ΚΚΕ: εσπερίδα με θέμα: Νερό: κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα;

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

------------ ● ------------

σε εσπερίδα με θέμα:

Νερό: κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα;

Θα πραγματοποιηθεί στο: 

Πνευματικό κέντρο Κρεμαστής

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016

στις 7.00μ.μ. 

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δηλώνει αποφασισμένη να επιταχύνει τους ρυθμούς ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου, συνεχίζοντας το «έργο» των προηγούμενων κυβερνήσεων, πουλώντας το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης». Απ αυτό το παζάρι, δε γλιτώνει ούτε το νερό, το οποίο η κυβέρνηση μετατρέπει σε εμπόρευμα δημιουργώντας πεδίο δόξης λαμπρό για τους μεγαλοεπιχειρηματίες: Δρομολογεί την εκποίηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, της ΕΥΔΑΠ Νήσων και τις αφαλατώσεις που προωθούνται σε ορισμένα νησιά. Την πολιτική αυτή ακολουθεί κατά γράμμα, η Περιφερειακή και Δημοτική διοίκηση. Ήδη η Περιφερειακή διοίκηση πήρε απόφαση για να δώσει την διαχείριση του φράγματος του «Γαδουρά» με διεθνή διαγωνισμό στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Οδεύουμε προς συνολική παράδοση ενός φυσικού ζωτικού πόρου όπως το νερό, σε μονοπωλιακούς ομίλους.

Η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει πολλαπλές συνέπειες τόσο για τους εργαζόμενους του κλάδου, όσο και για τους καταναλωτές: μειώσεις θέσεων εργασίας και μισθών, αύξηση τιμολογίων και κυρίως χειροτέρευση της ποιότητας του νερού, μια και οι ιδιώτες επιχειρηματίες ενδιαφέρονταν αποκλειστικά για την κερδοφορία τους και όχι για να παραδίδουν καθαρό και ασφαλές για την υγεία των καταναλωτών νερό.

Το ΚΚΕ κατ' επανάληψη έχει θέσει επιστημονικά τεκμηριωμένα το θέμα των υδάτινων πόρων της χώρας. 

Ο εγκλωβισμός στην αναζήτηση της «λιγότερο επώδυνης» διαχείρισης μεταξύ των διαφόρων εναλλακτικών μοντέλων, από την πλήρη ιδιωτικοποίηση, έως τη σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα σημαίνει την αποδοχή της θυσίας των λαϊκών αναγκών στο βωμό της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Το νερό είναι φυσικός πόρος, κοινή κληρονομιά, και ως τέτοιο πρέπει να αποτελεί κοινωνική ιδιοκτησία. Μόνο τότε θα είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Η διαχείρισή του απαιτεί κεντρικό σχεδιασμό και κοινωνικό έλεγχο. Αυτό δε μπορεί να γίνει στα πλαίσια του εκμεταλλευτικού συστήματος και των νόμων της αγοράς, αλλά στη λαϊκή οικονομία. Χρειάζεται η δημιουργία Ενιαίου Δημόσιου Φορέα διαχείρισης, η έρευνα και ο σχεδιασμός έργων για την ποιότητα, αποταμίευση και χρήση των υδάτων, η προστασία των δασών.

Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες αυταπάτες. Ο κάθε φορέας, ο κάθε κάτοικος της Ρόδου πρέπει να ενημερωθεί, να πάρει θέση στα παραπάνω και να αναλάβει τις ευθύνες του. Για αυτό το λόγο απευθύνουμε κάλεσμα συμμετοχής και δράσης στους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φορείς της Ρόδου στην ενημερωτική εσπερίδα που θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Κρεμαστής στις 13 Ιουλίου 2016 και ώρα 7μμ.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και τέτοιο πρέπει να παραμείνει!

Ανεστάλησαν δύο πλειστηριασμοί, ο ένας αφορούσε 1η και κύρια κατοικία,

ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΕΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ

---------------------------------------------------------------------

ΓΟΥΝΑΡΗ 2 ΤΗΛ: 2104274112

1ος ΓΡΑΦΕΙΟ Ν. 6 FAX: 2104226253

ΠΕΙΡΑΙΑΣ ekritiko@otenet.gr

185 31

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Σημαντική επιτυχία των επιστημονικών υπηρεσιών της Εθνικής Ομοσπονδίας Προστασίας Πολιτών Καταναλωτών Δανειοληπτών και πλέον συγκεκριμένα των οικονομικών αναλυτών, καθότι μέσα από μία επίμονη και επίπονη διαδικασία άκρως εξειδικευμένη που ανάγεται στην σφαίρα του επιστημονικού ακτιβισμού, κατέστη εφικτό να ανασταλούν δύο πλειστηριασμοί, ο ένας αφορούσε 1η και κύρια κατοικία, που επρόκειτο να διενεργηθούν στις 06/07/2016.

Ο Πρόεδρος

Κρητικός Σ. Ευάγγελος 

Πλεύση σε αχαρτογράφητα νερά

Άρθρο του Νίκου Ανδρουλάκη

Λίγες ημέρες μετά το Βρετανικό δημοψήφισμα, όλοι πρέπει να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Οι κεντρόφυγες τάσεις στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι δεδομένες και το ίδιο ισχύει και για την ενίσχυση των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων.

Φυσικά, πρέπει να ξεχωρίσουμε τον αντιευρωπαϊσμό των Βρετανών από των υπολοίπων ευρωπαίων. Είναι αλήθεια ότι η λιτότητα είναι δικό τους εφεύρημα από την εποχή της Κας. Θάτσερ. Η αντιευρωπαϊκή ψήφος στην Βρετανία όμως δεν υποκινήθηκε ούτε από την ανεργία, η οποία είναι μόλις 5,6%, ούτε από τις πολιτικές λιτότητας που εκπορεύονται από το Βερολίνο, αφού η Βρετανία έχει εξαιρεθεί από το Ευρωπαϊκό πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης αλλά ούτε και από την προσφυγική κρίση καθώς δεν συμμετέχει στο Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου και στο σύστημα μετεγκατάστασης. Φυσικά, κανείς δεν υποτιμά την σημασία της αύξησης των κοινωνικών ανισοτήτων των τελευταίων δεκαετιών από την παγκοσμιοποίηση. Ωστόσο, κυριότερη αιτία ήταν οι ιστορικές φαντασιώσεις και μύθοι που έχουν επικρατήσει σε ορισμένες δημογραφικές ομάδες του εκλογικού σώματος, με τους ψηφοφόρους άνω των 65 να ψηφίζουν μαζικά υπέρ της εξόδου σε αντίθεση με το 70% των νέων 18 -24 ετών που ψηφίσαν υπέρ της παραμονής. Τα ποσοστά αυτά θα ήταν ακόμη χειρότερα αν δεν είχε προηγηθεί και η στυγνή δολοφονία της Τζο Κοξ.

Σε κάθε περίπτωση, οι Βρετανοί έκαναν την επιλογή τους και θα πρέπει να ζήσουν με τις συνέπειες αυτής. Το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι και πως θα μας επηρεάσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Σίγουρα, δεν θα πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι ο κ. Φάρατζ με τον οποίον κάποιοι, όπως ο κ. Καμμένος έβγαιναν φωτογραφίες χωρίς ντροπή, έκανε προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Brexit καταγγέλλοντας τα χρήματα που στέλνονται σε χώρες σε οικονομική κρίση όπως η Ελλάδα, έχοντας ως φόντο τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου.

Ένα πρώτο συμπέρασμα, είναι ότι η αποχώρηση της Βρετανίας συνιστά μια σημαντική απομείωση της γεωπολιτικής ισχύος της ΕΕ. Με την Βρετανία εκτός, η ΕΕ θα εκπροσωπείται στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Ε. μόνο με ένα μόνιμο μέλος. Ταυτόχρονα, μπορεί η Βρετανία να είναι μόνο ένα από τα εικοσιοκτώ κράτη μέλη της ΕΕ αλλά είναι το δεύτερο μεγαλύτερο με πληθυσμιακούς και οικονομικούς όρους. Άρα, το Brexit, πέρα από τον οποιοδήποτε συμβολισμό που έχει, συνιστά και σημαντική αποδυνάμωση της Ένωσης σε καθαρά ποσοτικούς όρους.

Επιπρόσθετο στοιχείο προβληματισμού, αποτελεί η ίδια η διαδικασία αποχώρησης. Στην πραγματικότητα βρισκόμαστε σε αχαρτογράφητα ύδατα. Το Άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισσαβώνας, πράγματι προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες για την αποχώρηση ενός Κ-Μ. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Ουσιαστικά, αυτό που θα έχουμε τα επόμενα χρόνια είναι μια ενταξιακή διαπραγμάτευση από την ανάποδη. Πρόκειται για ένα κολοσσιαίο έργο, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκύρια.

Αυτή η αβεβαιότητα, δυστυχώς, αναμένεται να παραταθεί μέχρι και δυο χρόνια σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης της Λισσαβώνας. Αυτή, δεν είναι θα είναι μια καλή περίοδος για την Ευρώπη. Αντίθετα, θα είναι μια περίοδος στην οποία θα κυριαρχεί η αστάθεια και η οικονομική ανασφάλεια.

Και σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα τι πρέπει να κάνει; Το ερώτημα συνδέεται άμεσα με τις προοπτικές του ενωσιακού οικοδομήματος. Είναι προφανές, ότι θα υπάρξουν αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ΕΕ ώστε αυτή να μπορέσει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών.

Η Ευρώπη πρέπει να βρει τον δρόμο της, και αυτό αναπόφευκτα περιλαμβάνει και μια νέα αφήγηση για το τι είναι και πού αποσκοπεί το εγχείρημα της ενοποίησης. Πρακτικά, υπάρχουν τρεις επιλογές μπροστά μας. Η πρώτη, εκπορεύεται από αντιευρωπαϊστές, και μπορεί να συνοψισθεί στην άποψη ότι η ΕΕ δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Η δεύτερη, προερχομένη από συντηρητικούς κύκλους, υποστηρίζει την Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων. Σε αυτό το σενάριο, ένας περιορισμένος αριθμός Κ-Μ θα προχωρήσουν στην εμβάθυνση της ενοποίησης αφήνοντας όσους δεν θέλουν καθώς και όσους δεν μπορούν στο σημερινό επίπεδο. Η τρίτη επιλογή, είναι η προοδευτική θέση και υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω ενοποίησης και αλληλεγγύης για όλους.

Είναι προφανές ότι οι Ελληνικές θέσεις, ειδικά στην σημερινή συγκυρία, μπορούν να εξυπηρετηθούν μόνο μέσω της τρίτης επιλογής. Η Ελλάδα έχει, εδώ και πολλές δεκαετίες, αποφασίσει να συμμετέχει στον σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκή ενοποίησης. Αυτή η στρατηγική επιλογή εξυπηρετεί καλύτερα τις εθνικές προτεραιότητες με δεδομένη την θέση της χώρας σε μια ασταθή περιοχή καθώς και τους συσχετισμούς δυνάμεων όπως έχουν διαμορφωθεί επί σειρά ετών. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις και ο πολιτικός κόσμος της χωράς πρέπει να κινητοποιηθούν προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να αποφύγουμε άσκοπες περιπέτειες.

To άρθρο στο androulakisnikos.gr

5 Ιουλίου: Ένας χρόνος από τον πολιτικό σεισμό που προκάλεσε στην Ευρώπη το εκκωφαντικό ''ΟΧΙ''

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΪΚΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ!!

Συμπληρώνεται την ερχόμενη Τρίτη ένας χρόνος από τον πολιτικό σεισμό που προκάλεσε στην Ευρώπη το εκκωφαντικό ''ΟΧΙ'' του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. 

Αυτήν την μέρα διοργανώνονται σε όλη την Ελλάδα συγκεντρώσεις και πορείες που θέλουν να διατρανώσουν ότι το ''ΟΧΙ'' της 5ης Ιούλη είναι ζωντανό και επίκαιρο. 

Την Τρίτη στις 7μμ, η ΛΑ.Ε καλεί σε συγκέντρωση στην Ομόνοια και πορεία στα γραφεία της ΕΕ και στο Μαξίμου, με κατάληξη στο Σύνταγμα. 

“Είμαστε όλοι Έλληνες!” φώναζαν οι προοδευτικοί πολίτες της ηπείρου, διαδηλώνοντας τον σεβασμό και την αλληλεγγύη τους σε έναν μικρό λαό που απέρριπτε τον ωμό εκβιασμό Βρυξελλών καιΒερολίνου, απαιτώντας να πάρει πίσω τα λεηλατημένα δικαιώματα, την πληγωμένη αξιοπρέπεια και την καθημαγμένη χώρα του.

Ένα χρόνο μετά, οι Γάλλοι απεργοί που συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής και οι Βρετανοί πολίτες που υπερασπίζονται το Brexit απέναντι σε θεούς και δαίμονες, διαμηνύουν ότι “ΔΕΝ είμαστε όλοι Έλληνες”, εννοώντας “δεν είμαστε όλοι ΣΥΡΙΖΑ”. Η ταπεινωτική συνθηκολόγηση της ομάδας Τσίπρα μετέτρεψε την Ελλάδα σε δακτυλοδεικτούμενο παράδειγμα ντροπής με το τρίτο μνημόνιο, την παράδοση του δημόσιου πλούτου, των υποδομών, των δημοσίων εσόδων και της λαϊκής κυριαρχίας στους τροϊκανούς επικυρίαρχους.

Ας πανηγυρίζουν οι βιαστές της βούλησης του ελληνικού λαού για την πρόσκαιρη νίκη τους. Αργά ή γρήγορα θα βρεθούν και πάλι αντιμέτωποι με την οργή της λαϊκής πλειοψηφίας, καθώς το τρίτο μνημόνιο, όπως και τα προηγούμενα, οδηγεί την ελληνική οικονομία στην καταστροφή και την κοινωνία σε απόγνωση. Το στρατόπεδο του “Μένουμε Ευρώπη”, που έχει πλέον σημαιοφόρο του, πλάι στους Μητσοτάκη, Γεννηματά, Θεοδωράκη και ΣΙΑ, και τον Αλέξη Τσίπρα, διαπιστώνει ότι έχει στήσει πύργους πάνω σε κινούμενη άμμο, με την Ε.Ε. να κλονίζεται εκ θεμελίων μετά την ψήφο υπέρ του Brexit.

Μαζί με το οδυνηρό σοκ από την προδοσία των ελπίδων του, ο ελληνικός λαός αποκόμισε από το περσινό, καυτό καλοκαίρι πολύτιμα μαθήματα. Διαπίστωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η Ε.Ε. δεν είναι “το κοινό μας σπίτι”, αλλά η κοινή μας φυλακή. Ότι οι φίλοι του κ. Τσίπρα δεν είναι “εταίροι”, αλλά εκβιαστές και επικυρίαρχοι. Ότι δεν υπάρχει δρόμος ανατροπής της λιτότητας και των μνημονίων μέσα σε μια ευρωζώνη- θάλαμο βασανιστηρίων του κ. Σόιμπλε. Κι ότι δεν μπορεί να υπάρξει νικηφόρο ΟΧΙ, χωρίς ένα ξεκάθαρο ΝΑΙ, χωρίς ένα συγκροτημένο Σχέδιο Β για μια νέα Ελλάδα, απαλλαγμένη από τα δεσμά του χρέους, των μνημονίων και της επιτροπείας, με το λαό κυρίαρχο του πλούτου και της χώρας του.

Η Λαϊκή Ενότητα αγωνίζεται για τη συγκρότηση της εναλλακτικής πρότασης και του μετώπου των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα επιτρέψει στα επόμενα ΟΧΙ του ελληνικού λαού να μην προδοθούν ξανά, αλλά αυτή τη φορά να νικήσουν. Ας γίνει η πρώτη επέτειος του περσινού δημοψηφίσματος αφορμή για ένα πρώτο, τολμηρό βήμα ανασύνταξης της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των προοδευτικών, πατριωτικών, δημοκρατικών δυνάμεων, ώστε να πάρουν τα κλεμμένα όνειρα την εκδίκησή τους.

Τσακίζουν κυριολεκτικά ζωές οι φοροληστείες κράτους και Δήμων!!

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Δελτίο τύπου για το τέλος ακαθαρίστων εσόδων

Δελτίο τύπου

Τσακίζουν κυριολεκτικά ζωές η φοροληστεία του κράτους μαζί με την κάθε είδους τοπική φορολογία που επιβάλλουν οι Δήμοι, οι οποίοι δρουν ως μηχανισμοί της κρατικής διοίκησης και είναι απόλυτα ταυτισμένοι με την αντιλαϊκή πολιτική της κάθε κυβέρνησης.

Σήμερα αναδεικνύεται η ανάγκη κατάργησης όλων των ανταποδοτικών τελών, με αφορμή και την σε εξέλιξη εναρμόνιση της νομοθεσίας που επιβάλλει τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων σε εστιατόρια, μπαρ, καφετέριες και καντίνες, σύμφωνα με τις ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις.

Είναι ένα τέλος που επιβάλλεται δεκαετίες τώρα από τους Δήμους, μετακυλίοντας το «κόστος» της κρατικής χρηματοδότησης, στους κατοίκους και τους επισκέπτες όλης της χώρας.

Η κυβέρνηση όμως δεν διστάζει να χαρίσει τα ανταποδοτικά τέλη σε επιχειρήσεις που αξιοποιούν ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ, την ίδια στιγμή που διατηρεί σε ισχύ την άδικη φορολογία που επέβαλαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με φοροεισπράκτορες τους Δήμους.

Στις σημερινές συνθήκες παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης η Λαϊκή Συσπείρωση, τονίζει την ανάγκη κατάργησης των δημοτικών τελών και κάθε τέλος και φόρο σε υγεία, πρόνοια, παιδεία, αθλητισμό, πολιτισμό. Δηλαδή κατάργηση κάθε είδους συμμετοχής των εργαζομένων, σε “τροφεία” των παιδικών σταθμών, σε δραστηριότητες αθλητισμού, πολιτισμού, καλλιτεχνικής παιδείας (ωδεία, κλπ.).

Είναι ζήτημα πάλης των λαϊκών στρωμάτων, που πλήττονται από αυτή τη πολιτική, η διεκδίκηση για πλήρη και επαρκή κρατική χρηματοδότηση της τοπικής διοίκησης (Περιφερειών και Δήμων) από τον κρατικό προϋπολογισμό με φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου στο 45%.

Ρόδος 1/07/2016

ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ : ΑΝΑΓΚΗ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΙΣΧΥΡΟΥ ΚΕΝΤΡΩΟΥ ΠΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Παρέμβαση στο διάλογο για την κεντροαριστερά πραγματοποιεί ο τ. Υφυπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού και π. Βουλευτής Δωδεκανήσου Γιώργος Νικητιάδης με άρθρο του που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο Huffington Post και στη προσωπική του σελίδα στο διαδίκτυο. Ο κ. Νικητιάδης με το άρθρο του , ισχυρίζεται ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού πόλου της κεντροαριστεράς, τόσο για την δημοκρατική παράταξη, όσο για τη χώρα και το πολιτικό σύστημα , υπό την προϋπόθεση ότι αυτός θα είναι ανανεωμένος και με ξεκάθαρες θέσεις για τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη χώρα.

Το άρθρο του τ. Υφυπουργού έχει ως εξής :

ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ ΕΝΑΣ ΙΣΧΥΡΟΣ ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΣ ΚΕΝΤΡΩΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Οι φιλότιμες προσπάθειες της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κας Γεννηματά να ενοποιηθεί ο ταλαιπωρημένος και διασπασμένος τα τελευταία χρόνια χώρος της Δημοκρατικού Σοσιαλισμού , φαίνεται να βρίσκουν επιτέλους αντίκρισμα μετά την πρόσφατη συνάντηση της με τον Πρόεδρο του ΚΙΔΗΣΟ και π. Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Ο τελευταίος δείχνει διατεθειμένος πλέον «να βάλει νερό στο κρασί του» προκειμένου να αποκτήσει η χώρα ένα πολιτικό φορέα του Δημοκρατικού Κέντρου που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Η ανάγκη της παρουσίας και δράσης ενός τέτοιου ισχυρού φορέα είναι απολύτως αναγκαία σήμερα, όχι μόνον εξαιτίας του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η πολιτική ζωή με εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους ν ’αναζητούν μια τύχη εκτός Ελλάδας και με εκατομμύρια άλλους να ζουν στα όρια της επιβίωσης, αλλά και εξαιτίας των νέων δεδομένων που φέρνει η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο κατακερματισμός των δυνάμεων του κεντρώου πολιτικού χώρου στην πατρίδα μας, ευνοεί δυστυχώς την ενίσχυση των αδιεξόδων που αντιμετωπίζουμε ως χώρα καθότι επιτρέπει ευκολότερα, τόσο στο κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και στην αξιωματική αντιπολίτευση να χαράζουν την στρατηγική τους και να εφαρμόζουν πρακτικές με κύριο στόχο την φθορά του ενός προς το άλλο και όχι με προτάσεις που θα βοηθήσουν τον τόπο να επανέλθει σε κανονική πορεία ανόρθωσης και εξέλιξης.

Ένας ισχυρός κεντρώος πόλος, με καθαρό ιδεολογικό στίγμα το δημοκρατικό σοσιαλισμό , θα μπορούσε με τις θέσεις του και με το στελεχειακό δυναμικό που διαθέτει, να επανακαθορίσει το πολιτικό σκηνικό της χώρας και τις συμμαχίες που θα διαμορφώνονται μέσα σε αυτόν. Θα κατάφερνε ας πούμε να οδηγήσει, το συντηρητικό κόμμα των ΑΝΕΛ σε συμμαχία με την δεξιά Ν.Δ στον ευρύτερο χώρο της οποίας ανήκει, και δυνάμεις όπως το ΠΟΤΑΜΙ και η Ένωση Κεντρώων από το κοινοβούλιο και το ΚΙΔΗΣΟ και οι άλλες διάσπαρτες δυνάμεις της κεντροαριστεράς, να ενοποιηθούν μέσα στο ευρύτερο πολιτικό φάσμα που καλύπτει σήμερα η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Αυτό βεβαίως είναι μόνο η αρχή δεδομένου ότι ένας νέος χώρος οφείλει διαμορφούμενος να συναντηθεί με τις απαιτήσεις και τις ανάγκες των καιρών και όχι να αναπαλαιώσει τις κομματικές νοοτροπίες του παρελθόντος. Οφείλει να ανανεώσει σε μεγάλο βαθμό το στελεχειακό δυναμικό του και να αναφερθεί σε αλήθειες που ακόμη και σήμερα, οι ηγεσίες των πολυδιασπασμένων χώρων δεν τολμούν. Ένας νέος φορέας για παράδειγμα πρέπει να έχει ξεκάθαρη άποψη στο θέμα των μνημονίων και να μην κινείται τη μία υπέρ και την άλλη κατά των μνημονίων που υπογράψαμε και που και τα ίδια τα κόμματα του χώρου ψήφισαν πανηγυρικώς στη Βουλή. Ένας νέος φορέας , οφείλει να έχει καθαρή στρατηγική για το που θέλει να οδηγήσει τη χώρα και με ποιες συμμαχίες θα το επιδιώξει. Με ποια κοινωνικά στρώματα και με ποια κόμματα θα συμμαχήσει ; Είναι έτοιμοι οι προεξάρχοντες του χώρου να δηλώσουν αν τελικώς θα ήθελαν να συγκυβερνήσουν με την Ν.Δ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ; Αν δεν απαντηθούν τα παραπάνω, ο νέος φορέας θα γεννηθεί τραυματισμένος και καταδικασμένος να πεθάνει γρήγορα. Και αυτό δεν αποτελεί ανάγκη των καιρών. Τουναντίον.

Εφόσον, όμως ξεπεραστούν οι δυσκολίες και συγκροτηθεί ο νέος φορέας και προχωρήσει στα παραπάνω,σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, είναι προφανές ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η Ν.Δ θα υποχρεώνονταν σε αλλαγή των πολιτικών τους, επανακαθορίζοντας αυτές σε συσχέτιση με το τι πρεσβεύουν οι πλησιέστερες ιδεολογικές και πολιτικές δυνάμεις. Θα στόχευαν δηλαδή περισσότερο στο να μην απωλέσουν δυνάμεις από τα ισχυρά κοντινά κόμματα, αλλά και το σημαντικότερο, στο να διαμορφώσουν με αυτά μελλοντικές συμμαχίες.

Θα βλέπαμε δηλαδή, την μεν Ν.Δ. να μην ασκείται τόσο πολύ (ιδίως δια του αντιπροέδρου της κ. Γεωργιάδη) σε επιθέσεις κατά του συγγενικού της κόμματος των ΑΝΕΛ, και τον ΣΥΡΙΖΑ να μην ενθαρρύνει την αντιπασοκική ρητορική ενισχύοντας την υστερία που διακατέχει πολλά μέλη του και που περισσότερο η ερμηνεία της απαιτεί ψυχαναλυτικές, παρά πολιτικές προσεγγίσεις. Αποτελεί ούτως ή άλλως ένα ακόμη παραλογισμό της σημερινής μας πολιτικής, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να μιμείται ακόμη και στο ύφος και τις εκφράσεις τον αείμνηστο Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου, τα δε στελέχη του να διακατέχονται από ένα ανυπέρβλητο σύμπλεγμα (κόμπλεξ) σε ότι σχετίζεται με την Ιστορία και την δράση του ΠΑΣΟΚ. Του ΠΑΣΟΚ που αν επιδίωκαν μια στοιχειώδη διαλεκτική ανάλυση (για όσους από τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν κάτι, ή ενθυμούνται το διαλεκτικό υλισμό), θα μπορούσαν να καταλογίσουν αρκετά κακά στο ΠΑΣΟΚ , αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θα αναγνώριζαν τη μεγάλη συμβολή του στο να αλλάξει αυτός ο τόπος, να αναγνωριστεί η Εθνική Αντίσταση, να αποκτήσουμε ισχυρή και αιρετή Αυτοδιοίκηση στο Β’ βαθμό , να υπάρξει η μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος που έγινε ποτέ στη χώρα, να αλλάξει ο Αστικός Κώδικας και να επέλθει ισότητα των ανδρών και των γυναικών, να γίνει το ΑΣΕΠ, να δημιουργηθούν τα ΚΕΠ, να εισέλθει η Κύπρος στην ΕΕ, να γίνουν τα μεγαλύτερα έργα υποδομής στη χώρα και τόσα άλλα.

Όλα τα παραπάνω , καθίστανται εκ των πραγμάτων γεγονότα που πρέπει να γίνουν από όλους αποδεκτά για να εξελιχθεί με ομαλό τρόπο η πολιτική ζωή και για να μάθουμε να ζούμε με την απλή αναλογική που ορθώς και ανεξαρτήτως των λόγων που την επιβάλλουν , προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Να μάθουμε να εξορκίζουμε και να καταδικάζουμε ότι κρίνουμε κακό, αλλά να μην ισοπεδώνουμε τα πάντα χωρίς ίχνος λογικής.

Η Απλή αναλογική απαιτεί για να κυβερνηθεί με ομαλό τρόπο η χώρα , κόμματα με ξεκάθαρες θέσεις και ταυτοχρόνως κόμματα που είναι έτοιμα να κάνουν τις αναγκαίες υποχωρήσεις για το κοινό καλό. Οι συμμαχικές κυβερνήσεις για να σταθούν θέλουν ειλικρινείς συμμάχους, χωρίς κουτοπονηριές και χωρίς πισωμαχαιρώματα.

Στην κατεύθυνση αυτή, ο χώρος του κέντρου, ο χώρος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, οφείλει όχι απλώς να είναι έτοιμος, αλλά να είναι και όσο πιο ισχυρός γίνεται. Γι’ αυτό το λόγο οι πρωτοβουλίες της κας Γεννηματά και οι προθέσεις του Γ. Παπανδρέου, πρέπει να συναντηθούν και με τις προθέσεις του Σταύρου Θεοδωράκη, όλων των άλλων δυνάμεων της κεντροαριστεράς και γιατί όχι και τις δυνάμεις της Ένωσης Κεντρώων. Αν αυτό επιτευχθεί, ο μεγάλος κερδισμένος θα είναι η πολιτική ζωή και κατ’ επέκταση η χώρα. Ας το ευχηθούμε και ας προτρέψουμε τους πρωταγωνιστές όχι απλώς να μην ολιγωρήσουν , αλλά και να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο. Μοναδικός κερδισμένος, θα είναι η πατρίδα μας.

Τρίτη 5 Ιουλίου 2016 8.30μμ | Λυκαβηττός: λέμε ΟΧΙ στα ΝΑΙ τους

Στις 5 Ιουλίου 2015 είπαμε ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Στις 5 Ιουλίου 2016 ξεκινάμε να διεκδικούμε αυτά που μας παίρνουν.

Κάθε ΝΑΙ στις ονομαστικές ψηφοφορίες, κάθε ΝΑΙ στα μνημονιακά μέτρα, κάθε ΝΑΙ στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, είναι και μία αντιδημοκρατική, μια αντισυνταγματική παραβίαση του ΟΧΙ μας.

Το ΟΧΙ μας είναι η περιουσία μας.

Είναι η δημοκρατική έκφραση και παρακαταθήκη μας.

Είναι το ΟΧΙ που χρωστάμε στις ζωές μας και στις ζωές αυτών που έρχονται.

Είναι το ΟΧΙ στα μνημονιακά μέτρα, στην εξαθλίωση της κοινωνίας, στη διάλυση του πολιτισμού, την απαξίωση της παιδείας, την καταρράκωση της υγείας.

Είναι το ΟΧΙ στην παράδοση της δημοκρατίας, της εθνικής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της δημόσιας περιουσίας.

Το ΟΧΙ μας είναι ΟΧΙ στα Ναι τους.

Στις 5 Ιουλίου 2015 είπαμε ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Στις 5 Ιουλίου 2016 ξεκινάμε να διεκδικούμε αυτά που μας παίρνουν.

Ξεκινάμε από την υπεράσπιση του θεάτρου του Λυκαβηττού.

Του Λυκαβηττού που συνδέεται με τις μνήμες μας, τα βιώματά μας, την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας, τη ζωή της Αθήνας.

Το θέατρο Λυκαβηττού, που έπρεπε να είναι ζωντανή κοιτίδα δημιουργίας, παραμένει κλειστό από το 2008 με πρόσχημα προβλήματα στατικότητας.

Οκτώ χρόνια μετά, οι αρμόδιοι συνεχίζουν την απαξίωσή του και το θέατρο περνάει στο υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων, όπως ψηφίσθηκε από τη Βουλή πριν από λίγες εβδομάδες, με βέβαιη δρομολόγηση για το ξεπούλημά του.

Αν δεν το υπερασπισθούμε, θα το χάσουμε.

Δε θα τους το χαρίσουμε.

Δε θα τους χαρίσουμε τη σιωπή μας.

Στις 5 Ιουλίου 2016, πάμε όλοι στο πάρκινγκ του Λυκαβηττού και στα βράχια γύρω από το θέατρο, για να πούμε ΟΧΙ στα Ναι τους, ΟΧΙ στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και ιδιοκτησίας, ΌΧΙ στο ξεπούλημα του θεάτρου.

Πάμε να τραγουδήσουμε και να ξενυχτήσουμε στο θέατρο.

Πάμε να φωνάξουμε.

Πάμε να πάρουμε πίσω το θέατρό μας. Και το μέλλον μας.

Περισσότερα για την εκδήλωση στον Λυκαβηττό θα προστίθενται στο Facebook event

https://www.facebook.com/events/299793430364173/