Νίκος Ανδρουλάκης: Δεν δίνω μάχη καρέκλας, δίνω μάχη για την ανανέωση του πολιτικού συστήματος

Νίκος Ανδρουλάκης: Δεν δίνω μάχη καρέκλας, δίνω μάχη για την ανανέωση του πολιτικού συστήματος 

Το σχέδιό του για την ενωμένη παράταξη της Κεντροαριστεράς που μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, να σπάσει τον δικομματισμό ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και να αποτελέσει τη νέα, ισχυρή προοδευτική επιλογή των πολιτών στις επόμενες εκλογές, κατέθεσε ο Νίκος Ανδρουλάκης. 

Από την Κρήτη που περιοδεύει, ο ευρωβουλευτής και υποψήφιος για την ηγεσία της Δημοκρατικής Παράταξης, μίλησε στο δελτίο ειδήσεων της «Νέας Τηλεόρασης» και αναφέρθηκε εκτενώς στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κεντροαριστερά. 

«Πιστεύω ότι μπορώ να διευρύνω τα όρια της παράταξης. Να φτιάξουμε μια γέφυρα για την επόμενη γενιά, για τις νεότερες γενιές. Δεν δίνω μάχη καρέκλας, δίνω μια μάχη γιατί θεωρώ ότι πρέπει το πολιτικό προσωπικό να ανανεωθεί όχι μόνο ηλικιακά. Με ανθρώπους όλων των ηλικιών που θα είναι ικανοί κι άφθαρτοι για να προσφέρουν στον τόπο μας αυτά που δεν έχουν προσφέρει άνθρωποι που θεωρούν ότι η πολιτική είναι επάγγελμα. Η πολιτική είναι προσφορά. Και με αυτούς τους κανόνες πρέπει να ανανεωθεί το σημερινό πολιτικό σύστημα». 

Ο κ. Ανδρουλάκης μίλησε για την ανάγκη συσπείρωσης των δυνάμεων του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. «Υπάρχει χώρος και ο λαός επιζητεί τη δημιουργία μιας παράταξης με νέο ήθος, νέα πρόσωπα κι ένα σύγχρονο ρεαλιστικό πρόγραμμα. Θέλουμε ένα κράτος αξιοκρατίας, ένα κράτος που θα σέβεται τον πολίτη». 

Σε ερώτηση για το εάν μπορεί να ξανασταθεί στα πόδια της η κεντροαριστερά εμφανίστηκε αισιόδοξος: «Βεβαίως, εάν το πρόγραμμά της κι οι προοδευτικές ιδέες της αποκτήσουν σάρκα κι οστά. Η κοινωνία σήμερα ζητά περισσότερη αξιοκρατία αλλά και θεσμικές αλλαγές. Δεν μπορεί ο βουλευτής των Χανίων να εκλέγεται από ένα μικρό σώμα κι ο βουλευτής στη Β’ Αθήνας να εκλέγεται από εκατομμύρια κι ο μόνος τρόπος για να εκλεγεί να είναι η μιντιακή στήριξη και τα μιντιακά συμφέροντα. Θα σπάσουν οι μεγάλες περιφέρειες, η Β’ Αθήνας και το υπόλοιπο Αττικής για να έχουμε ισότιμους βουλευτές». 

Για το ΠΑΣΟΚ 

Μιλώντας για τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ ανέφερε ότι έργο του στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν πολύ πιο σημαντικό απ’ αυτό της ΝΔ και της Αριστεράς, παρ’ ότι δεν έγιναν όλες οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. 

Αλλά τόνισε: «Περισσότερο έχω να απολογηθώ γι’ αυτά που θα γίνουν από τα επόμενα χρόνια και θα αφορούν τις επόμενες γενιές παρά για όσα έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και τα οποία έχουν κριθεί σε ένα μεγάλο βαθμό. Ο λαός σήμερα ζητάει ειλικρίνεια και προοπτική, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι. Όχι εξουσία για την εξουσία αλλά προγραμματικές συμφωνίες που θα ξέρει ο λαός την επομένη των εκλογών ότι αυτό που ψήφισε, μπορεί να υλοποιηθεί» 

Για τον ΒΟΑΚ 

Την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης που κοστίζει ζωές στην Κρήτη, κατήγγειλε ο κ. Ανδρουλάκης ερωτώμενος για τον Βόρειο Οδικό Άξονα και τα τραγικά τροχαία που συμβαίνουν στο νησί. 

«Κάθε καλοκαίρι βλέπουμε τι γίνεται στους δρόμους της Κρήτης. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Κάνει ζημιά και στον κρητικό λαό και στην εικόνα του νησιού στο εξωτερικό. Η πολιτική πίεση που θα ασκηθεί θα είναι σημαντική για να υλοποιηθεί το έργο. Χρήματα υπάρχουν από την ΕΕ για να ενταχθούν έργα. Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα, και ιδιαιτέρως η σημερινή κυβέρνηση είναι σε μια κατάσταση φθοροποιού στασιμότητας. Το Ταμείο Εκσυγχρονισμού, που προορίζεται για την ενίσχυση του δικτύου και την ενσωμάτωση με τα υπόλοιπα δίκτυα της Ευρώπης, σε 15 μέρες θα τελειώσει, χάνουμε περί τα 800 εκατομμύρια διότι η κυβέρνηση άργησε πάρα πολύ να κάνει αλλαγές στο συμβούλιο. Εμείς οι ευρωβουλευτές περάσαμε το Ταμείο αυτό, εντάξαμε την Ελλάδα και η κυβέρνηση δεν κατάφερε να κάνει τη χώρα πλήρες μέλος. Θα χάσουμε περί τα 800 εκατομμύρια και κάποια θα χαθούν και για την Κρήτη». 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

www.androulakisnikos.gr

ΜΑΣ: Ανακοίνωση για τη διακοπή διανομής συγγραμμάτων

«Η ανάπτυξη έρχεται… βιβλία και στεγαστικό επίδομα φεύγουν!

Ο Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων (ΣΕΕΒΙ) ανακοίνωσε χθες πως "θα διακόψει τη διανομή πανεπιστημιακών συγγραμμάτων στους φοιτητές της χώρας για το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2017-2018", επειδή δεν τον έχει πληρώσει το υπουργείο.

Αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα του πετσοκόμματος της χρηματοδότησης στην παιδεία που έχουν κάνει παλιές και νέες κυβερνήσεις για να δίνουν ζεστό χρήμα στους εφοπλιστές, τους βιομηχάνους και τους τραπεζίτες.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της επιχειρηματικής δραστηριότητας στις σχολές. Οι μπίζνες με μεγαλοεπιχειρηματίες και εργολάβους μας όχι μόνο δεν λύνουν τα προβλήματα αλλά μας δημιουργούν ακόμα περισσότερα! Όταν δεν τους συμφέρει δεν θα έχουμε βιβλία, σίτιση, ζεστό νερό στις εστίες, καθαριότητα κ.τ.λ.

Την ίδια ώρα μάλιστα υπάρχουν δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους θεσμούς στα πλαίσια της 3ης αξιολόγησης να περικοπεί το ήδη πενιχρό στεγαστικό επίδομα που δίνεται κάθε χρόνο στους φοιτητές.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παίζει με τη μόρφωσή μας για να μαζέψει λεφτά για τις επενδύσεις και τους εταίρους. Μας έχουν πάρει τα αυτιά για τη "δίκαιη" ανάπτυξη που έρχεται, για τη στήριξη στη νεολαία την ώρα που εν έτει 2017 μας κόβουν βιβλία και επιδόματα.

Να κόψουν το κεφάλι τους και να δοθούν άμεσα όλα τα απαραίτητα επιστημονικά συγγράμματα άμεσα και δωρεάν!

Ούτε που να το σκεφτούν να κόψουν το στεγαστικό επίδομα!

Σε κάθε σχολή να σημάνει συναγερμός! Διεκδικούμε δωρεάν συγγράμματα για όλους, τα συγγράμματα να τυπώνονται στα πανεπιστημιακά εκδοτικά κέντρα με ευθύνη του κράτους, μηνιαίο επίδομα ενοικίου και σίτισης σε όλους που είναι από άλλες πόλεις και έχουν οικονομικά προβλήματα. Δωρεάν σίτιση - στέγαση - μετακίνηση, να αυξηθεί η κρατική χρηματοδότηση στο ύψος των αναγκών μας, να καταργηθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα στις σχολές».

Νίκος Ανδρουλάκης: «Μοντέλο Κύπρου» για τα κόκκινα δάνεια - Δεύτερη ευκαιρία στους δανειολήπτες

Την υιοθέτηση και από την Ελλάδα του μοντέλου της Κύπρου για τα «κόκκινα» δάνεια σε όσους δανειολήπτες χτυπήθηκαν από την κρίση και δεν μπορούν να πληρώσουν, επαναφέρει ο Ευρωβουλευτής και υποψήφιος για την ηγεσία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, Νίκος Ανδρουλάκης. 

Σε συνέντευξη που έδωσε χθες στο τηλεοπτικό κανάλι Blue Sky και την εκπομπή «Παρεμβάσεις» με τον Άκη Παυλόπουλο, ο κ. Ανδρουλάκης ζητά να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στους δανειολήπτες που τίμια δεν άντεξαν την κρίση, να μπορούν να αγοράζουν τα δάνειά τους, προτού αυτά καταλήξουν σε ξένα funds. 

Με αφορμή την πώληση πακέτου δανείων σε τιμή μόλις στο 3% της αξίας τους ο Ευρωβουλευτής, εκφράζοντας αγωνία για την τύχη εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, επισημαίνει ότι η υπόθεση των «κόκκινων» δανείων είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την ελληνική οικονομία: 

«Σεισάχθεια υποσχέθηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τα funds παίρνουν τα δάνεια... μπιρ παρά. Γιατί να μην ισχύσει και στην Ελλάδα η λύση που επιλέχθηκε στην Κύπρο; Γιατί η ελληνική κυβέρνηση, όπως μου απάντησε ο Π. Μοσκοβισί σε σχετική ερώτηση, δεν έθεσε στη διαπραγμάτευση το θέμα; 

Όσοι δεν άντεξαν με τίμιο τρόπο, όχι οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, έχουν 90% πιθανότητες να μην αποτύχουν αν τους δοθεί δεύτερη ευκαιρία. Άλλωστε, γνωρίζει η Τράπεζα της Ελλάδας ποιοι έχουν πληρώσει δόσεις και ποιοι έχουν πάρει θαλασσοδάνεια». 

Ο κ. Ανδρουλάκης ρωτήθηκε για όλα τα θέματα της επικαιρότητας, και κυρίως για τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, την εκλογική διαδικασία, τις γερμανικές εκλογές. 

Ακολουθούν τα βασικά σημεία της συνέντευξης του Ευρωβουλευτή: 

Για το νέο φορέα της Κεντροαριστεράς 

«Η Φ. Γεννήματα είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και θα παραμείνει, όπως και ο κ. Θεοδωράκης στο Ποτάμι, αν ηττηθεί. Ο νέος φορέας σε πρώτη φάση θα είναι πολυκομματικός, όπως έχει συμφωνηθεί και για νομικούς λόγους. Όπως ήταν και η ιταλική Ελιά υπό τον Μ. Ντ’ Αλέμα. Θα υπάρχει ένας θεσμός, το ιδρυτικό συνέδριο, που θα εισηγείται η ηγεσία και τα κόμματα. Ο ενιαίος θεσμός που θα προκύψει από το ιδρυτικό συνέδριο θα παίρνει τις αποφάσεις. 

Άποψή μου, όμως, είναι ότι ήρθε η ώρα για να αλλάξουμε γενιά και να διευρύνουμε τα όρια της παράταξής μας». 

Για τη στάση του μετά τις εκλογές τονίζει: «Υπηρετώ την ενότητα της παράταξης. Είναι σημαντική αλλά δεν φτάνει. Πρέπει να πάμε παρακάτω. Να ξαναγκαλιάσουμε τη λαϊκή βάση της παράταξης. Να έχουμε διαφάνεια κι αξιοκρατία. Ο κόσμος βαρέθηκε ένα κράτος που να δουλεύει για τους λίγους. Το κράτος πρέπει να δουλέψει για τους πολλούς». 

Για τη χρεοκοπία 

«Λάθη έχουν γίνει. Ωστόσο, άλλο να λέμε ότι όλοι έχουν ευθύνες κι άλλο ότι όλοι έχουν τις ίδιες ευθύνες. Τη χρεοκοπία στην Ελλάδα την έφερε η κυβέρνηση Καραμανλή. Ο κ. Καραμανλής πάει σε πολλά μέρη, γιατί δεν πάει στις Βρυξέλλες; Όλοι γνωρίζουν παρά πολύ καλά τι του έλεγε ο κ. Γιούνκερ κι ο κ. Αλμούνια από το καλοκαίρι του 2007. Του τόνιζαν να μειώσει τις δαπάνες κι αυτός έριχνε βενζίνη στη φωτιά κι άφησε πίσω του μια διαλυμένη χώρα». 

Για το ΠΑΣΟΚ 

«Το ΠΑΣΟΚ του 1980 πρόσφερε μια ώριμη δημοκρατία, είναι το ίδιο ΠΑΣΟΚ με τα ίδια στελέχη που προσέφερε μια μοναδική κοινωνική κινητικότητα. Τότε όπου ο καθένας αποκλειόταν λόγω πολιτικών πεποιθήσεων από το κράτος. Τη δεκαετία του 1990 έφερε τον ευρωπαϊκό δρόμο και μάλιστα την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε». Όσο για τα οικονομικά του κόμματος ανέφερε: «Τα πορίσματα αυτά είναι στα χέρια της δικαιοσύνης, στα χέρια των αρμοδίων. Το ΠΑΣΟΚ κακώς, όπως και τα υπόλοιπα κόμματα, δανείζονταν από τις τράπεζες βάζοντας εγγύηση μελλοντικές ψήφους. Το ίδιο έκανε και το ΚΚΕ, το ίδιο κι ο ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο και η ΝΔ. Γιατί μιλάμε μόνο για τα χρέη του ΠΑΣΟΚ;» 

Για τις γερμανικές εκλογές 

«Είναι μια άσχημη εξέλιξη για την Ελλάδα το γεγονός ότι το SPD δεν είναι στη κυβέρνηση. Ήταν το κόμμα το οποίο στήριξε τις ελληνικές θέσεις από την εποχή του Γ. Παπανδρέου μέχρι σήμερα. Τώρα φεύγει το SPD και μπαίνουν οι Φιλελεύθεροι. Το SPD πήρε μια απόφαση να μείνει στην αντιπολίτευση. Για μένα καλώς έκανε. Πρέπει οι λαοί αυτόν που θέλουν να τους κυβερνά, να τον ψηφίζουν. Όταν δεν επιλέγεις ένα κόμμα, ας πηγαίνει αυτό το κόμμα στην αντιπολίτευση. Καλώς έπραξε ο κ. Σουλτς διότι εάν έμπαινε στην κυβέρνηση το SPD, αξιωματική αντιπολίτευση στη Γερμανία θα ήταν οι ακροδεξιοί που βγήκαν πρώτο κόμμα στους άντρες όλης της ανατολικής Γερμανίας.» 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

www.androulakisnikos.gr

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΑΦΗΣ ΠΟΥ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ερώτηση προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος - Ενέργειας και Εσωτερικών σχετικά με το χαράτσι ταφής («ειδικό τέλος ταφής»), κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, Γιάννης Γκιόκας, Γιάννης Δελής, Λιάνα Κανέλλη, Νίκος Καραθανασόπουλος, Γιώργος Λαμπρούλης, Διαμάντω Μανωλάκου και Μανώλης Συντυχάκης 

Η Ερώτηση έχει ως εξής: 

«Ύστερα από αρκετές αναβολές το περιβόητο χαράτσι ταφής ("ειδικό τέλος ταφής" η επίσημη ονομασία του) βρίσκεται τώρα προ των πυλών. Ο κ. Φάμελλος έχει ήδη αναγγείλει την "εφαρμογή από αρχές 2018 του τέλους ταφής ανεπεξέργαστων ΑΣΑ, σε σύνδεση με τη λειτουργία υποδομών επεξεργασίας αποβλήτων" με ό,τι το τελευταίο αυτό μπορεί να σημαίνει στην πράξη. Ενός τέλους που θα καταβάλλουν οι δήμοι στο κρατικό "Πράσινο Ταμείο" αυξάνοντας τα ανταποδοτικά τέλη των δημοτών, των λαϊκών στρωμάτων στη μεγάλη τους πλειοψηφία, προκειμένου να τροφοδοτηθούν και από αυτή την πηγή οι "πράσινες επενδύσεις" του κεφαλαίου.

Πρόκειται για μια νέα επίθεση ενάντια στα λαϊκά στρώματα. Το ΚΚΕ έχει επανειλημμένα ζητήσει με Ερωτήσεις του προς τους αρμόδιους Υπουργούς να καταργηθεί το χαράτσι αυτό, μια ακόμη αφαίμαξη στο λεηλατημένο εισόδημα της λαϊκής οικογένειας. Αντί αυτού η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, στο τέλος του 2015 και του 2016, ανέστελλε -όπως και οι προκάτοχοί της- την επιβολή του τέλους για ένα έτος κάθε φορά.

Ιδιαίτερη όμως σημασία έχει το αιτιολογικό της αναστολής, όπως καταγράφεται στις οικείες Αιτιολογικές Εκθέσεις: "Η αναστολή του ειδικού τέλους ταφής κρίνεται επιβεβλημένη προκειμένου να μην προκληθεί οικονομική ασφυξία στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης", στα λαϊκά στρώματα ντρέπονταν να πουν (σχετικό το άρθ.35 του Ν.4447/23.12.16).

Όπως αποκαλύπτεται τώρα με τις πιο πάνω δηλώσεις του Αν. Υπουργού Περιβάλλοντος, η αιτιολογία αυτή αποτέλεσε μια ακόμη επιχείρηση εξαπάτησης της λαϊκής οικογένειας καθώς αναγγέλλεται η επιβολή του τέλους σε μια περίοδο που οι δήμοι όχι μόνο δεν παίρνουν ανάσα, αλλά αντίθετα η οικονομική ασφυξία τους επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο.

Υπενθυμίζουμε ότι στο νόμο 4042/2012, που πιστά εφαρμόζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προβλέπεται, μεταξύ σωρείας άλλων αντιλαϊκών μέτρων, και η επιβολή του περιβόητου "τέλους ταφής" στα απορρίμματα, που διατίθενται ανεπεξέργαστα στους ΧΥΤΑ, αρχής γενομένης τώρα -ύστερα από τέσσερις αναβολές- από την 1.1.2018. Το χαράτσι αυτό, από την άλλη πλευρά, πριμοδοτεί προκλητικά τη μηχανική επεξεργασία των σύμμεικτων αποβλήτων, πεδίο επενδύσεων και μεγάλης κερδοφορίας για το κεφάλαιο στο επόμενο διάστημα, κύρια μέσω των έξι μέχρι τώρα ΣΔΙΤ, τις περισσότερες από τις οποίες έχει ήδη ολοκληρώσει και τις υπόλοιπες προωθεί με ιδιαίτερο ζήλο η κυβέρνηση. Συμβάλλει ταυτόχρονα στο μηδενισμό της υγειονομικής ταφής των σύμμεικτων δημοτικών απορριμμάτων, όπως επιδιώκει το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, τον οποίο προωθεί η κυβέρνηση μέσω του Εθνικού και των Περιφερειακών Σχεδιασμών Διαχείρισης Αποβλήτων. Μιας μεθόδου κατά πολύ οικονομικότερης, τεχνικά απλούστερης και πιο προσιτής στις υπηρεσίες των δήμων και των οικείων ΦΟΔΣΑ και ευέλικτης για την αντιμετώπιση των όποιων διακυμάνσεων στην ποσότητα των σύμμεικτων και υπολειμματικών αποβλήτων.

Το νέο αυτό χαράτσι, εφόσον τελικά ενεργοποιηθεί, θα κλιμακωθεί από τα 35 ευρώ ανά τόνο το 2018, για να φτάσει τα 60 ευρώ ανά τόνο το 2023. Εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης φοροεπιδρομής υπέρ των αναγκών του κεφαλαίου, που κλιμακώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με συγκεκριμένα "οικονομικά εργαλεία", όπως το εξοντωτικό και παραπλανητικό για τα λαϊκά στρώματα σύστημα "πληρώνω όσο πετάω" και η επιβολή πρόσθετων, κατά περίπτωση, φορολογικών και άλλων εισπρακτικών μέτρων.

Το ΚΚΕ, όπως επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί, είναι κατηγορηματικά αντίθετο σε οποιαδήποτε αύξηση των ανταποδοτικών τελών καθαριότητας και μάλιστα σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών. Προβάλλει την ανάγκη (α) για την άμεση κατάργησή τους για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες όπως είναι άνεργοι, μονογονεϊκές οικογένειες, πολύτεκνοι, ΑμΕΑ κ.ά. και (β) για τη δραστική μείωσή τους για τα λαϊκά στρώματα -με προοπτική την πλήρη κατάργησή τους- με αντίστοιχη επιβάρυνση στις μεγάλες επιχειρήσεις, αφού είναι αυτές που κατά κύριο λόγο ρυπαίνουν.

Με βάση τα παραπάνω ερωτώνται οι κ.κ. υπουργοί εάν προτίθενται, σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής ασφυξίας και ανέχειας των λαϊκών στρωμάτων, να προχωρήσουν στην επιβολή ενός εξοντωτικού τέλους σε βάρος τους, ενεργοποιώντας μια διάταξη που ακόμη και οι εμπνευστές της δεν εφάρμοσαν τελικά».

«Κατασκευή», «διόρθωση» ή ολική καταστροφή της ταυτότητας του ανθρώπου;

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

του Δημήτρη Πατέλη*

Τείνει να γίνει κοινά αποδεκτό δόγμα στο λόγο που αρθρώνεται στα ΜΜΕ, στα αμφιθέατρα και τελευταία στη Βουλή η αντίληψη για την ύπαρξη πολλών και ρευστών ταυτοτήτων των ανθρώπων. Αυτό αφορά και το ίδιο το φύλο, που αντιμετωπίζεται πλέον σαν να εξαϋλώνεται.

Το φύλο λοιπόν χωρίζεται - βάσει των κηρύκων του παραπάνω δόγματος - σε τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς παράγοντες: 

1. σε αυτό που ορίζει και περιγράφει η βιολογία (γονότυπος και φαινότυπος), 

2. σε αυτό που «κατασκευάζεται» κοινωνικά και συμβολικά, 

3. σε αυτό που βιώνει το κάθε άτομο, 

4. σε αυτό που επιθυμεί και 

5. σε αυτό που καταχωρείται νομικά. 

Ακόμα και αν δεχτούμε ότι ισχύουν αυτός ο επιμερισμός σε παράγοντες, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας τεκμηριώσει επιστημονικά τα γενεσιουργά αίτιά τους, την ιεράρχησή τους, τα είδη και τα επίπεδα των αλληλεπιδράσεών μεταξύ τους αλλά και με άλλους παράγοντες. Από αυτό το δόγμα, που στερείται παντελώς επιστημονικής και μεθοδολογικής βάσης, εμφορείται και το πρόσφατο σχέδιο νόµου «Νοµική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου – Εθνικός Μηχανισµός Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώµατα του Παιδιού».  

Προφανώς, από τον τίτλο ακόμα του νομοθετήματος φαίνεται η διάθεση να προβληθεί η «σπουδή του νομοθέτη» για φροντίδα προς το παιδί άρα και για τον παιδευτικό ρόλο της όλης θεσμικής παρέμβασης...

Το σχέδιο νόμου ορίζει τα εξής: «1. Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί να συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επιβιβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα. 2. Ως χαρακτηριστικά φύλουνοούνται τα χρωµοσωµικά, γονιδιακά και ανατοµικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα οποία συµπεριλαµβάνουν πρωτογενή χαρακτηριστικά, όπως τα αναπαραγωγικά όργανα, και δευτερογενή χαρακτηριστικά, όπως η µυϊκή µάζα, η ανάπτυξη στήθους ή τριχοφυΐας». Οι ορισμοί παρέχονται ως αυταπόδεικτοι και βάσει αυτών, το Άρθρο 3 εισάγει τη «Διόρθωση του καταχωρισµένου φύλου... σε περίπτωση ασυµφωνίας µεταξύ ταυτότητας φύλου και καταχωρισµένου φύλου... ώστε αυτό να αντιστοιχεί στη βούληση, στην προσωπική αίσθηση του σώµατος και στην εξωτερική του εικόνα»! Μάλιστα, η «διόρθωση» μπορεί να γίνει από το 17ο έτος της ηλικίας του ατόμου, και να επαναληφθεί, να γίνει άλλη μια «διόρθωση»-επαναφορά «ταυτότητας φύλου» με έκδοση αντίστοιχης ληξιαρχικής πράξης... 

Και εδώ διαπιστώνουμε ότι η επιστημονική προσέγγιση, έχει παραχωρήσει τη θέση της σε εύκολες «θέσεις» και «τοποθετήσεις» του συρμού, χωρίς ερευνητικό-μεθοδολογικό έρμα... Γιατί συμβαίνει αυτό;

Απλή παρατήρηση της κλιμάκωσης της έκτασης, της έντασης και της συστηματικότητας αυτών των δράσεων θα πείσει και τον πιο δύσπιστο ότι πρόκειται για συντονισμένη εκστρατεία, η οποία συνδέεται με τη στρατηγική της παγκόσμιας κυριαρχίας της χρηματιστικής ολιγαρχίας με όρους νεοαποικιοκρατίας, αποδόμησης των εργασιακών σχέσεων, θέσεων και ρόλων, με τη μετάβαση στην «ελαστική» εργασία και την «απασχολησιμότητα», στη μαζική χρόνια ανεργία, την εξαθλίωση και την επιβολή όρων γενοκτονίας στην εργατική τάξη και το λαό. Όσο αυξάνει η εξαθλίωση και ο εξανδραποδισμός του ανθρώπου απ' το κεφάλαιο, όσο παραμένουν ανικανοποίητες θεμελιώδεις ανάγκες της προσωπικότητας και της οικογένειας, όσο ο βίος γίνεται αβίωτος και αναξιοπρεπής, τόσο πιο πολύ το κεφάλαιο, τα θεσμικά και εξωθεσμικά όργανά του σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο προβάλλουν και προτάσσουν επίπλαστες ανάγκες και επιθυμίες, πρότυπα και δικαιώματα που συνδέονται με ρευστές μονήρεις ταυτότητες. Έτσι επιτυγχάνεται συστηματική χειραγώγηση προσανατολισμών, προτύπων, συμπεριφορών (πολιτικών, καταναλωτικών, κ.ο.κ.) και μέσω της κατευθυνόμενης υπερδιόγκωσης της έμφυλης προβληματικής. Κρατικοί και διακρατικοί μηχανισμοί (π.χ. Gender Equality in the Council of Europe, Standards and mechanisms, Gender Equality Commission (GEC)National Focal Points,Gender Equality Rapporteurs, European Committee for Social Cohesion, Human Dignity and Equality (CDDECS), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο ΟΑΣΕ, η ΕΣΔΑ, Μ.Κ.Ο. κ.ο.κ.). επιβάλλουν δέσμη θεσμών, προδιαγραφών και προτύπων και εποπτεύουν τη συμμόρφωση με αυτά των κατά τόπους αρχών.

Αυτοί που εξαπολύουν πολέμους και διαπράττουν γενοκτονίες, επιβάλλουν και τα LGBTQ πρότυπα-ταυτότητες, κωδικοποιημένα με το δικό τους τρόπο και προς τα δικά τους συμφέροντα, ως εκ των ων ουκ άνευ στοιχεία «ριζοσπαστικότητας» και ελευθερίας... Οι κατά συρροήν δολοφόνοι και ένοχοι γενοκτονιών και λοιπών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, καπηλεύονται τον πόνο αυτών των ανθρώπων, για να πουλήσουν ανέξοδη και τελικά διαλυτική «θεσμική» φιλανθρωπία και «δικαιωματισμό». Χρηματοδοτούν και προβάλλουν «παρελάσεις υπερηφάνειας», «σπουδές φύλου», «έρευνες και ερευνητές», πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, ΜΜΕ κ.τ.λ. Παίζουν με την ευαισθησία, τον ανθρωπισμό και την κινηματική διάθεση ανθρώπων και τους χειραγωγούν προς όφελός τους κάτω απ' τη δική τους σημαία. Πρωτοστατούν σε αυτή την επιβολή οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις: ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., καθεστώτα όπως αυτά του σιωνιστικού Ισραήλ, των ναζιστικού προσανατολισμού κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής, η χούντα του Κιέβου και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες ομοθυμαδόν κατακεραυνώνουν ως «σεξιστές, ομοφοβικούς, τρανσφοβικούς κλπ» όλους/-ες τους/-τις αντιφρονούντες έναντι αυτού του κυρίαρχου προτύπου πλανητικών αξιώσεων...

Την ίδια στιγμή στηρίζουν και χρηματοδοτούν αιμοσταγή καθεστώτα (π.χ. Σαουδική Αραβία), με την πιο βάρβαρη και απάνθρωπη σχέση προς τη γυναίκα και προς τις σεξουαλικές μειονότητες, με βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, λιθοβολισμούς, απαγχονισμούς κλπ.

Η εξέλιξη των ιδεολογικών σχημάτων-δογμάτων που εξυπηρετούν αυτή την εκστρατεία του κεφαλαίου απαιτεί χωριστή πραγμάτευση, ανέφικτη σ' αυτό το σημείωμα. Ιδιαίτερο ρόλο έχουν παίξει εδώ γνωστές νεομαρξιστικές τάσεις που τροφοδότησαν αστικά ιδεολογήματα. Από την αλτουσεριανή «ιστορία χωρίς υποκείμενο» στη φουκοϊκή «Μικροφυσική της Εξουσίας», τη «βιοπολιτική» και τη μεταμοντέρνα αναγωγή ταυτότητας και φύλου σε «κοινωνικές-συμβολικές κατασκευές» κατά το δοκούν κ.ο.κ. Μια από τις αφετηριακές αρχές της κονστρουκτσιονιστικής προσέγγισης συνίσταται στην αποδόμηση του νεωτερικού υποκειμένου, στην πολυδιάσπασή του σε πολλαπλά δίκτυα σχέσεων και στην διαμόρφωση «ψηφιδωτών», «κλασματοποιημένων» και «ρευστών» προσωπικοτήτων.

Η νεοφιλελεύθερη στρατηγική των πιο επιθετικών κύκλων του παγκόσμιου κεφαλαίου, έχοντας εν πολλοίς διαλύσει κάθε συλλογικότητα, στοχεύει πλέον ευθέως στην πλήρη αποδόμηση-διάλυση της οικογένειας και της προσωπικότητας, βάλλοντας στη ραχοκοκαλιά τους: στο βιολογικό πυρήνα τους. Τι είναι όμως η προσωπικότητα και η οικογένεια; Σε τι συνίσταται ο βιολογικός τους πυρήνας και πως αυτός συνδέεται με τους εκάστοτε συγκεκριμένους ιστορικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και ευρύτερα πολιτισμικούς όρους; Είναι η οικογένεια που υπάρχει στη σύγχρονη κεφαλαιοκρατία άριστος θεσμός που αξίζει να την υπερασπιστεί κανείς διαχρονικά; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα απαιτεί συστηματική επιστημονική προσέγγιση.

Η επιστημονική κοινωνική θεωρία του μαρξισμού, η μεθοδολογία της Λογικής της Ιστορίας είναι διαλεκτική (βλ. Β. Βαζιούλιν Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ, του ίδιου Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΡΟΤΣΕΣ ΚΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΟΥ "Σύγχρονη Εποχή" 1988 και Δ. Πατέλη. Για τη διαλεκτική – υλιστική αντίληψη της Ιστορίας ). Ως εκ τούτου, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο δεν ανάγει τέτοια προβλήματα στη νεοφιλελεύθερη «λογική» των ατομικών δικαιωμάτων (τα οποία μάλιστα επισταμένως αντιδιαστέλλονται στα συλλογικά, ταξικά κ.ο.κ.). Επίσης, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο απορρίπτει μεταφυσικές αντιλήψεις τύπου βιολογικού και νευροφυσιολογικού αναγωγισμού. Δεν μπορεί να είναι θεωρητικά και μεθοδολογικά συγκροτημένη κάθε προσέγγιση που παραπαίει μεταξύ βιολογισμού και κοινωνιολογισμού. Είναι σαφές ότι, στα πλαίσια της περίπλοκης και αντιφατικής διαδικασίας μετασχηματισμού-διαλεκτικής άρσης του βιολογικού απ' το κοινωνικό στη δομή και την ιστορία της κοινωνικής ανάπτυξης, η σεξουαλική ανάγκη και η αναπαραγωγική λειτουργία ανεξαρτοποιούνται μεν σχετικά η μία απ' την άλλη, αλλά δεν μπορεί να αποκόπτεται η πρώτη (που ανάγεται μάλιστα στην υποκειμενική «επιθυμία») και να αντιδιαστέλλεται στη δεύτερη μεταφυσικά, λόγω του διατηρούμενου γενετικού και λειτουργικού μεταξύ τους δεσμού.

Η όλη προβληματική, εξετάζεται υπό το πρίσμα της συμβολής όλων των σχέσεων, δραστηριοτήτων, στάσεων, συμπεριφορών, θεσμών κ.ο.κ. στην προοπτική της ολόπλευρης ανάπτυξης κάθε προσωπικότητας και συλλογικότητας, στην προοπτική της ενοποίησης της ανθρωπότητας.

Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να παίζουμε αυθαίρετα με την αμφιγονική αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους και το βιολογικό πυρήνα της οικογένειας. Ο τελευταίος συνίσταται στις σχέσεις μεταξύ γυναίκας και άνδρα (γενετήσια ορμή και οι συνακόλουθες μεταξύ τους σχέσεις), γονέων και τέκνων (γονεϊκό ένστικτο) στη διαγενεακή αλληλουχία. Οι εκάστοτε ιστορικά συγκεκριμένες μορφές, δομές και λειτουργίες της οικογένειας βασίζονται σε αυτό τον πυρήνα και τον μετασχηματίζουν (βλ. και Φ. Ένγκελς. Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους ). Τη μητριαρχική δομή και το ζευγαρωτό γάμο διαδέχθηκαν οι μορφές πατριαρχικής οικογένειας των εκμεταλλευτικών κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών, συνυφασμένες με την ιδιωτική ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Είναι άκρως ανιστορική, αντιεπιστημονική, αντιδραστική και σκοταδιστική η εξιδανίκευση κάποιας εκδοχής της πατριαρχικής οικογένειας και η «εξήγησή» της βάσει της «θεϊκής βούλησης» ή/και της «φύσης» του άνδρα και της γυναίκας. Όπως έδειξε ο Ένγκελς, η διάλυση της «ενάρετης» οικογένειας επί κεφαλαιοκρατίας μέσω ποικίλων μορφών εμπορευματοποίησης, εκπόρνευσης κ.ο.κ. είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος: της κεφαλαιοκρατικής ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της συνακόλουθης πατριαρχίας. Και μάλιστα, αυτή η διάλυση δεν αφορά μόνο τους αστούς. Διαπερνά σε σημαντικό βαθμό και τις εργατικές οικογένειες, που αντιμετωπίζονται απ' το σύστημα ως μονάδες κατανάλωσης εμπορευμάτων και υπηρεσιών και κυρίως, παραγωγής και αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης με τη μορφή του εμπορεύματος. Κανένας προοδευτικός άνθρωπος δεν θα θρηνήσει για τη διάλυση της αθλιότητας και της υποκρισίας της κεφαλαιοκρατικής οικογένειας. Το θέμα είναι τι θα τη διαδεχθεί.

Υπάρχει λοιπόν πληθώρα συγκεκριμένων ιστορικών μορφών και λειτουργιών της οικογένειας. Ωστόσο, δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει ασπόνδυλη οικογένεια, οικογένεια χωρίς τον παραπάνω βιολογικό πυρήνα. Η οικογένεια ως προς το βιολογικό της πυρήνα μπορεί να είναι μόνο ετεροφυλική αμφιγονική. Οποιαδήποτε άλλη συνεύρεση-συμβίωση ατόμων με άλλα κριτήρια δεν συνιστά και δεν μπορεί να συνιστά οικογένεια από την άποψη της ανθρώπινης κοινωνίας, του ανθρώπινου γένους. Και δεν μπορούν να προβάλλουν αξιώσεις σύστασης οικογένειας, άτομα που κατ' επιλογήν τους (συνειδητά;) θέτουν εαυτούς εκτός των παραπάνω λειτουργιών του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας. Ήδη υπάρχουν έρευνες που καταδεικνύουν τις τραγικές επιπτώσεις της τεκνοθεσίας από άλλου τύπου συνευρέσεις-συμβιώσεις στην ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών. Η (αναμφίβολη) ύπαρξη ψυχοσωματικών προβλημάτων και σε παιδιά που γεννιούνται και αναπτύσσονται σε οικογένεια (ετεροφυλική αμφιγονική) δεν συνιστά ορθολογικό επιχείρημα υπέρ της τεκνοθεσίας από εκδοχές (ομοφυλικών κ.ο.κ.) συνευρέσεων, στις οποίες διασφαλίζεται η εξ υπαρχής ανισορροπία.

Η θεσμοθέτηση πρακτικών χρήσης «παρένθετης μητέρας» είναι μια μορφή αποτρόπαιης δουλικής εκμετάλλευσης του σώματος και της μητρότητας εκ μέρος πλουσίων γερόντων και λοιπών ατόμων, κινούμενων στο πεδίο διάφορων του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας συνευρέσεων-συμβιώσεων, που προβάλλει ως «απελευθερωτική» μόδα, με περισσό κυνισμό. Τα άτομα αυτά αγοράζουν υποκατάστατα «πατρότητας» ή/και «μητρότητας» υποβιβάζοντας ανθρώπους στη σχέση μίσθαρνων αναπαραγωγικών μηχανών.

Ο βιολογικός πυρήνας της προσωπικότητας είναι το άτομο από την άποψη των γονοτυπικών και φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του, του φύλου, του σωματότυπου, της ιδιοτυπίας του νευρικού του συστήματος, της ιδιοσυγκρασίας του. Η προσωπικότητα δεν ανάγεται σε αυτόν. Εδράζεται σε αυτόν και τον μετασχηματίζει, μιας και συνιστά «διάθλαση» όλου του πλέγματος των κοινωνικών σχέσεων και δραστηριοτήτων στις οποίες εμπλέκεται μέσω αυτού του ατόμου και μονάδα επενέργειας του ανθρώπου στους όρους της ύπαρξής του με τη βοήθεια της συνείδησης και του εποικοδομήματος (και των αντίστοιχων υλικών και οργανωτικών μέσων). 

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ηθικό ή ηθικολογικό. Προσδιορίζεται πρωτίστως ιστορικά και επιστημονικά με αντικειμενικούς όρους. Το φύλο δεν είναι και δεν μπορεί να συνιστά αυθαίρετη επιλογή-προτίμηση, «συμβολική κατασκευή», ακόμα και αν αυτή η «επιλογή» γίνεται με την εξ ίσου αυθαίρετη επίκληση κάποιου βιολογισμού ή/και νευροφυσιολογικού αναγωγισμού (είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο στη νεοφιλελεύθερη προβληματική -που υιοθετείται αυτούσια και από ορισμένου τύπου «αριστερά»- συνυπάρχουν αυτές οι εκ πρώτης όψεως εκ διαμέτρου αντίθετες και αλληλοαποκλειόμενες μορφές αναγωγισμού: ακραίου βιολογισμού και ακραίου βουλησιαρχικού κοινωνιολογισμού, χυδαίου υλισμού και ακραίου υποκειμενικού ιδεαλισμού-σενσουαλισμού). 

Η συστηματική προπαγάνδα του νεοφιλελευθερισμού (και οι συνακόλουθες στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις) στο εν λόγω ζήτημα, περιλαμβάνει στον πυρήνα της μια βίαιη διέγερση σεξουαλικών προβληματισμών και πρακτικών στα παιδιά (με ειδικά επιδοτούμενα από ΕΕ προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης από το βρεφονηπιακό σταθμό!), συνεπικουρούμενη από αντίστοιχο καταιγισμό στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, στη μαζική κουλτούρα (καταναλωτισμός, σεξ και βία). Η διέγερση του σεξουαλικού στοιχείου σε ηλικιακές βαθμίδες όπου (ορμονικά και ανατομοφυσιολογικά) είναι αδύνατο τόσο να συνδεθεί με την αναπαραγωγική λειτουργία όσο και να συνειδητοποιηθεί, ευνοεί την εγχάραξη-ενστάλαξη-επιβολή της αντίληψης ότι η σεξουαλική διέγερση-απόλαυση-επιθυμία είναι μια ανάγκη, ή μάλλον επιθυμία ακατάληπτη (που ενισχύεται ως υποκειμενική-ατομική επιθυμία ηδονιστικής κατανάλωσης, όπως π.χ. η επιλογή-προτίμηση τροφής, ένδυσης, στιλ κ.ο.κ.), εξ υπαρχής άσχετη με την αναπαραγωγή.

Η πρακτική της χορήγησης αναστολέων ορμονών και επεμβάσεων αλλαγής φύλου σε παιδιά συνιστά ειδεχθές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. 

Δεν είναι τυχαία η συστηματική απόρριψη της λογικής των φυσικών και κοινωνικών αναγκών και η υποκατάστασή της στην επιστήμη και στις ιδεολογικές & πολιτικές πρακτικές κάποιων από την εξ' υπαρχής ανορθολογικά ερμηνευόμενη υποκειμενική «επιθυμία»... Βασικός στόχος: η αποτροπή της συγκροτημένης και επιστημονικά θεμελιωμένης συλλογικής πάλης για την προοπτική της επαναστατικής ενοποίησης της ανθρωπότητας, του κομμουνισμού.

Η αποδόμηση κάθε αντικειμενικής ή και αντικειμενότροπης βάσης αναφοράς της προσωπικότητας και της συλλογικότητας (συμπεριλαμβανομένου και του βιολογικού πυρήνα τους), η υπονόμευση της δυνατότητας συνειδητοποίησης και ορθολογικής ιεράρχησης των αναγκών, άρα και των συμφερόντων, οδηγεί σε ακύρωση κάθε κοινωνικά σημαντικής ατομικής και συλλογικής σκοποθεσίας. Τα παραπάνω οδηγούν σε αντίστοιχη απώλεια κάθε δυνατότητας συγκρότησης του ανθρώπου ως υποκειμένου, στη μετατροπή του ανθρώπου σε ένα «ευέλικτο», «άμορφο», ασπόνδυλο ον, με ανύπαρκτη-απροσδιόριστη-αδιάγνωστη κ.ο.κ. ταυτότητα, σε ένα ουσιαστικά άβουλο και χειραγωγήσιμο ον. Εδώ εντάσσονται τα νεοφιλελεύθερα-μεταμοντέρνα δόγματα «κοινωνικής/συμβολικής κατασκευής» φύλου, κοινωνικής τάξης, πολιτικής & ιδεολογίας, έθνους, πατρίδας κ.ο.κ.

Πίσω από την πολυχρωμία ρευστών ταυτοτήτων κ.ο.κ. αποκαλύπτεται στην κρίση και στον πόλεμο η σκοπιμότητα μετατροπής των ανθρώπων σε χύδην μάζες, αδρανείς ή και επιθετικά ταγμένες στις εκάστοτε επιλογές κατασκευών και αναδομήσεων των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου. 

Στη θέση των παραδοσιακών, μονοφωνικών «μεγάλων αφηγήσεων», έρχονται οι μικρές, καθημερινές, πολυφωνικές αφηγήσεις, που υπερτονίζουν τις πολιτισμικές (γλωσσικές, θρησκευτικές κλπ.) ιδιαιτερότητες, επιμέρους διαφορές κ.ο.κ. και οδηγούν στην θεωρητική νομιμοποίηση της πολυδιάσπασης των κοινωνικών σχέσεων και της αποδόμησης των κοινωνικών υποκειμένων...

Είναι εντυπωσιακός ο βαθμός διείσδυσης της αστικής ιδεολογίας, ο βαθμός ενσωμάτωσης των πλέον αντιδραστικών, ανορθολογικών και αντιεπιστημονικών αρχών από ορισμένου τύπου διανόηση και «αριστερά». Αυτό φαίνεται και με την άρδην υιοθέτηση εκ μέρους τους των ακραίων νεοφιλελεύθερων δογμάτων περί a priori απόλυτης ισχύος των παντοειδών υποκειμενικών, αυθαίρετων, μερικών, «πολυφωνικών», ατομικών, κ.ο.κ. ταυτοτήτων και δικαιωμάτων, πάντα σε αντιδιαστολή με οτιδήποτε μπορεί να συγκροτηθεί και να ορθώσει το ανάστημά του συλλογικά, στη βάση αντικειμενικών κοινωνικών αναγκών και νόμων, επιστημονικά εγνωσμένων αναγκών συλλογικών αγώνων. Προβάλλουν μάλιστα την τοποθέτηση των αντίστοιχων ατομικών δικαιωμάτων στην πρώτη θέση των διεκδικήσεων, ως κριτήριο «αριστερής», «ριζοσπαστικής» και «κινηματικής» καθαρότητας.

Είναι γεγονός ότι στην κρίση και στον πόλεμο το κεφαλαιοκρατικό σύστημα γεννά αυθόρμητα συμπεριφορές ατομικισμού και κανιβαλισμού. Το καθεστώς προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει την επαναστατικοποίηση της εργατικής τάξης και συνολικά του λαού, μέσω της εξαπάτησης (που πατά στις διαδεδομένες αυταπάτες, της εξαγοράς, του «διαίρει και βασίλευε» και της ωμής απειλής ή/και χρήσης βίας.

Οι παραπάνω διακρίσεις, η άσκηση βίας κ.ο.κ. έναντι ατόμων δεν αίρονται με αμφίβολης βάσης αστικά νομοθετήματα και θεσμούς. Επιπλέον, στη βάση της γενικευμένης κρίσης και εξαθλίωσης, η εσπευσμένη θεσμοθέτηση από την άρχουσα τάξη στη βάση των μεταμοντέρνων νεοφιλελεύθερων δογμάτων περί «ταυτοτήτων», εκλαμβάνεται αυθόρμητα απ' τους απλούς ανθρώπους ως γενικευμένος εκφυλισμός ενός άδικου και ανήθικου συστήματος, που στρέφεται κατά των ανθρώπων και της ίδιας της οικογένειας. Αυτή η -κατά βάση υγιής- αυθόρμητη αντίδραση των μαζών, αποτελεί εξαιρετικά ευνοϊκό έδαφος για την άνοδο του φασισμού. Ο τελευταίος προβάλλει έντεχνα ως «ριζοσπαστική δύναμη εξαγνισμού» της κοινωνίας από φαινόμενα σήψης και εκφυλισμού. Η ιστορική έρευνα έχει καταδείξει πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο κοινωνικο-ψυχολογικός παράγοντας για τη νίκη των ναζί στη Γερμανία, στη βάση της κρίσης και των εκφυλιστικών φαινομένων της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης».

Το θέμα της σχέσης φασισμού και ομοφυλοφιλίας απαιτεί ειδική εξέταση. Στην ηγεσία του ναζιστικού κόμματος οι ομοφυλόφιλοι είχαν περίοπτη θέση, με επικεφαλής τον Ερνστ Ρεμ, ηγέτη των ταγμάτων εφόδου (Sturmabteilung) με δύο εκατομμύρια μέλη και διεκδικητή της ηγεσίας του κόμματος. Ο Ρεμ είχε την πλήρη στήριξη του Χίτλερ και του Χίμλερ.  Μετά την άνοδο του κόμματος στην εξουσία, με στόχο την απαλλαγή από το «ριζοσπαστισμό» και τις ηγετικές αξιώσεις των ταγμάτων εφόδου και του Ρεμ, οργανώθηκε μια σφαγή της ηγεσίας των SA, η οποία έγινε γνωστή ως η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών και δρομολογήθηκε η πολιτική διωγμού των ομοφυλοφίλων από το Τρίτο Ράιχ. Επομένως, η σχέση του φασισμού προς την ομοφυλοφιλία (διαδεδομένη κατά τη μακροχρόνια παραμονή ανδρών σε συνθήκες στρατιωτικής/παραστρατιωτικής απομόνωσης και ενισχυόμενη από τη νιτσεϊκών καταβολών φασιστική λατρεία της «θέλησης για δύναμη», της βίας, της «ανδρικής ρώμης και του σώματος») ήταν άκρως εργαλειακή και καιροσκοπική. Όπως άλλωστε και η μετέπειτα αυτοπροβολή τους ως δύναμης των πατροπαράδοτων αρχών, της τάξεως και της ηθικής... Αυτό φαίνεται και στα σύγχρονα ιδεολογικοπολιτικά μορφώματα της φασίζουσας ή/και φασιστικής νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς, όπως π.χ. στην δεδηλωμένης λεσβίας ηγέτιδας του AFD στη Γερμανία. 

Όσο οι κομμουνιστές και η αριστερά δεν αρθρώνουν λόγο επιστημονικά τεκμηριωμένο, θετικό και επιθετικό για αυτά τα θέματα, όσο κάποιοι σέρνονται στην ουρά της ημερήσιας διάταξης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού με όρους κινήματος, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για να αυτοπροβάλλονται ως θεματοφύλακες των αρχών της κοινωνίας οι πιο μαύρες δυνάμεις του σκοταδισμού, ο αντιδραστικός κλήρος και ο φασισμός.

Είναι δεδομένο ότι οι κομμουνιστές τάσσονται κατηγορηματικά εναντίον κάθε διάκρισης, προσβολής και καταπίεσης ανθρώπων με βάση την εμφάνιση, τις σεξουαλικές προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου και άρα, υπέρ των δικαιωμάτων εκείνων που διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Ωστόσο, για αυτούς δεν μπορεί να συνιστά αυτοσκοπό η διεκδίκηση δικαιωμάτων μεμονωμένων ατόμων, μειονοτήτων, ομάδων κλπ. Σκοπός των κομμουνιστών είναι η κοινωνία στην οποία η ολόπλευρη ανάπτυξη των δημιουργικών δυνατοτήτων της κάθε προσωπικότητας είναι όρος για την ανάπτυξη της κοινωνίας. Άρα, στο επίκεντρο του αγώνα τους, βρίσκεται η επιδίωξη της εξάλειψης όλων εκείνων των όρων που θέτουν φραγμούς στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και της συλλογικότητας των ανθρώπων και η θετική οικοδόμηση αντικειμενικών όρων που θα συμβάλλουν με το βέλτιστο τρόπο σε αυτή την ανάπτυξη (βλ. Δ. Πατέλης. Δικαιοσύνη και προοπτικές ενοποίησης της ανθρωπότητας). Οι όποιες διεκδικήσεις δικαιωμάτων, στερούνται νοήματος εάν δεν συνδέονται οργανικά με αυτό το στρατηγικό σκοπό. Η επίτευξη αυτού του σκοπού, συνιστά και τη θετική βάση της υπέρβασης κάθε μορφής διάκρισης, εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Οι ολόπλευρα αναπτυσσόμενες προσωπικότητες της κομμουνιστικής κοινωνίας θα δομήσουν σε αντίστοιχη βάση και τις οικογενειακές τους σχέσεις, με αντίστοιχο μετασχηματισμό του βιολογικού πυρήνα της οικογένειας αλλά και συνολικά της βιολογίας του ανθρώπου, του ανθρώπινου γένους. Αυτό δεν θα γίνει με όρους αυθαίρετων γενετικών παρεμβάσεων με ασύλληπτες επιπτώσεις, όπως γίνεται σήμερα με τις βιοτεχνολογίες στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων με κριτήριο την άντληση μονοπωλιακών υπερκερδών, είτε με αυθαίρετες ορμονικές, βιοχημικές και χειρουργικές (προσθετικές, αφαιρετικές κλπ) επεμβάσεις κατά το δοκούν, στη βάση αγοραίων προτύπων και αυθαίρετων επιθυμιών ρευστών «ταυτοτήτων». Θα γίνει συνειδητά, από την ενοποιημένη ανθρωπότητα, η αυτοματοποίηση της παραγωγής της οποίας θα οδηγήσει στη βιολογικοποίησή της μετά λόγου γνώσεως (με την επιστήμη στην υπηρεσία των πραγματικών αναγκών της ανθρωπότητας). Θα γίνει και ως επιτακτική ανάγκη της διεξόδου της ανθρωπότητας στο διάστημα σε μαζική κλίμακα (δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η ΕΣΣΔ εγκαινίασε τη διαστημική εποχή της ανθρωπότητας).    

---

 (*)  Ο Δημήτρης Πατέλης, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, είναι αναπληρωτής καθηγητής φιλοσοφίας της επιστήμης στο Πολυτεχνείο Κρήτης και μέλος τηςΔιεθνούς Σχολής «Η Λογική της Ιστορίας».

Πηγή : epanastatikienopoiisi.blogspot.gr via alfavita.gr

Νίκος Ανδρουλάκης: Καταργείστε τον ΕΦΚ στο κρασί, στηρίξτε τους παραγωγούς

«Η Ελλάδα που αντιστέκεται, οι Ελληνες που παράγουν εκπληκτικά προϊόντα, εξάγουν και δίνουν προστιθέμενη αξία στην ελληνική οικονομία, πρέπει να στηριχθούν κι όχι να διώκονται από την τυφλή φορολογική πολιτική της κυβέρνησης». Αυτό τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε σε οινοποιεία της περιοχής της Νεμέας, μιας περιοχής που παράγει ορισμένα από τα καλύτερα κρασιά σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 

Ο Eυρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος για την ηγεσία της Δημοκρατικής Παράταξης, συναντήθηκε με τους οινοποιούς και συζήτησε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ειδικά μετά την απόφαση της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου πριν από δύο χρόνια, να επιβάλει Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο κρασί. Μέτρο που τελικά αποδείχθηκε αποτυχημένο και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προτίθεται τώρα να αποσύρει. 

Οι οινοποιοί ανέφεραν στον κ. Ανδρουλάκη ότι ο φόρος είχε καταστροφικές συνέπειες για την ελληνική αμπελουργία και ειδικά τις οινοπαραγωγικές επιχειρήσεις ενώ ήταν ατελέσφορος καθώς οδήγησε σε δραματική μείωση του περσινού τζίρου των νόμιμων οινοποιείων κατά 40% έναντι του 2015 και του φετινού κατά 25% έναντι του 2016. 

Ο ΕΦΚ στο κρασί, ύψους 0,20 ευρώ ανά λίτρο, επιβλήθηκε το 2015 με αρχικό στόχο να αποφέρει στα δημόσια ταμεία 55 εκατ. ευρώ το χρόνο. Τελικά τα ετήσια έσοδα ήταν μόλις 16 εκατ. ευρώ με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός, από το βήμα της ΔΕΘ να προναγγείλει την κατάργησή του. 

Ο ευρωβουλευτής ζήτησε με τη σειρά του την άμεση κατάργηση του φόρου αλλά και μέτρα στήριξης της ελληνικής παραγωγής κρασιού. 

Ο Ν. Ανδρουλάκης τόνισε ότι παρά την πρόοδο που έχει κάνει ο κλάδος, τα τελευταία 15 χρόνια οι εξαγωγές παραμένουν στάσιμες, ενώ άλλες χώρες του Νότου έχουν αυξήσεις τις δικές τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα εξάγει μόνο το 10% της παραγωγής της ενώ Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία το 50%. Πρότεινε δε την ανάδειξη των ελληνικών ποικιλιών με στόχο την προώθηση στην αγορά ενός διαφοροποιημένου, με δική του ταυτότητα, προϊόντος. 

Ερώτηση στην Ευρωβουλή 

Υπενθυμίζεται ότι ο Ν. Ανδρουλάκης μετά από συνεργασία που είχε με τον Γραμματέα του Τομέα Αγροτικού του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Μπουνάκη, και με την Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ) είχε καταθέσει γραπτή Ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Ο Ευρωβουλευτής τόνιζε πως χωρίς την παροχή ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, η δυνατότητα φύτευσης νέων αμπέλων ως το 1% της συνολικής αμπελουργικής έκτασης, που για την Ελλάδα είναι 6.400 στρέμματα, ουσιαστικά ακυρώνεται. 

Σημειώνεται πως το κόστος φύτευσης ανέρχεται στα 1200€ το στρέμμα, μία δαπάνη απαγορευτική στις παρούσες συνθήκες. 

Μη παροχή ευρωπαϊκής χρηματοδότησης θα οδηγούσε στην μείωση των αμπελουργικών εκτάσεων της χώρας μας με πολύ δυσμενής συνέπειες για τον συγκεκριμένο αγροτικό τομέα. 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

www.androulakisnikos.gr

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ για Α' ΕΛΜΕ, ΕΣΠΕΡΙΝΑ ΕΠΑΛ, ΚΕΝΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΚΩ ΚΑΙ ΛΕΙΨΟΥΣ

Δωδεκάνησα, 2 Οκτωβρίου 2017

Προς: Υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου

Κοινοποίηση: Υφυπουργό Παιδείας Δημήτρη Μπαξεβανάκη

Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Παιδείας Γιάννη Παντή

Μ.Μ.Ε. Δωδεκανήσου

Θέμα: Αίτημα άμεσης αντιμετώπισης των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί στα σχολεία της Δωδεκανήσου

Κύριε Υπουργέ, 

Με αφορμή τις σχετικές ανακοινώσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Α’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, το ψήφισμα της συνέλευσης των μαθητών του Εσπερινού ΕΠΑΛ Ρόδου, την ανακοίνωση του Δήμου Λειψών και επικείμενων προγραμματισμένων συνελεύσεων όπως αυτή του ΕΠΑΛ Κω, σας κρούω τον κώδωνα του κινδύνου σε ότι αφορά στην υποβάθμιση της παιδείας στα Δωδεκάνησα. 

Κατά τα όσα περιγράφονται αρμοδίως από την Α’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, τα κενά στη Β’ θμια Εκπαίδευση, φθάνουν τα διακόσια πενήντα (250), ενώ απ’ αυτά τα πενήντα πέντε (55) αφορούν σε δυσπρόσιτες περιοχές.

Καταδικάζεται δηλαδή σε ημιμάθεια παιδιά απομακρυσμένων και δυσπρόσιτων περιοχών (!) Οι ιθύνοντες των σχολικών μονάδων αιτούνται μάταια θεολόγους, φιλολόγους, μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς, βιολόγους, γεωλόγους κτλ. 

Δεκατρία (13) τμήματα στα ΕΠΑΛ της Δωδεκανήσου καταργούνται, ενώ τριάντα τέσσερα (34) θα λειτουργήσουν μόνο για το σχολικό έτος 2017- 2018. Μεταξύ αυτών σχολεία στον Αρχάγγελο, την Κάρπαθο, την Πάτμο και την Κω (!). 

Σήμερα δε, έπειτα από έκτακτη συνέλευση του Εσπερινού ΕΠΑΛ Ρόδου, οι μαθητές, στέλνουν σαφές μήνυμα κινητοποιήσεων, αιτούμενοι την εξάλειψη οποιουδήποτε κινδύνου κατάργησης των τμημάτων τους, αλλά και την κάλυψη του συνόλου των εκπαιδευτικών κενών. 

Παράλληλα, κάτοικοι στο Δήμο Λειψών, καταγγέλλουν υποβάθμιση του δημοτικού σχολείου και προβαίνουν σε συμβολική κατάληψη του δημαρχείου (!), ενώ ήδη από την περασμένη εβδομάδα ο δήμαρχος Φώτης Μάγγος, αιτήθηκε - με σχετική επιστολή του - την κάλυψη τριών θέσεων εκπαιδευτικών.

Στην Κω, προγραμματίζεται από το εκεί ΕΠΑΛ, έκτακτη γενική συνέλευση. 

Κύριε Υπουργέ,

Το δικαίωμα στη μάθηση, στην παιδεία, είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων. Ουδείς επιτρέπεται εν γνώσει του, να αφαιρεί αυτό το δικαίωμα από μαθητές, πόσο μάλλον από μαθητές νησιώτικων ή και ακριτικών περιοχών.

Προκειμένου να ενεργήσετε άμεσα και προς την ορθή κατεύθυνση, εκτιμώντας πως δεν θα έχετε λάβει γνώση των ορθών γεγονότων και επιπτώσεων που αυτά προκαλούν, σας επισυνάπτω τις σχετικές ανακοινώσεις των καθ’ ύλην αρμοδίων και παρακαλώ για την άμεση εξέταση και αντιμετώπισή τους, για το καλό των παιδιών μας.

Με εκτίμηση, 

Δρ. Στέφανος Δράκος

Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.

Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου

Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.

Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα 

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256 

Email: stefanos.drakos@gmail.com 

Ιστοσελίδα: http://sdrakos.net

FB: Στέφανος Δράκος & Stefanos Drakos