ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΙ ΤΟΥΣ... ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 13/8/2016

Για να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει να συναντηθούμε. 

Να συναντηθούμε παντού.

Σε πλατείες, σε καφέ, σε ανοιχτούς χώρους. 

Έξω! Στο δρόμο. Να περπατήσουμε μαζί. 

Να πιούμε τον καφέ ή το ποτό μας. Να μιλήσουμε. 

Να ονειρευτούμε. Να σχεδιάσουμε το μέλλον μας. 

Και να το κάνουμε πράξη.

Σημείο συνάντησης: Aloha Beach Bar 

Τόπος: Παραλία Μυκονιάτικα - Παραλία Γεωπονικά

(Μετά τη Νέα Καλλικράτεια)

Χρόνος: Σάββατο 13/8/16 - 20.00

Προωθήστε το facebook event: https://www.facebook.com/events/1130661730342640/

Δείτε το Promo video:

oxistanaitous.gr

Η σημερινή ελληνική συγκυρία - κείμενο προβληματισμού

ΔΗΚΚΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Γιάννης Δουλφής. Η σημερινή ελληνική συγκυρία - κείμενο προβληματισμού 

Η σημερινή συγκυρία στο κοινωνικό επίπεδο χαρακτηρίζεται από ένα κατακερματισμένο κοινωνικό σώμα που πλήττεται ποικιλοτρόπως και εξατομικεύεται σε λύσεις επιβίωσης ακόμη και στο όριο, μετά την αποδοχή της ΤΙΝΑ. Ο κατακερματισμός αυτός έρχεται και ως αποτέλεσμα προηγούμενων κοινωνικών διαχωρισμών που προϋπήρχαν και εντάθηκαν με την απογοήτευση που επήλθε με το φιάσκο του φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ. 

Η κατάσταση στην οικονομία είναι αυτή της γενικής παρακμής, με την εξαίρεση ορισμένων διεθνοποιημένων τμημάτων του μεγάλου κεφαλαίου και των νέων παρασιτικών λειτουργιών που σχετίζονται με τη φάση του καπιταλισμού της λεηλασίας και της καταστροφής που επικρατεί.

Στο πολιτικό επίπεδο επικρατεί απόλυτη σήψη, η οποία έχει χωρίσει πλήρως όλο το παραδοσιακό πολιτικό προσωπικό - με τον ολοσχερή εκμαυλισμό του - από την κοινωνία και έχει περιέλθει σε πλήρη ανυποληψία, όπως και κάθε άλλο πολιτικό σχέδιο. Η κατάσταση αυτή συμπαρασύρει δυστυχώς και όλες τις υπαρκτές αντιπολιτευόμενες ακόμη και «αντισυστημικές» δυνάμεις στις ακολουθούμενες πρακτικές τους, αλλά δυσχεραίνει και την απήχηση στο κοινωνικό σώμα ακόμη και ρηξικέλευθων προσπαθειών.

Γενικά οδεύουμε προς ένα αφανισμό ως «χώρα» και ως «λαός» σε εκείνο που κάποιος ονόμασε κάποτε finisgraciae. Και βέβαια όχι με ένα μεταφυσικό τρόπο, αλλά με την απώλεια όλων εκείνων των υλικών στοιχείων που επιτρέπουν την αναπαραγωγή της ζωής σε ένα συγκεκριμένο χώρο, του εδάφους και της στέγης, των συνθηκών ζωής και των ελάχιστων «κοινών», της δυνατότητας συλλογικής υπόστασης ως κοινωνίας, σε μια διαδικασία μαρασμού και σταδιακού αποδεκατισμού. Όπως θα έλεγε και ο ποιητής όχι με ένα κρότο, αλλά με ένα λυγμό. 

Η εργατική τάξη με την έννοια του Μαρξ και των κλασικών του μαρξισμού δεν υπάρχει σήμερα. Οι κοινωνικο-οικονομικές μεταβολές των τελευταίων χρόνων έχουν μεταβάλει την κοινωνική της υπόσταση και την ενιαία από άποψη ταξικής θέσης και μακροπροθέσμου συμφέροντος σύστασης, και παγκοσμίως και στη χώρα μας.

Ιδιαίτερα στη χώρα μας, που το ειδικό της βάρος ήταν ήδη περιορισμένο, έχουν επέλθει ειδικά στα μνημονιακά χρόνια οι εξής μεταβολές:

Παραγωγική αποδιάρθρωση, υπερβολική ανάπτυξη του τομέα των υπηρεσιών, συγκεντροποίηση του κεφαλαίου σε επιμέρους τομείς, αλλά και συρρίκνωση και κατακερματισμός των επιχειρήσεων στους περισσότερους, μετανάστευση προς τη χώρα και μετανάστευση από τη χώρα, διαιρέσεις που έχει επιφέρει η μνημονιακή λαίλαπα του σημερινού υπαρκτού καπιταλισμού, τεράστια ανεργία κλπ. Δεν είναι δυνατή η ανάπτυξη γενικευμένων συνδικαλιστικών αγώνων που θα μπορούσαν να πολιτικοποιηθούν, διότι τα διάφορα τμήματα των εργαζομένων δεν αναγνωρίζουν την κοινότητα των συμφερόντων τους. Αυτό αποτελεί και μια επιτυχία του καθεστώτος, που παρά τη βίαιη επίθεση που έχει και εξακολουθεί να διεξάγει, το πραγματοποιεί με ανισόμετρους όρους, καθησυχάζοντας, εκφοβίζοντας, επιβάλλοντας νέες διακρίσεις. Π.χ. οι μισθωτοί του δημόσιου τομέα, παρά τις τεράστιες εισοδηματικές τους απώλειες, εξακολουθούν να κατέχουν μια σχετικά ασφαλή εργασία σε ένα περιβάλλον διαρκώς αυξανόμενης ανεργίας. Τυχόν επιμέρους διεκδικήσεις τους δεν τυγχάνουν ευρύτερης στήριξης από τους άλλους εργαζομένους, αλλά το αντίθετο δημιουργούν φθόνο. Οι μισθωτοί εργαζόμενοι στις μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα απολαμβάνουν ένα σχετικά υψηλότερο εισοδηματικό επίπεδο και θεωρούν ότι το ευρωενωσιακό πλαίσιο εξασφαλίζει τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των εισοδημάτων τους. Οι διάσπαρτοι εργαζόμενοι στις μικρές επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς με επισφαλείς σχέσεις εργασίας είναι πλήρως υποταγμένοι και ανίκανοι να αντιδράσουν ή να σκεφθούν συλλογικά. Τέλος ένα σημαντικό τμήμα αποτελούν οι μετανάστες, οι οποίοι εργάζονται σε συνθήκες «γαλέρας», αλλά αποδέχονται το ρόλο τους, λόγω των παρόμοιων ή χειρότερων συνθηκών στις χώρες προέλευσής τους και στη νομισματική σε ευρώ αμοιβή τους. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέραν της φιλολογίας της «προδοσίας» και των υπερπολιτικοποιημένων αναλύσεων της «μετάλλαξής» του στηρίχθηκε στην παρούσα «μνημονική του φάση» σε μια κοινωνική συμμαχία μεταξύ του πιο προνομιούχου ευρωπαϊστικού τμήματος των μικροαστικών στρωμάτων που έχουν και την ηγεμονία, και των πληβειοποιημένων φοβισμένων στρωμάτων που αναζητούν απλά την επιβίωση. Δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται η κοινωνική βάση της στήριξής του, ώστε να έχει αποτέλεσμα και η τυχόν διάρρηξή της και οι προϋποθέσεις αυτής.

Κατά την άποψή μου αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει μια ανάγνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, που σε αντιπαράθεση με τους πανηγυρισμούς ενός ανένδοτου ΟΧΙ, θεωρεί ότι ήταν σε μεγάλο βαθμό μια ακόμη, ίσως η τελευταία, πράξη αδύναμης αντίστασης με ανάθεση στο έωλο σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ και την υποταγή του ενός σκέλους της παραπάνω «συμμαχίας» στην κυριαρχία του ευρωπαϊστικού μικροαστισμού. 

Το κοινωνικό σώμα που μπορεί να συγκροτηθεί σε πολιτικό υποκείμενο ανατροπής του καθεστώτος, πρέπει να είναι τόσο τα διάφορα διασπαρμένα τμήματα των εργαζομένων και των ανέργων, όσο και των κατεστραμμένων μικροαστικών στρωμάτων σε μια ισότιμη βάση. Η αναζήτηση ηγεμονίας της εργατικής τάξης (ανύπαρκτης με την έννοια που τίθεται από τις δυνάμεις της υπαρκτής αριστεράς) δεν είναι εφικτή. Το ζητούμενο είναι η αποφυγή τηςηγεμονίας των μικροαστικών αντιλήψεων. Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε εκφράσει σε άλλες, εντελώς διαφορετικές συνθήκες, ένα τέτοιο πλαίσιο κοινωνικής συμμαχίας, εύστοχα ως «μη προνομιούχοι» έλληνες, με τη διαφορά ότι εν τέλει επικράτησε σ’ αυτή η ηγεμονία του μικροαστισμού και ανεξάρτητα αν λοιδωρήθηκε από τις τότε πολιτικές δυνάμεις της «αριστεράς» («ανανεωτικής») που εφαρμόζει σήμερα μια τερατώδη παραλλαγή του με ακραία νεοφιλελεύθερη ηγεμονία. 

Το πρόταγμα που πρέπει να υιοθετηθεί είναι ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας με σαφές αντιιμπεριαλιστικό και κοινωνικό πρόσημο που θα οριοθετεί και τους δυναμένους κοινωνικά να περιλαμβάνονται στην κοινωνική αυτή συμμαχία, χωρίς διακριτές εξ ορισμού ταξικές ομαδοποιήσεις. Η μεγαλοαστική τάξη, η οποία έχει απεμπολήσει το εθνικό έδαφος και την αυτόνομη κρατική κυριαρχία, με την πανηγυρική κήρυξη της πάλαι ποτέ Ελλάδας σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, και τα στρώματα που εξαρτώνται με διάφορους τρόπους από το ευρωενωσιακό πλαίσιο δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτή. Αυτό θα εκφραστεί με το μεταβατικό πρόγραμμα του πολιτικού υποκειμένου, η συγκρότηση του οποίου πρέπει να είναι δημοκρατική και να αποκλείει ηγεμονισμούς και γραφειοκρατικοποίηση. Το μεταβατικό αυτό πρόγραμμα έχει διατυπωθεί τα τελευταία χρόνια σε αδρές γραμμές από πολλούς φορείς και πρόσωπα και δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Η εξειδίκευσή του σε κυβερνητικό πρόγραμμα είναι ζήτημα που θα προκύψει εφόσον συγκεντρωθεί η κρίσιμη κοινωνική μάζα που θα το υιοθετήσει και θα το στηρίξει. 

Το στοίχημα μιας νέας πολιτικής κίνησης είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων ριζικής ανατροπής του υφισταμένου καθεστώτος σε μια κατεύθυνση κοινωνικής και πολιτιστικής αναγέννησης με οικονομική αυτοδυναμία προς όφελος όλου του λαού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τον νέο «κώδικα δεοντολογίας» των τραπεζών

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ανακοίνωση

Δεν πέρασαν 20 μέρες από την ημέρα που η κυβέρνηση μαζί με όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης απέρριψαν την πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ στη βουλή, για μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών ως επιτακτική ανάγκη σήμερα και η κυβέρνηση, -συνεπής στο ταξικό της πρόσημο-, ανοίγει διάπλατα το δρόμο για τους πλειστηριασμούς και της α' κατοικίας με τον νέο «κώδικα δεοντολογίας» των τραπεζών για τη διαχείριση των "κόκκινων" δανείων. 

Η συνεχιζόμενη επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, με κόφτες σε μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα και κοινωνικές παροχές, με ανεργία και απολύσεις, απανωτά χαράτσια και φοροεπιδρομή, έχει οδηγήσει το 85% και πάνω των οικογενειών να δυσκολεύεται, να αδυνατεί να αποπληρώσει τις δόσεις των δανείων.

Χιλιάδες δανειολήπτες σήμερα έχουν μια εμπειρία από τις απειλές και τους εκβιασμούς που γίνονται τηλεφωνικά ή γραπτά, προκειμένου να αναγκαστούν να υποκύψουν στους όρους, για να πληρώσουν δάνεια, που είχαν αναλάβει κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.

Με το νέο οπλοστάσιο που έδωσε η κυβέρνηση στις τράπεζες, οι πιέσεις θα γίνουν αφόρητες, για να υποχρεωθούν τα λαϊκά νοικοκυριά να «συμφωνήσουν» σε εξατομικευμένα μνημόνια συνεργασίας με τις τράπεζες. Η θηλειά σφίγγει ακόμα περισσότερο όταν δεν έχει ο δανειολήπτης το χαρακτηρισμό του «συνεργάσιμου»: «Ο αποχαρακτηρισμός του δανειολήπτη ως συνεργάσιμου μπορεί να έχει ως συνέπεια τον αποκλεισμό του από ειδικές ευεργετικές διατάξεις της νομοθεσίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στον νέο «Κώδικα Δεοντολογίας», ανοίγοντας διάπλατα την προοπτική των πλειστηριασμών.

Ως «εναλλακτικές» λύσεις εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, η «εθελοντική»!!! πώληση του ακινήτου σε τρίτους, επίσης η «εθελοντική παράδοση»!!! του ακινήτου στην τράπεζα, ενώ υπό προϋποθέσεις προβλέπονται ρυθμίσεις, όπως αυτές που ήδη εφαρμόζουν οι τράπεζες (χρονική μετακύλιση, μείωση επιτοκίων κ.ά.). Αλήθεια πόσο εθελοντικά θα δώσει στη τράπεζα ο εργαζόμενος το σπίτι του , πόσο εθελοντικά θα διαγράψει τις θυσίες που έκανε η οικογένειά του για να μην τον πετάξουν στο δρόμο? Ακόμα και στη διατύπωση των λέξεων προσέχουν οι κυβερνώντες να μη θίξουν το προφίλ «κοινωνικής ευαισθησίας» που φιλοτεχνούν οι τράπεζες!

Με τον «Κώδικα Δεοντολογίας», η διαχείριση των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων ανοίγει δρόμους για μαζικές αναδιαρθρώσεις βιώσιμων επιχειρήσεων, αλλά και κλάδων της οικονομίας και της παραγωγής που χαρακτηρίζονται για τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Σε αυτό το επίπεδο, προβλέπεται η δυνατότητα για «συμφωνία ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο», δηλαδή η συμμετοχή των τραπεζών στις επιχειρήσεις, ή ακόμη και η πλήρης ανάληψη της ιδιοκτησίας από τις τράπεζες. Αυτές, με τη σειρά τους, και αφού προηγουμένως τις εξυγιάνουν και τις απαλλάξουν από «βαρίδια» θα τις μεταβιβάσουν στη συνέχεια σε άλλους ενδιαφερόμενους επενδυτές.

Η λαϊκή κατοικία δεν κινδυνεύει μόνο από τις τράπεζες, καιροφυλακτεί για την αρπαγή της και το Δημόσιο, το οποίο με βάση τη στοχοθεσία των μνημονίων θα προχωρήσει σε επιβολή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης στο 52% των οφειλετών έως το Σεπτέμβρη και στο 55% έως το τέλος του έτους.

Σε αυτό το φόντο, οι κατασχέσεις μισθών και συντάξεων, οι πλειστηριασμοί και άλλα μέτρα «αναγκαστικής εκτέλεσης» θα πάρουν το επόμενο διάστημα ακόμη μαζικότερες διαστάσεις.

Ο λαός πρέπει να βάλει φρένο στο τσάκισμά του. Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι που είναι οι επιχειρηματικοί, τραπεζικοί όμιλοι, συνολικά το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι.

Ρόδος 5/08/2016

ΗΜΕΡΙΔΑ του ΠΑΜΕ Ρόδου ΓΙΑ ΤΙΣ Σ.Σ.Ε., ΔΕΥΤΕΡΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ο.Τ.Α. ΡΟΔΟΥ

Δ.Α.Σ. - Ο.Τ.Α. ΡΟΔΟΥ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια καταιγιστική επίθεση που αφορά τη ζωή μας. Η νομοθέτηση του κόφτη και το νέο κύμα φορολεηλασίας του λαϊκού εισοδήματος, αμέσως μετά την ταφόπλακα στην κοινωνική ασφάλιση, αποδεικνύει πως η επίθεση δεν έχει τέλος αν δεν τη σταματήσουμε εμείς.

Η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται συγκυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ, ΣΕΒ, εφοπλιστές και τραπεζίτες έχει καταδικάσει τις οικογένειές μας στην ανεργία, στη φθηνή εργασία, στην απληρωσιά και στην δουλειά-λάστιχο! Οι νόμοι που ψηφίστηκαν από τους προηγούμενους και τους οποίους διατηρεί στο ακέραιο η σημερινή κυβέρνηση, κάνουν καλά τη δουλειά τους, αφού το νομικό-εργασιακό πλαίσιο είναι απαράδεκτο για τους εργαζομένους, με την εργοδοσία να έχει λυμένα τα χέρια της!

Μόνο οι απώλειες στις αποδοχές των εργαζομένων έριξε το κόστος εργασίας προς όφελος των εργοδοτών κατά 26,3% στο σύνολο της οικονομίας, μεταξύ 2009-14. Ειδικότερα, στο Δημόσιο μειώθηκε κατά 26%, στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (πρώην ΔΕΚΟ) κατά 35,4%, στις τράπεζες κατά 30%, στον ιδιωτικό τομέα (χωρίς τις τράπεζες) κατά 27,4%, ενώ ο κατώτερος μισθός μειώθηκε κατά 24,8%. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2015 (σύστημα «Εργάνη»), το 29,5% των μισθωτών (τρεις στους δέκα) έχει εισόδημα λιγότερο και απ' αυτό του κατώτερου μισθού (584€ μεικτά), ενώ από το σύνολο των εργαζομένων του 2015 το 60% αυτών βίωσε τουλάχιστον μια απόλυση!

Στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων, πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά απολύτως προστασία μπροστά στο ενδεχόμενο της απόλυσης, αφού εργάζονται σε πολύ μικρές επιχειρήσεις (έως 20 υπάλληλοι). Σε μεγάλες επιχειρήσεις (πάνω από 150 υπάλληλοι) έχουν τη δυνατότητα οι εργοδότες να απολύουν μέχρι και 30 εργαζομένους το μήνα και στις υπόλοιπες (από 20 έως 150 υπάλληλοι) μέχρι 6 εργαζομένους το μήνα! Πρακτικά, μέσα σε λίγους μήνες η εργοδοσία στέλνει στον Καιάδα το προσωπικό που θεωρεί «πλεονάζον»!

Παράλληλα, ψηφίστηκαν Νόμοι και πρόσθετες διευκολύνσεις στους εργοδότες, καθιστώντας ακόμα πιο φθηνές γι’ αυτούς τις απολύσεις, αφού μειώθηκε το ποσό της αποζημίωσης, περιορίστηκε το χρονικό διάστημα προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη, αυξήθηκε η δυνατότητα καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση απόλυσης!

Αυτό μαρτυρούν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία αλλά και η καθημερινή εμπειρία των εργαζομένων σε κάθε χώρο εργασίας, που ζουν στο πετσί τους τα όργια της εργοδοσίας. Πάνω σ’ αυτό το έδαφος η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συνεργασία με τις εργοδοτικές ενώσεις (ΣΕΒ, Ένωση Τραπεζών) προωθούν τη λογική του «μικρότερου κακού», που νομιμοποιεί τη σημερινή εργασιακή ζούγκλα στις συνειδήσεις των εργαζομένων, ώστε κάτω από την απειλή του φόβου να συναινέσουν στη σφαγή τους!

Για όλα τα παραπάνω ο εργοδοτικός συνδικαλισμός μέσα από Ομοσπονδίες (ΓΣΕΕ, ΠΟΕ - ΟΤΑ) και Σωματεία, όχι απλά δεν έβγαλε κουβέντα, όχι μόνο δεν οργάνωσε κινητοποιήσεις, αλλά στα πλαίσια της «εθνικής» γραμμής και του «κοινωνικού διαλόγου» βάζει πλάτη για να περιορίσει και να αποπροσανατολίσει τις αντιδράσεις των εργαζομένων.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο νέο αντεργατικό γύρο καλλιεργεί κλίμα εφησυχασμού και αναμονής, ώστε να ολοκληρωθούν όλες οι ανατροπές στα εργασιακά, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις και οδηγίες της ΕΕ. Οι λεγόμενες «βέλτιστες πρακτικές», ο περιορισμός του δικαιώματος στην απεργία, η κατάργηση των ΣΣΕ και η αντικατάστασή τους από επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η δομή και λειτουργία των σωματείων, το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μελών τους, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης (καταδίκη και απολύσεις συνδικαλιστών για κινητοποιήσεις), η επαναφορά της εργοδοτικής ανταπεργίας κα, θα ντυθούν με τον μανδύα της «εξυγίανσης» του συνδικαλιστικού κινήματος, που χρόνια απαξιώνεται από τους εκπροσώπους του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Συναδέλφισσες,συνάδελφοι,

Δύο επιλογές έχουμε μπροστά μας! Ή θα δεχτούμε τη νέα βάρβαρη επέλαση με νέες απώλειες δικαιωμάτων ή θα έρθει στο προσκήνιο το αγωνιστικό κάλεσμα των δυνάμεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, για οργάνωση της πάλης στο μέτωπο των ΣΣΕ, με πλαίσιο την ανάκτηση των απωλειών, την κατάργηση των αντεργατικών νόμων, τη διεκδίκηση της ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών μας.

ΗΜΕΡΙΔΑ του ΠΑΜΕ Γραμμ. Ρόδου ΓΙΑ ΤΙΣ Σ.Σ.Ε., ΔΕΥΤΕΡΑ, 08-08-2016, 19:30 , στην Αίθουσα του Ε.Κ.Ρ.

Στάχτη στα μάτια επιχειρούν να ρίξουν Κυβέρνηση και Περιφέρεια με αφορμή τις εξαγγελίες για τη «Νησιωτικότητα και τη Νησιωτική Πολιτική»

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ανακοίνωση

Με τη «Νησιωτικότητα και τη Νησιωτική Πολιτική» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ωφελεί την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματιών και εμπαίζει τα λαϊκά στρώματα.

Η στάχτη στα μάτια των νησιωτών που επιχειρούν να ρίξουν Κυβέρνηση και Περιφέρεια με αφορμή τις εξαγγελίες για τη «Νησιωτικότητα και τη Νησιωτική Πολιτική», φαίνεται ότι θα φροντίσουν να αιωρείται όλο το επόμενο διάστημα, κρύβοντας τελικά ότι οι ενέργειες που θα ακολουθήσουν στοχεύουν καθαρά στη στήριξη παραπέρα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. 

Κανένας δεν πρέπει να ξεγελαστεί και να πιστέψει ότι από την «Νησιωτικότητα και τη Νησιωτική Πολιτική», που διαμορφώνει η κυβέρνηση μέσω διαφόρων συσκέψεων, θα προκύψουν οφέλη για τους κατοίκους των νησιών.

Την ώρα που τα εργατικά- λαϊκά στρώματα των νησιών αντιμετωπίζουν τις δραματικές συνέπειες των συνεχιζόμενων αντιλαϊκών μέτρων. Την ώρα όπου αρκετά νησιά έχουν μετατραπεί σε ζώνη εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και στο Αιγαίο αλωνίζουν τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ εντάσσοντας πιο βαθιά την χώρα στους επικινδύνους ανταγωνισμούς και τις πολεμικές επιχειρήσεις των ιμπεριαλιστών, η κυβέρνηση επιχειρεί να καθησυχάσει τους νησιώτες με εξαγγελίες περί λήψης μέτρων, που δήθεν θα αφορούν τη στήριξή τους.

Τα περί «Εφαρμογή ρήτρας νησιωτικότητας σε όλα τα νομοσχέδια», «μέτρα αντιστάθμισης της αύξησης των συντελεστών ΦΠΑ.», η «Διαμόρφωση Θεσμών για τη χάραξη και υλοποίηση της νησιωτικής πολιτικής» κ.α. είναι, σε ότι αφορά το λαό, κούφια λόγια χωρίς αντίκρισμα. Το πραγματικό περιεχόμενο της κυβερνητικής πολιτικής για τα νησιά είναι η κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ, είναι η συνεχιζόμενη φοροεξόντωση των λαϊκών στρωμάτων και οι δραστικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, είναι οι τραγικές και επικίνδυνες ελλείψεις στα νοσοκομεία, είναι η παράδοση των μεγάλων αεροδρομίων και των λιμανιών και των χρυσοφόρων ακινήτων του δημοσίου του Αιγαίου στο μεγάλο κεφάλαιο, είναι η διαρκής στήριξη των εφοπλιστών και των μεγαλοξενοδόχων με νέα προνόμια και ενισχύσεις. 

Καμιά αυταπάτη ότι οι υποδομές είτε αφορούν τα Υδατοδρόμια, είτε τις μονάδες αφαλάτωσης, θα λειτουργήσουν για να εξυπηρετήσουν ανάγκες των νησιωτών. Οι νησιώτες θα βάλουμε το χρήμα (μέσω του προϋπολογισμού) και οι επιχειρηματίες θ’ αναλάβουν την διαχείρισή τους. Γνώμονας, το κέρδος των επιχειρηματιών που θα πληρωθεί ξανά από τους νησιώτες. 

Αυτή η πολιτική έχει την ψήφο και την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του συστήματος .

Οι κάτοικοι των νησιών, πρέπει να έχουν ξεκάθαρο ότι με τη λεγόμενη νησιωτική πολιτική η πρόθεση της κυβέρνησης, της Περιφέρειας και της ΕΕ είναι να χρηματοδοτηθεί και θα στηριχθεί αποκλειστικά και μόνο ότι συμβάλλει στην ενίσχυση της κερδοφορίας που κεφαλαίου όπως π.χ. το «μεταφορικό ισοδύναμο», που αποτελεί πάγιο αίτημα των εφοπλιστών. Με αυτό το κριτήριο θα χρηματοδοτηθούν τα όποια έργα γίνουν και όχι για τις ανάγκες των κατοίκων των νησιών.

Απ’ όλες τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, μία είναι σίγουρο ότι θα εφαρμοστεί: Αυτή της εισπραξιμότητας, δηλαδή η ένταση της φοροληστείας και το ανελέητο κυνήγι των φτωχών και μικρών επαγγελματιών, βιοτεχνών και εμπόρων.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα των νησιών του Αιγαίου να απορρίψουν συνολικά την πολιτική που τους οδηγεί στη φτώχεια και στην ανασφάλεια προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. 

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η συμμαχία των μισθωτών, των φτωχών αυτοαπασχολουμένων, εμπόρων και αγροτών ενάντια στην άγρια επίθεση που δεχόμαστε. 

Κανένας συμβιβασμός και καμιά ανοχή στα βάρβαρα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα. 

Τώρα πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή πάλη και η αντεπίθεση για να αποκρούσουμε και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική. Για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και να μη συμμετέχει η χωρά σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους.

Ρόδος 3/08/2016

ΠΑΜΕ: Σύσκεψη για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

"Η πάλη του εργατικού κινήματος για την κάλυψη των απωλειών και την επαναφορά του καθεστώτος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας».

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΡΟΔΟΥ 

Σύσκεψη για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΟ ΕΚΡ 

Σύσκεψη διοργανώνει η Γραμματεία Ρόδου του ΠΑΜΕ την ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, στις 19.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων στο Εργατικό Κέντρο ΡΟΔΟΥ με θέμα «Η πάλη του εργατικού κινήματος για την κάλυψη των απωλειών και την επαναφορά του καθεστώτος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας».

Η ΕΓΣΣΕ και οι κλαδικές ΣΣΕ είναι καίριο ζήτημα για τη ζωή των εργαζομένων. Αποτελούν μια μεγάλη κατάκτηση που έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα από την αντεργατική νομοθεσία των τελευταίων χρόνων.

Αυτοί οι αντεργατικοί νόμοι εξυπηρετούν τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου για θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας κι έχουν ως αποτέλεσμα τη σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι μόνο έναν τρόπο έχουν για να απαντήσουν σε αυτή την κατάσταση που διαμορφώνεται:

Να δώσουμε ενιαία απάντηση. Καμιά αποδοχή του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου. Απόρριψη της λογικής του "ό,τι έγινε, έγινε". Να διεκδικήσουμε την ανάκτηση των απωλειών που είχαμε.

Οργάνωση της πάλης για την υπογραφή ΣΣΕ. Διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών».

Το Κίνημα για την παραπομπή Γεωργίου

Για την ιστορία, η χώρα εντάχθηκε στο πρόγραμμα προσαρμογής την Άνοιξη του 2010 και ο Ανδρέας Γεωργίου ανέλαβε Πρόεδρος της νεοσύστατης ΕΛΣΤΑΤ, στις 2 Αυγούστου 2010"!

Σε ανακοίνωσή του το Κίνημα, αναφέρει για την υπόθεση Γεωργίου:

Ο Άρειος Πάγος, με απόφασή του, ανοίγει το δρόμο για να παραπεμφθεί σε δίκη ο πρώην Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέας Γεωργίου, παρά το ότι, η υπόθεση είχε τεθεί στο αρχείο.

Ο σεβασμός προς τους Θεσμούς, δεδομένος, αλλά αυτονόητα και κάποια ερωτήματα.

Η Δικαιοσύνη, έλαβε υπόψη της για μια υπόθεση, κατά κοινή πεποίθηση, μείζονος εθνικής σημασίας και δημοσίου συμφέροντος, ότι,

Πρώτον, στην Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σχετικά με τις χώρες που έχουν ενταχθεί σε πρόγραμμα προσαρμογής, επισημαίνεται ότι, 

«...πριν από την έναρξη του προγράμματος συνδρομής ΕΕ-ΔΝΤ, το οποίο δρομολογήθηκε την άνοιξη του 2010, υπήρχε ένας διττός φόβος που αφορούσε την «αφερεγγυότητα» και τη «μη βιωσιμότητα» των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας ως αποτέλεσμα της συνεχώς μειούμενης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και του μακροχρόνιου δημοσιονομικού εκτροχιασμού, λόγω της χαμηλής πραγματικής είσπραξης φόρου εταιρειών, με το δημόσιο έλλειμμα να αγγίζει το 15,7% του ΑΕγχΠ το 2009, έναντι - 6,5% το 2007, και τον λόγο δημόσιου χρέους προς ΑΕγχΠ να συνεχίζει την ανοδική πορεία του από το 2003, όταν είχε διαμορφωθεί στο 97,4%, αγγίζοντας το 129,7% το 2009 και το 156,9% το 2012· είναι της γνώμης ότι η προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος· χαιρετίζει την αποφασιστική δράση της ελληνικής κυβέρνησης για επείγουσα και αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης της ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής τον Μάρτιο του 2010· σημειώνει ότι η βαθμιαία αποκάλυψη της στατιστικής λαθροχειρίας στην Ελλάδα είχε αντίκτυπο στην ανάγκη αναπροσαρμογής των πολλαπλασιαστών, των προγνώσεων και των προτεινόμενων μέτρων· υπενθυμίζει ότι, λόγω της επιμονής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Eurostat (η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) είναι πλέον επιφορτισμένη με τις εξουσίες και τα μέσα για την παροχή ενός στέρεου συνόλου αξιόπιστων και αντικειμενικών στατιστικών στοιχείων»,

Δεύτερον, το γεγονός ότι, ακόμη και οι πρωταγωνιστές της «στατιστικής λαθροχειρίας», μεταξύ των οποίων ο έχων την βασική ευθύνη, τότε πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, έχουν αποδεχθεί όχι μόνον αυτήν τους την βλαπτική για τη χώρα ενέργεια, αλλά και τα πραγματικά στατιστικά στοιχεία, ψηφίζοντας τους προϋπολογισμούς του 2012, 2013, 2014, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα του 2012 και όλους τους εφαρμοστικούς νόμους, με την παραδοχή ότι, το έλλειμμα του 2009 ήταν 15,6%, ανεξαρτήτως αν για ευνόητους λόγους μιλούν δημοσίως διαφορετικά, 

Τρίτον, ότι ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, με άρθρο του στη WSJ, τον Απρίλιο του 2012, αποδεχόταν την ορθότητα των στατιστικών στοιχείων της περιόδου Γεωργίου, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως το έλλειμμα ήταν 15%,

Και,

Τέταρτον, τις δηλώσεις του σημερινού επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Αθανάσιου Θανόπουλου, στην Επιτροπή της Βουλής για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, σύμφωνα με τις οποίες «πλέον τα greek statistics είναι έπαινος», παράλληλα με την έκφραση της πρόθεσής του «να διοργανωθεί ένα παγκόσμιο συνέδριο με θέμα τα greek statistics, ώστε να αναδειχθεί πόσο σημαντικό έργο έχει παραχθεί στον τομέα παραγωγής στατιστικών στοιχείων στην Ελλάδα»;

Αν όχι, γιατί;

Αν ναι, γιατί δεν έπραξε τα προβλεπόμενα, κινούμενη αυτεπαγγέλτως;

Και,

Πως είναι δυνατόν να παραπέμπεται σε δίκη ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, που δεν είχε καμία σχέση με τη «στατιστική λαθροχειρία», όπως προκύπτει από τη Έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και από την ψήφο στη Βουλή των ίδιων των πρωταγωνιστών της «λαθροχειρίας» και όχι οι πραγματικοί υπεύθυνοι;

Αλλά, επειδή η υπόθεση έχει και την κωμικοτραγική της διάσταση, γιατί κάποιοι επιμένουν να αποκρύπτουν πραγματικά στοιχεία, ώστε να μην καταπέσει ο «μύθος» που υφάνθηκε για να συγκαλυφθούν οι ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή,

Πως είναι δυνατόν να κατηγορείται ο Ανδρέας Γεωργίου ότι «μαγείρεψε» τα στατιστικά στοιχεία προκειμένου να μπει η χώρα σε μνημόνιο, όταν ο ίδιος ανέλαβε την ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ, μήνες μετά την ένταξη της χώρας στο μνημόνιο;

Για την ιστορία, η χώρα εντάχθηκε στο πρόγραμμα προσαρμογής την Άνοιξη του 2010 και ο Ανδρέας Γεωργίου ανέλαβε Πρόεδρος της νεοσύστατης ΕΛΣΤΑΤ, στις 2 Αυγούστου 2010"!