματικά συνθήκες γαλέρας.

· Η απληρωσιά έχει πολλαπλασιαστεί, τείνει να γίνει η κυρίαρχη κατάσταση οι χώροι που οι εργαζόμενοι πληρώνονται στην ώρα τους να είναι η εξαίρεση. Μάλιστα χρησιμοποιείται και ως επιχείρημα από τους εργοδότες. Μη ζητάς τα δεδουλευμένα σου, τα δικαιώματά σου κλπ. Δε βλέπεις πόσους μήνες έχον να πληρωθούν στον τάδε χώρο; Υπάρχουν ακόμα οφειλόμενα από την περσινή σαιζόν σε δεκάδες χώρους.

· Το ρεπό και το 8ωρο, γενικότερα ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας και η ανάπαυση των εργαζομένων είναι άγνωστες λέξεις στους χώρους δουλειάς του νησιού. Σε συνδυασμό με την εντατικοποίηση της εργασίας, το να βγάζουν δηλαδή περισσότερη δουλειά λιγότεροι εργαζόμενοι, οδηγεί σε κατάρρευση, μυοσκελετικές βλάβες, λιποθυμίες, εμφράγματα, εργατικά ατυχήματα. Για όλα τα παραπάνω υπάρχουν παραδείγματα από χώρους δουλειάς τη φετινή σαιζόν.

· Οι συνέπειες των απανωτών «φαλιμέντων» που ξεσπούν σε όλη τη χώρα αγγίζουν και τη δική μας περιοχή και πρέπει να παρθούν μέτρα από το εργατικό κίνημα.

Όλα αυτά βεβαίως σπανίως βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Αυτό που ενδιαφέρει και αυτήν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, τα επιτελεία σε Δήμο και Περιφέρεια, είναι κυρίως οι αριθμοί των αφίξεων και των εσόδων και με ποιο τρόπο θα υπηρετηθεί καλύτερα ο στόχος της αύξησής τους, κάτι που μάλιστα είναι στην επικαιρότητα αυτές τις μέρες με το κοκοροφάγωμα Δήμου – δημοτικών παρατάξεων, Περιφέρειας και ΕΞΡ για το ποιος είναι ο ικανότερος σε αυτό.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της ηγεσίας του Σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων και του Εργατικού Κέντρου που όχι μόνο έχουν εγκαταλείψει τους εργαζόμενους στην τύχη τους αλλά έχουν πραγματικά βάλει πλάτη στη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης.

Μόλις πριν από λίγες μέρες στη σύσκεψη που οργάνωσε ο Δήμος για την πορεία της τουριστικής σαιζόν,( στην πραγματικότητα το περιεχόμενο της σύσκεψης ήταν, τι επιπρόσθετα μέτρα θα παρθούν για να ενισχυθεί το τουριστικό κεφάλαιο, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι σε αυτήν συμμετείχαν και φορείς που εκπροσωπούν και μικροεπιχειρηματίες), ο πρόεδρος του ΕΚΡ δήλωσε τα εξής: 

« στη Ρόδο έχουμε μία κουλτούρα συνεργασίας και θα πρέπει να είμαστε όλοι ευτυχείς γιατί, παρ’ όλο που έχουμε χάσει, έχουμε εργασιακή ειρήνη και οι εργαζόμενοι βάζουν πλάτη για να παραμείνει ο προορισμός ισχυρός.» (πηγή εφ. Ροδιακή 24/7/2016)

Δηλαδή το κεφάλι κάτω, γιατί τα κέρδη του αφεντικού κινδυνεύουν! Αν αυτό είναι υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, τύφλα να έχουν οι εργοδοτικές οργανώσεις.

Στάση βεβαίως που είναι σε πλήρη αντιστοιχία με την ηγεσία της ΓΣΕΕ που συμμετέχει στο στημμένο διάλογο για το νόμο που θα πετσοκόψει δικαιώματα και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Για να μπουν ακόμα περισσότερα εμπόδια στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων. Είναι γνωστό ότι αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν έχουν κανένα κύρος στην εργατική τάξη ακριβώς γιατί οι εργαζόμενοι τους γνωρίζουν. Γιατί κυρίως τους βλέπουν στα τραπέζια των διαλογων και τις κυβερνητικές φιέστες και ποτέ μέσα στους τόπους δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι έχουν αποκούμπι το ΠΑΜΕ. Δεκάδες φορές έχει αποδειχτεί και στη δική μας περιοχή, ότι όταν οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι μπορούν να καταφέρνουν νίκες. Όλες αυτές τις φορές, το ΠΑΜΕ ήταν εκεί.

Στόχος όλης αυτής της δράσης που σχεδιάζουμε και ήδη ξεδιπλώνεται, είναι να αναδειχθεί η κατάσταση της εργατικής τάξης στο νησί της Ρόδου, οι πραγματικά απάνθρωπες συνθήκες δουλειάς, η απληρωσιά, τα εργατικά ατυχήματα, η εντατικοποίηση της εργασίας, το τσαλαπάτημα των Συλλογικών συμβάσεων και των δικαιωμάτων στην πολυδιαφημισμένη «ατμομηχανή» του Τουρισμού, ή πιο σωστά της εκμετάλλευσης αλλά και στους άλλους κλάδους, στο εμπόριο, τις μεταφορές και αλλού.

Αλλά και η ανάγκη συσπείρωσης, οργάνωσης της πάλης των εργαζομένων για να αντεπιτεθούν, για να διεκδικήσουν εδώ και τώρα κάλυψη των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα χρόνια της κρίσης.

Σύνθημα όλης αυτής της δράσης: «Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής, όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς!»

Διεκδικούμε:

· Να μπει τέλος στις συνθήκες γαλέρας στους τόπους δουλειάς τους νησιού, είτε είναι ξενοδοχεία, είτε εμπορικές επιχειρήσεις, είτε στο αεροδρόμιο, είτε σε όποιον άλλο κλάδο.

· Να εξοφληθούν εδώ και τώρα τα δεδουλευμένα των εργαζομένων

· Να διεκδικήσουμε Συλλογικές Συμβάσεις εργασίας που να καλύπτουν τις απώλειες που είχαμε τα χρόνια της κρίσης, με καθολική και υποχρεωτική εφαρμογή

· Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων, εποχιακών η μη, επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις

Γραμματεία Ρόδου του ΠΑΜΕ

Η ΚΝΕ καλεί του νέους και τις νέες, που συμμετάσχουν σε συγκροτήματα να πάρουν μέρος στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ; 

ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ; 

ΕΧΕΙΣ ΣΥΚΡΟΤΗΜΑ; 

Πάρε μέρος στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6985804821

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Τομεακή Οργάνωση Ρόδου της ΚΝΕ καλεί του νέους και τις νέες του νησιού, που συμμετάσχουν σε συγκροτήματα να πάρουν μέρος με τον δικό τους τρόπο στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ, που θα γίνει το Σάββατο 17 Σεπτέμβρη στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” είναι η μεγάλη γιορτή της νεολαίας! Των μαθητών, σπουδαστών, νέων εργαζομένων κι ανέργων, κάθε νέου που ονειρεύεται, αγωνιά για το μέλλον και διεκδικεί μία καλύτερη ζωή.

Το Φεστιβάλ μας αποτελεί συνάντηση αγώνα, διασκέδασης, ψυχαγωγίας! Οι αθλητικές εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, οι συναυλίες του, τα μουσικοθεατρικά αφιερώματα, η ανάδειξη και η στήριξη της νεανικής δημιουργίας, είναι μερικά από τα κομμάτια που συνθέτουν το παζλ του Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή!

Πάρε και εσύ μέρος στο 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ!

Ο εκλογικός νόμος της καταστροφής και το καθήκον των κομμάτων...

Ο εκλογικός νόμος της καταστροφής και το καθήκον των κομμάτων που πραγματικά πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Χώρας

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου

1. Χωρίς επιχειρήματα και φτωχός ο λόγος με τον οποίο ο κ. Τσίπρας επιχείρησε να δικαιολογήσει τις (ελλιπείς) προτάσεις του για τον εκλογικό νόμο, πλούσιος όμως σε γενικολογίες και προπαγανδιστικά συνθήματα.

(α) Για το καίριο ζήτημα αν η απλή αναλογική φέρνει ή όχι ακυβερνησία ο κ. Τσίπρας δεν παρουσίασε κανένα επιχείρημα.

Η μόνη αναφορά του ήταν:

“Μας είπε (ο κ. Μητσοτάκης) ότι η αναλογική φέρνει ακυβερνησία πάντα. Και βεβαίως αναφέρθηκε στη υπόλοιπη Ευρώπη, κάνοντας αναφορά στην Ιταλία. Αλλά ξέχασε να πει ότι σχεδόν στην πλειοψηφία των άλλων ευρωπαϊκών κρατών υπάρχει για πάρα πολλά χρόνια η ισοτιμία της ψήφου και συνεργατικές κυβερνήσεις και μία κουλτούρα συνεργασιών…”. 

Για την άρνησή του να σπάσει τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες δεν άρθρωσε ούτε μια λέξη!

Για την άρνησή του να δεχτεί την ψήφο των ελλήνων του εξωτερικού κατέφυγε στον ...Μητσοτάκη: “Εσείς, κύριε Μητσοτάκη, γιατί δεν την υλοποιήσατε ποτέ;”!

(β) Για όλα τα άλλα, όμως, ο λόγος του ήταν πλούσιος.

Μας είπε ξανά τα χιλιοειπωμένα τσιτάτα, προπαγανδιστικά συνθήματα και κοινοτοπίες για “εξορθολογισμό και ανανέωση του πολιτικού συστήματος”, “θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους”, “εισαγωγή νέων θεσμών άμεσης δημοκρατίας”, “απελευθέρωση από την εξάρτηση του πολιτικού συστήματος από τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας”, “αντιδράσεις του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου”, “νομιμότητα στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο”, “κρατικοδίαιτη, σπάταλη, και διαπλεκόμενη οικονομική ολιγαρχία”, “μικρές και μεγάλες μάχες σε όλα τα μέτωπα”, “χτύπημα της διαπλοκής, της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής”, “υποθέσεις SIEMENS, ψηφιοποίησης του ΟΤΕ το ’97”, “δημοσιογραφική αλητεία”, “Χρυσή Αυγή»,“Μπαλτάκους” και “Σκλαβούνηδες”...

2. Οι δύο λόγοι για την επιλογή της απλής αναλογικής (αντί της ενισχυμένης), όπως εμφανίζονται στην ομιλία σας στη Βουλή, κε Τσίπρα, είναι:

- Η άποψή σας πως η απλή αναλογική θα φέρει “μία κουλτούρα συνεργασιών, προγραμματικών συγκλίσεων” και “συνεργατικών κυβερνήσεων”.

- Το ότι «το αίτημα για την ισοτιμία της ψήφου και για την απλή αναλογική αποτέλεσε πάγιο και διαχρονικό αίτημα της Αριστεράς…”.

Σήμερα, και μετά την ομιλία σας, παραμένουν αναπάντητα καίρια ερωτήματα:

(α) Πώς συμβαίνει η απλή αναλογική να μην έχει δημιουργήσει ποτέ, τόσες φορές που εφαρμόστηκε, “μία κουλτούρα συνεργασιών...”;

Αλλά, αντίθετα, να έχει προκαλέσει πολυδιασπάσεις των πολιτικών κομμάτων, πολιτική αστάθεια, αλλεπάλληλες εκλογές, βραχύβιες κυβερνήσεις, κυβερνήσεις ανήμπορες να πάρουν δύσκολες αποφάσεις, κυβερνήσεις σε ομηρία και ευάλωτες σε ποικίλα, ακόμα και άνομα, συμφέροντα, εκβιασμούς των λίγων...;

Όλα αυτά δεν αποτελούν μια ιστορική πραγματικότητα, παλιότερη και πρόσφατη, και δεν προκύπτουν από μια στοιχειώδη λογική ανάλυση;

Το σημερινό πολιτικό τοπίο, με το πλήθος των κομμάτων και των κομματιδίων, δεν θα κάνει τα πράγματα χειρότερα;

(β) Για ποια “ισοτιμία της ψήφου” μιλάτε, όταν στερείτε την ψήφο σε εκατοντάδες χιλιάδες ελλήνων του εξωτερικού και όταν διατηρείτε τις τεράστιες εκλογικές περιφέρειες;

Ακόμα, σε τι θα έβλαπτε την εφαρμογή της απλής αναλογικής (που, αναιτιολόγητα βεβαίως, επιλέξατε): 

- η ψήφος των ελλήνων του εξωτερικού, διαχρονικό αίτημα όλων των ελλήνων;

- το σπάσιμο των μεγάλων εκλογικών περιφερειών; 

- Εσείς δεν είσαστε που μέχρι χθές χαρακτήριζατε τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες ως “τα μεγαλύτερα εκκολαπτήρια διαφθοράς”; 

- Το ότι επιμείνατε να διατηρήσετε αυτά τα “τα εκκολαπτήρια διαφθοράς” τι δείχνει;

(γ) Ποια η αξία της επίκλησής σας για το “πάγιο και διαχρονικό αίτημα της Αριστεράς”, όταν έχετε ήδη απαρνηθεί όλα σχεδόν τα “πάγια και διαχρονικά αιτήματα της Αριστεράς”; (όπως θα θυμόσασταν, αν είχατε το κουράγιο να ανατρέξετε στην Πολιτική Απόφαση του Ιδρυτικού Συνεδρίου του κόμματός σας). 

3. Αν εφαρμοστούν όσα επέλεξε ο κ. Τσίπρας και ψηφίστηκαν ως εκλογικός νόμος, η Χώρα θα μπει σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και η οικονομία της στην τελική ευθεία προς την καταστροφή.

Η κατάληξη αυτή μπορεί να αποφευχθεί μόνο αν οι πολιτικές δυνάμεις που πραγματικά πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Χώρας συνεργαστούν στη διακυβέρνησή της, με στόχο να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να ξεπεραστεί η πολιτική και οικονομική κρίση και να ξεκινήσει μια πορεία προόδου.

Η συνεργασία αυτή είναι όχι μόνο επιβεβλημένη αλλά και απολύτως δυνατή, καθώς οι ομοιότητες στα προγράμματα και την πρακτική των δυνάμεων αυτών (για την Οικονομία, την Παιδεία, τη Δικαιοσύνη, τις Ανεξάρτητες Αρχές, τη Δημόσια Διοίκηση, τη νομιμότητα και τη δημόσια τάξη κ.λ.π.) είναι σήμερα μεγάλες ενώ οι διαφορές μικρές.

Προϋπόθεση βέβαια για την επιτυχία μιας τέτοιας συνεργασίας είναι οι πολιτικές αυτές δυνάμεις να παύσουν να ασχολούνται με το παρελθόν και τις παλιές διαφορές τους και να στρέψουν όλες τους τις σκέψεις και ενέργειες στην οικοδόμηση του μέλλοντος.

Όποιοι αρνηθούν αυτή τη συνεργασία θα είναι, και αυτοί μαζί με τους άλλους, υπόλογοι για το χάος που θα επακολουθήσει!

Πηγή: http://www.antilogoi.gr/

Περί της πρότασης της ΝΔ για Εξεταστική Επιτροπή

Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Σχόλια Γιώργου Ελενόπουλου

Συντονιστή ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών

1. Περί της πρότασης της ΝΔ για Εξεταστική Επιτροπή

Πάγια θέση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ είναι, όλα στο φως.

Υπάρχει ωστόσο, ένα απλό ερώτημα, που επιβάλλεται να απαντηθεί, αν όλες αυτές οι προτάσεις δεν υπηρετούν κάποια μικροκομματική σκοπιμότητα.

Και να απαντηθεί, από όλους.

Τα μνημόνια έφεραν την κρίση ή κρίση επέβαλε τα μνημόνια;

Αν κάποιοι επιμένουν στο πρώτο, τότε η Εξεταστική Επιτροπή, θα πρέπει να είναι... διαρκής, γιατί στην επόμενη φάση, θα αναζητείται ο επόμενος ένοχος - και τέλος δεν θα υπάρχει, αφού οι δήθεν αντιμνημονιακοί είναι οι κατ' εξοχήν μνημονιακοί.

Αν όχι, ας αναζητηθούν επιτέλους οι πραγματικές αιτίες που μας οδήγησαν στην κρίση και επέβαλαν τον αναγκαστικό δανεισμό.

Γιατί, αν αυτό δεν συμφωνηθεί, τότε δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημα.

Και αυτό, προέχει.

ΥΓ. Οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την κρίση και τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, είναι δεδομένες και οι επιλογές της, αχρείαστες και εγκληματικές. Αλλά μήπως εγκληματική δεν ήταν και η επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά, που δεν ανέλαβε τις ευθύνες της, εγκατέλειψε τη διαπραγμάτευση και συναγωνίστηκε τον κ. Τσίπρα στην αντιμνημονιακή ρητορική ενόψει ευρωεκλογών, υπηρετώντας στη συνέχεια τη μικροκομματική στρατηγική της αριστερής παρένθεσης;

Θύμα, οι Έλληνες και οι χώρα, που πληρώνουν ακριβά τις επιλογές τους.

2. Περί "απλής" αναλογικής και Συνταγματικής Αναθεώρησης

Αλήθεια, πόσο άδολη μπορεί να είναι μια απλή αναλογική που δεν εισάγει καμία ρύθμιση η οποία να αντιμετωπίζει το μαύρο πολιτικό χρήμα;

Πως μπορεί να αισθάνεται ένας αριστερός; Πως μπορεί να αισθάνεται ένας Πρωθυπουργός και ένα - κατά την αντίληψή του, "ριζοσπαστικό" κόμμα, χωρίς να αντιμετωπίζει τη ρίζα του κακού, ρίχνοντας παράλληλα βορά στα συμφέροντα την κάθε "ισότιμη" ψήφο;

Πως μπορεί να αισθάνεται, όταν οι προτάσεις του για την πολυσυζητημένη Συνταγματική Αναθεώρηση, πέραν των ανακολουθιών τους, στερούνται κάθε προοδευτικού πνεύματος;

Όταν, απουσιάζει η παραμικρή νύξη για πρωτοβουλίες που αλλάζουν σε βάθος την εξουσία, αντί να την αναδιανέμουν, όταν δεν εισφέρουν την παραμικρή αλλαγή με την αποκέντρωσή της, με τη διαφανή άσκησή της, με την εμπέδωση της ισονομίας, της λογοδοσίας.

Όταν, εντέλει, ο προσανατολισμός παραμένει διαχειριστικός, σε ένα πολιτικο-οικονομικό σύστημα που έχει αλωθεί από τον παρασιτισμό, τον πελατειασμό και την παρεοκρατία.

Ποτέ δεν είναι αργά για μια καλή αυτοκριτική.

Έστω και στον καθρέφτη του σπιτιού...

ΥΓ. Και για να μη ξεχνιόμαστε, πόσες θέσεις πρέπει να αλλάξει ένα κόμμα του προοδευτικού χώρου για να αισθανθούν επιτέλους, όσοι έχουν την ευθύνη της πορείας του, το μέγεθος των λαθών τους και τις τραγικές τους επιπτώσεις συνολικά για τον προοδευτικό χώρο;

3. Περί συνεργασιών

Τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τη συνάντηση του Προέδρου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, Γιώργου Α. Παπανδρέου, με τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, γίναμε και πάλι μάρτυρες της ίδιας κουτοπόνηρης και καταστρεπτικής εκ του αποτελέσματος, πρακτικής, που χαρακτήρισε όσο τίποτα άλλο την περίοδο της κρίσης, και επέτεινε τις κακοδαιμονίες και τα αδιέξοδα, αντί να τα αντιμετωπίζει.

Φημολογίες, μύθοι, διαρροές, δήθεν εκτιμήσεις, εν τέλει, προθέσεις εν αμαρτίαις.

Την παραμονή της συνάντησης, μάθαμε από "φωτισμένους" εγκεφάλους, ότι "ο Παπανδρέου, οδεύει προς συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ".

Την επομένη, μάθαμε από τους ίδιους εγκεφάλους, έκπληκτοι από τη στροφή των 180 μοιρών, ότι "ο Παπανδρέου οδεύει ολοταχώς προς το ΠΑΣΟΚ".

Κατά την ίδια λογική, την προηγούμενη περίοδο, μαθαίναμε ότι, ο Παπανδρέου "τα έχει βρει με τη Φώφη, μην ακούτε τι λέει δημοσίως, όλα θα γίνουν γνωστά σε λίγο καιρό".

Όπως και ότι, "τα έχει βρει με τον Τσίπρα και στέλνει στελέχη του στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ".

Την ίδια περίοδο, από τις ίδιες πηγές, το μήνυμα ήταν, "ο Παπανδρέου φταίει που δεν υπάρχει συνεργασία, γιατί είχε κλείσει ραντεβού με τη Φώφη και δεν πήγε" (!).

Θα ρωτήσετε, διαφορετικά αλλά πάντα ψευδή μηνύματα από τις ίδιες πηγές, πώς εξηγούνται;

Εξηγούνται, αν αλλάζει ο παραλήπτης του μηνύματος και οι απόψεις του περί συνεργασιών.

Εξηγούνται αν κατανοήσουμε όλοι, ότι έχει εμπεδωθεί συνειδητά από το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ, βοηθούντος ενός σημαντικού μέρους του πολιτικού συστήματος, η ισοπεδωτική και μοιρολατρική αντίληψη ότι πολιτική απλά σημαίνει συναλλαγή στην μικρόνοη πολιτική σκακιέρα της κατάκτησης και της νομής της εξουσίας, αντί της αλλαγής της.

Για να μην μακρηγορούμε,

Αν κάτι έχει αποδείξει η πραγματικότητα, είναι ότι, ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, αποτελούν τη μοναδική σταθερά στο πολιτικό σύστημα. Σταθερά, που δεν ετεροπροσδιορίζεται, που δεν αλλάζει θέσεις ανά ημέρα, σταθερά που πολιτεύεται με μοναδικό γνώμονα το διακύβευμα που αφορά τον Ελληνικό λαό και τη χώρα, την εκ βάθρων αλλαγή της. Σταθερά που δεν μετακινείται από τη διατυπωμένη θέση της περί συνεργασιών, σύμφωνα με την οποία, κεντρικό ζήτημα και αντίπαλος είναι το πελατειακό κράτος και όσοι - είτε με την ταμπέλα της δεξιάς είτε με την ταμπέλα της αριστερής συντήρησης, το υπηρετούν. Σταθερά που καθιστά τον πελατειακό καπιταλισμό ως τον βασικό ένοχο της σημερινής οικονομικής κρίσης, αλλά τελικά και της εξάρτησής μας από τους δανειστές.

Το ΚΙΝΗΜΑ και ο Πρόεδρός του, παραμένουν σταθερά προσηλωμένοι σε αυτήν τη θέση, σε πείσμα των "φωτεινών" εγκεφάλων με τις μονίμως διαψευδόμενες εκτιμήσεις τους.

Και θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την εκ βάθρων αλλαγή της χώρας και την αναζήτηση δυνατότητας συνεργασίας των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου, με την ελπίδα ότι, θα υπάρξουν δυνάμεις που θα συμφωνήσουν και θα δεσμευτούν ενώπιον και όχι ερήμην του Ελληνικού λαού, σε ένα πολιτικό πλαίσιο αρχών και πολιτικών, που να υπηρετεί αυτό το διακύβευμα.

Σε κάθε περίπτωση, είναι αυτονόητο ότι, το ΚΙΝΗΜΑ θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του.

Όλα τα άλλα, δεν είναι τίποτα λιγότερο, από προσπάθειες να προκληθεί σύγχυση, από την οποία θεωρούν ότι θα ωφεληθούν άλλοι πολιτικοί σχηματισμοί ή ακόμη χειρότερα, να χάσει η νέα γενιά την ελπίδα, ότι πράγματι, μπορούν να αλλάξουν στη χώρα αυτή τα κακώς κείμενα.

Συνεργασία θα υπάρξει μόνον αν με όρους αλήθειας συμφωνηθεί το πολιτικό διακύβευμα. Διακύβευμα που δεν αφορά προσωπικές επιδιώξεις ή καρέκλες και βραχυπρόθεσμους εκλογικές στοχεύσεις. Ούτε και λογικές τρίτου, τέταρτου ή άλλου πόλου. Αλλά ούτε και σταλινικού χαρακτήρα αντιλήψεις περί κυριαρχίας στον προοδευτικό χώρο, όπως φαίνεται να ελπίζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο για τους "φωτεινούς" εγκεφάλους, το μόνο που επιβεβαιώνουν, είναι η αναξιοπιστία τους και η μεγάλη απόσταση που τους χωρίζει από τις αρχές και τις αξίες της δημοκρατίας, του σοσιαλισμού και της αριστεράς.

Η στάση τους και η συμπεριφορά τους, αποτελούν και την εξήγηση για την κακοδαιμονία που χαρακτηρίζει συνολικά την αριστερά, αν αναλογιστεί κανείς ότι, η σύγκρουση ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά, είχε, έχει και θα έχει ιστορικό χαρακτήρα - και σήμερα εκφράζεται με τη σύγκρουση ανάμεσα στη στόχευση για αλλαγή έναντι της νομής της εξουσίας, πρόοδο έναντι της συντήρησης, από όπου και αν αυτή προέρχεται.

ΥΓ. Εκτός από τους "φωτεινούς" εγκεφάλους, υπάρχουν βεβαίως, και οι γνωστοί σχολιογράφοι που εκ συστήματος, για τους δικούς τους, αλλά και κατανοητούς σε εμάς λόγους, άλλοτε υβρίζουν στερούμενοι επιχειρημάτων και άλλοτε βλέπουν "στεφάνια". Ίσως γιατί, δεν τους άγγιξε ποτέ "στέφανος εξ ακανθών".

4. Περί της επιβολής φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές

Ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στο πλαίσιο της Συνόδου του G20, στην Κίνα, πρότεινε την επιβολή φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να αντιμετωπιστεί και το ενδεχόμενο φυγής κεφαλαίων, στην περίπτωση κατά την οποία ο φόρος αυτός επιβληθεί μόνον σε μια περιοχή του πλανήτη, για παράδειγμα, στην Ευρώπη.

Ένας κατεξοχήν συντηρητικός πολιτικός, ο οποίος μάλιστα, χρεώνεται με συντηρητικές απόψεις σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρώπη, προτείνει μια προοδευτική πολιτική, τη στιγμή που οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις στην Ευρώπη, τυρβάζουν περί άλλων.

Θα ήταν απορίας άξιον το γεγονός, αν δεν μπορούσε κανείς να κατανοήσει ότι, αφενός μεν ο κ. Σόιμπλε χαρακτηρίζεται από την τόλμη του να υπερασπίζεται τις απόψεις του, προϊόν εν ανεπαρκεία σε κάποιους Ευρωπαίους προοδευτικούς πολιτικούς, αφετέρου δε, ότι ο κ. Σόιμπλε, μπορεί να αποτελεί την ατμομηχανή της συντήρησης στην Ευρώπη, αλλά δεν χαρακτηρίζεται από "μυωπική" αντίληψη για τα παγκόσμια προτάγματα, πολύ περισσότερο για την κατάσταση της Ευρωπαϊκής οικονομίας και των παθογενειών της, της Γερμανικής οικονομίας μη εξαιρουμένης.

Αντιθέτως, το ερώτημα είναι, τι ακριβώς κάνουν οι προοδευτικοί πολιτικοί στην Ευρώπη και ιδιαιτέρως, οι σοσιαλδημοκράτες.

Πώς να εξηγήσει κανείς τις προτεραιότητές τους, ιδιαιτέρως δε, όταν από την αρχή της κρίσης, υπήρξε Ευρωπαίος ηγέτης και μάλιστα, προοδευτικός, που είχε φέρει στο τραπέζι του διαλόγου, ακόμη και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, και αυτήν και άλλες προοδευτικές πολιτικές, με σκοπό την αντιμετώπιση της κρίσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ας υπενθυμίσουμε, με την ευκαιρία αυτή, μερικές από τις άλλες προτάσεις:

• Ευρωομόλογα για το χρέος.

• Ευρωομόλογα για την ανάπτυξη.

• Πράσινα Ευρωομόλογα.

• Κοινές αναπτυξιακές πολιτικές.

• Ανάπτυξη δικτύων και υποδομών συγκοινωνίας, ενέργειας και τηλεπικοινωνίας, με βάση την πράσινη - βιώσιμη τεχνολογία και στόχους την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, την ενοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου, καθώς και την αντιμετώπιση των ανισοτήτων και τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων εργασίας.

• Ρύθμιση και έλεγχο των αγορών και των φορολογικών παραδείσων.

• Πρόγραμμα τύπου Erasmus για τους ανέργους της ΕΕ.

• Άμεση ενημέρωση του τραπεζικού συστήματος για την κίνηση των κεφαλαίων - και πολλά ακόμη.

Ας υπενθυμίσουμε επίσης, ότι η πρόταση περί της καθιέρωσης Φόρου επί των Χρηματοπιστωτικών Συναλλαγών, έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με πρόταση των Σοσιαλιστών, προεξαρχόντων των τότε ευρωβουλευτών μας και απέσπασε την θετική απόφαση του, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη προκειμένου να εφαρμοστεί. Υπήρχε τότε και η σθεναρή αντίσταση εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου και του κ. Κάμερον, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Αν κάτι πάντως, δεν μπορεί κανείς νοήμων άνθρωπος να κατανοήσει, είναι γιατί οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, όχι μόνον δεν κάθονται γύρω από ένα τραπέζι να συζητήσουν εποικοδομητικές προτάσεις που θα βγάλουν τη χώρα από την κρίση και θα την οδηγήσουν σε ευνοϊκό περιβάλλον βιώσιμης ανάπτυξης, αύξησης του εθνικού εισοδήματος και δημιουργίας βιώσιμων θέσεων εργασίας, αλλά και γιατί ουδείς ασχολείται με αυτά, παρά μόνον με όσα εμπίπτουν στη σφαίρα της μικροπολιτικής και της κακώς εννοούμενης πολιτικής σκοπιμότητας.

Πώς ακριβώς, υπηρετούν τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και της χώρας, πώς υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον και εντέλει πώς μεριμνούν για όσα πραγματικά αφορούν τους Έλληνες και τη χώρα;

Και προσθέτως, πως ακριβώς σκοπεύουν να οικοδομήσουν την αναγκαία αξιοπιστία προκειμένου να διαπραγματευτούν - και επιτυχώς, με τους εταίρους, αλλά και να δούμε στο βάθος του τούνελ το φως που δείχνει το δρόμο που οδηγεί προς τις αγορές, τις επενδύσεις και την ανάπτυξη;

ΥΓ. Για την ιστορία, ο Ευρωπαίος πολιτικός ήταν ο τότε Πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου.

ΚΚΕ: Ο κ. Σαντορινιός Νεκτάριος έχει χάσει τελείως την επαφή με την πραγματικότητα…

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεν ξέρουμε αν ο κ. Σαντορινιός Νεκτάριος, ως βουλευτής μιας εξίσου αντιλαϊκής κυβέρνησης με τις προηγούμενες έχει χάσει τελείως την επαφή με την πραγματικότητα όταν λέει ότι, το ΚΚΕ κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για εμπορευματοποίηση της Υγείας, ή συνειδητά , όπως και η κυβέρνησή του απογειώνουν το «δούλεμα» σε βάρος του λαού , για να μπορέσουν έτσι να λανσάρουν την απάτη, ότι «η απάντηση στα σημερινά προβλήματα (...) δεν μπορεί παρά να είναι το πέρασμα σε μια Νέα Μεταπολίτευση»...

Δεν χρειάζεται να λέει το ΚΚΕ πόσα πληρώνουν οι ασθενείς για την Υγεία τους, για τα φάρμακά τους, για τις νοσηλείες τους. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνει συνεχώς τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, σε υγειονομικό υλικό. Την απάντηση μπορεί να την πάρει από τους ίδιους τους ασθενείς και τους εργαζόμενους στις δημόσιες μονάδες υγείας.

Ο αποπροσανατολισμός όμως, αποτελεί κομβικό στοιχείο της κυβερνητικής τακτικής.

Μιλούν για «αποτελεσματική προστασία και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων» την ώρα που όχι μόνο διατηρούν στο ακέραιο όλα τα αντιλαϊκά μέτρα των προκατόχων τους, αλλά προσθέτουν συνεχώς νέα βάρη στην πλάτη του λαού, ακριβώς γιατί αυτό απαιτούν οι ανάγκες του κεφαλαίου.

Μιλούν για «νέο ξεκίνημα» και «επαναθεμελίωση της δημοκρατίας», όταν όλες αυτές οι κορόνες σταματάνε έξω από τους χώρους δουλειάς, έξω από τα ξενοδοχεία, καταρρέουν μπροστά στις αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για ένταση της καταστολής στο εσωτερικό και κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε όλο τον κόσμο. Γίνονται «αέρας» όταν οι «κατεπείγουσες» ανάγκες του κεφαλαίου οδηγούν όλες τις κυβερνήσεις του να παραβιάζουν συστηματικά, ακόμα και όσα προβλέπονται στη λειτουργία του αστικού κοινοβουλίου, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και fast track διαδικασίες.

Ντύνουν με «προοδευτικό» μανδύα και τις επόμενες αντιδραστικές αλλαγές που προωθούν, προκειμένου να εξασφαλίζεται παράλληλα η περιβόητη «ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτικών στο κράτος», η μέγιστη δυνατή νομιμοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, ο συμβιβασμός του λαού στη ζωή με ψίχουλα...

Μόνο που ο λαός δεν έχει καμιά δουλειά να εγκλωβιστεί σε τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Την ώρα που η κυβέρνηση προετοιμάζει τα νέα βάρβαρα μέτρα και προχωρά στην εφαρμογή όσων έχουν ήδη ψηφιστεί, οι εργαζόμενοι και ο λαός χρειάζεται να αντιτάξουν τη δική τους πάλη, ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας, στο δρόμο της συσπείρωσης, της ρήξης και της ανατροπής.

Ρόδος 27 Ιούλη 2016